Een uit de hand gelopen feestje

Print
De lokale pers had maandagavond veel minder belangstelling voor de debatten in de Antwerpse gemeenteraad dan anders. De meeste journalisten stonden op de Grote Markt met verbazing te kijken naar het bedenkelijke spektakel dat zich afspeelde op de Suikerrui.
Het straatfeest waarmee een aantal horeca-uitbaters wilde protesteren tegen de ’reglementitis’ van het stadsbestuur, ontaardde tussen acht en half tien in schermutselingen waarbij je goed moest uitkijken dat je geen rondvliegende bierfles op je kop kreeg.

De organisator van het evenement stond er een beetje beteuterd bij te kijken. Hij was zich van tevoren bewust van het risico dat er ook wat keetschoppers zouden opdagen, maar hij wilde toch zijn punt maken: dat er iets niet klopt als een podiumcafé zoals zijn Bar Mondial zich genoodzaakt ziet om te sluiten omdat één buurtbewoner klachten heeft over geluidshinder. En inderdaad, wie rust en stilte wil, kan maar beter niet in de Suikerrui gaan wonen. Of zoals ik op een spandoek las: Antwerpen is Bokrijk niet.

De Antwerpse politie begon zich in de loop van de ongeregeldheden steeds nadrukkelijker te manifesteren. Ze vormde een cordon tussen de Suikerrui en de Grote Markt, om te vermijden dat de actievoerders zouden proberen door te dringen tot de gemeenteraad in het stadhuis.

Maar de aanwezigheid van tientallen politiemensen werkte uiteraard als een rode lap op een stier. De agenten pikten enkele mensen uit de menigte om ze hardhandig tegen de grond te werken en vervolgens geboeid af te voeren. Was dat nu echt nodig?

Op een gegeven moment galmde de slogan ’Janssens buiten!’ door de binnenstad. Bij nogal wat horeca-exploitanten en ook bij de middenstandsvereniging Unizo heerst de overtuiging dat het stadsbestuur het te bruin bakt met zijn vele voorschriften, taksen en retributies. Onder meer het terrassenreglement is voor veel uitbaters een doorn in het oog.

Ik denk dat regels voor wat wél en niet kan in een drukbezochte stad als Antwerpen absoluut noodzakelijk zijn. Ik ben het ook absoluut niet eens met de klacht van sommige actievoerders dat Antwerpen zichzelf door al die regels degradeert tot een ’seutenstad’. Maar ik kan me wel voorstellen dat sommige ambtenaren bij het toepassen van de voorschriften te weinig soepelheid aan de dag leggen. De stad kan alleen bruisen als iedereen elkaar het licht in de ogen gunt.

Door Lex Moolenaar

.

Nu in het nieuws