Armsten hebben steuntje nodig in crisisperiode

Steeds meer mensen ondervinden de gevolgen van de crisis. In een Merksems buurthuis is het aantal aanvragen voor een voedselpakket verdubbeld van veertig naar tachtig. Ook op andere plekken waar hulpbehoevenden samenkomen is er meer vraag naar materiële hulp. De Belgische Federatie van Voedselbanken rekende uit dat er dit jaar maar liefst vijfduizend mondjes meer te voeden zijn dan in 2008. En daar komt bij dat voedselinzamelacties, zoals onder meer Delhaize die organiseert en waarbij klanten levensmiddelen kunnen schenken aan het goede doel, voor het eerst sinds jaren minder opleveren.

Gva.be

De verklaring hiervoor ligt voor de hand. Ook mensen die nog wel rondkomen met hun inkomen letten meer op de centen. Het is crisis voor iedereen. Het toenemend aantal mensen dat een beroep doet op voedselpakketten is nog maar het topje van de ijsberg. Hoeveel mensen zouden er wel niet zijn die niet om hulp komen vragen omdat ze het net redden of te trots of te beschaamd zijn om met een gratis pakketje levensmiddelen huiswaarts te keren? Ter illustratie: België komt dicht bij de kaap van 100.000 leefloners. Voor een alleenstaande betekent dit dat hij of zij moet rondkomen met een maandbedrag van 725 euro. Dat is 20% minder dan de Europese armoedegrens, die voor ons land op 875 euro ligt.

Een crisisperiode is natuurlijk nooit het goede moment om meer geld te vragen, maar het is evenmin een goed argument om een aantal problemen niet aan te pakken. Al helemaal niet als het gaat om het sociale welzijn van mensen. Naar aanleiding van de Werelddag tegen de Armoede, ondertussen drie weken geleden, stelde Groen! voor om de leeflonen boven de Europese armoededrempel te tillen. Hun argument is dat daarmee de koopkracht van leefloners toeneemt. Daardoor wordt het voor deze mensen niet alleen iets makkelijker om rond te komen, maar krijgt ook de economie een steuntje. Die operatie zou de federale regering, verspreid over enkele jaren, 1,25 miljard euro kosten. Geen kattenpis, maar niets ondernemen is evenmin een optie. Dit ’cadeau’ zal er vrijwel zeker niet komen, maar het zou van weinig verantwoordelijkheid getuigen als de overheid zelfs niet de moeite doet om de armsten tegemoet te komen. Als Groen! binnenkort opnieuw een wetsvoorstel indient om de leeflonen te verhogen, verwachten we minstens dat er ernstig onderzocht wordt wat de mogelijkheden zijn.

door Patrick VAN DE PERRE

MEER OVER Ons standpunt