Importhuwelijken nekken de integratie

Print
Hebben huwelijken van mensen van Turkse en Marokkaanse herkomst dezelfde levensduur als huwelijken van niet-moslims? Dat wilde Vlaams minister van Gelijke Kansen Kathleen Van Brempt weten, en dus liet ze het onderzoeken.
Wat blijkt? De Turkse huwelijken vertonen ongeveer hetzelfde patroon als die van Vlaamse autochtonen: na tien jaar is twaalf procent gescheiden. Maar bij de Marokkanen liggen de cijfers een stuk hoger: 22 procent van de mannen en 17 procent van de vrouwen scheiden binnen de tien jaar.

Hoe komt dat? Allereerst kent de Marokkaanse cultuur de belangrijke traditie van verstoting: een man die zijn vrouw beu is, dumpt haar gewoon. Daarnaast zijn er heel wat gedwongen huwelijken, wat de kans op succes niet bevordert. Ook huwelijken die alleen maar worden gesloten om een verblijfsvergunning te bemachtigen, lopen logischerwijze vaak fout. En daarnaast is er nog het bredere fenomeen van de huwelijksmigratie, waarbij partners uit twee landen met zeer verschillende culturen samen de gulden middenweg moeten zien te vinden.

Uit de studie van minister Van Brempt blijkt eens te meer glashelder dat huwelijksmigratie bijna garant staat voor problemen. Importbruiden uit Marokko worden door mannen die hier zijn opgegroeid, vaak onderworpen aan veel strengere, traditionele normen dan in Marokko en kwijnen weg. Als zo’n huwelijk strandt, zijn die vrouwen reddeloos verloren omdat ze nooit de kans hebben gekregen om voor zichzelf een weg te zoeken in onze samenleving. Ze vinden geen werk en zijn veroordeeld tot de bedelstaf.

Maar ook de geïmporteerde bruidegommen hebben het zwaar. Omdat ze de taal niet spreken en onze gebruiken niet kennen, zijn ze vaak afhankelijk van hun in België opgegroeide vrouw, met alle nefaste gevolgen van dien voor hun zelfbeeld en hun huwelijk.

Slotsom: deze nieuwe studie is vooral een interessant pleidooi tegen de importhuwelijken, die generatie na generatie nieuwe obstakels blijven creëren in het integratieproces. En toch blijven de jonge mannen van Marokkaanse origine halsstarrig kiezen voor importbruiden, omdat die braver en minder mondig zouden zijn. En de jonge vrouwen doen hetzelfde, omdat de jongens van hier niet voldoen aan hun normen. De overheid kan de vrije keuze voor een partner natuurlijk niet beïnvloeden, maar ze kan wel op grote schaal sensibiliseren tegen huwelijksmigratie.

door Lex MOOLENAAR
Nu in het nieuws