Ons migratiebeleid is chronisch ziek

Ons migratiebeleid is chronisch ziek

Ons migratiebeleid is chronisch ziek

Print
Maandag was ik met enkele collega’s van andere media door drie Antwerpse scholen van verschillende netten uitgenodigd om in een debat uit te leggen hoe journalisten omgaan met jongeren.
Het eerste wat ons opviel toen we in de sporthal van het Koninklijk Atheneum van Hoboken de zaal inkeken, was dat de verpletterende meerderheid van ons publiek bestond uit 16- tot 18-jarigen van etnische origine. De directies bevestigden wat we zagen: het gaat om scholen met een concentratie van liefst 95 procent.

De jongeren hadden het debat voorbereid door twee weken lang de berichtgeving over jongeren te analyseren in één krant: Gazet van Antwerpen, De Standaard of De Morgen. Hun bevindingen bevielen me wel: qua evenwicht tussen positieve en negatieve berichtgeving scoort uw krant het best. Al waren er natuurlijk ook wel wat kritische opmerkingen over alle media. Zo vinden jongeren dat er in de Vlaamse kranten wel over hen wordt geschreven, maar dat ze daarbij zelf te weinig aan het woord komen.

Het project van de drie scholen illustreert eens te meer dat veel directies echt wel hun best doen om voor de vaak schoolmoeë leerlingen de dagelijkse sleur te doorbreken met initiatieven die erop gericht zijn om hen meer bij de samenleving te betrekken. De wil om daaraan te participeren is er ook wel bij de jongeren, die tijdens het toch anderhalf uur durende debat opmerkelijk braaf bleven.

Toch stemde ons gesprek met de schooldirecteuren ons niet veel vrolijker over de evolutie van onze stedelijke samenleving. Ondanks alle inspanningen die er op verschillende niveaus worden geleverd, gaan we er volgens hen qua leer- en taalachterstand van de etnische scholieren veeleer op achteruit dan vooruit. Ze zijn unaniem in hun verklaring van die trend: zolang de invoer van telkens weer nieuwe generaties anderstaligen via importhuwelijken en gezinshereniging onverminderd blijft doorgaan, krijgen we dit probleem niet opgelost.

De ervaringen van de schooldirecties vormen een noodkreet aan het adres van de politici. Vlaanderen zou wel meer grip op het migratiebeleid willen, maar dat is een federale bevoegdheid en de Walen zien het helemaal anders. Bovendien moet dat beleid eigenlijk worden geregeld door Europa. Zolang dat niet gebeurt, zullen in Antwerpen de etnische enclaves blijven uitgroeien tot mini-samenlevingen zonder behoefte aan veel integratie.

door Lex MOOLENAAR
Nu in het nieuws