Vers van de platenpers: Toxic Shock en Satyricon

Vers van de platenpers: Toxic Shock en Satyricon

Vers van de platenpers: Toxic Shock en Satyricon

Print

Een band om te volgen, is Toxic Shock. Deze Antwerpenaars hebben al een uitstekende livereputatie (wie hen bijvoorbeeld op Antwerp Metal Fest aan het werk zag, zal wel weten waarom) en hebben nu met Daily Demons ook een plaat uit die hen nog steviger in het lijstje van beloftevolle groepen plaatst. Toxic Shock neemt op dit album al het goeie van groepen als Slayer, Municipal Waste en S.O.D., en giet daar zijn eigentijdse en eigenzinnige saus over. Resultaat is een bombardement dat - Reign In Blood, anyone? - minder dan een halfuur duurt, maar wel keer op keer raak treft. Van opener 'On Thin Ice' tot het slotnummer 'Anthem': goeie metalriffs en oorwurmen als refreinen, bij voorkeur mee te zingen of brullen met een pint in de linkerhand en de rechtervuist in de lucht. Een speciale vermelding krijgt het nummer 'I Shot Joe Biden', waarop de Amerikaanse vicepresident fungeert als... tekstschrijver. Het bewijst dat Toxic Shock - ondanks zijn duidelijke roots - out of the box durft te denken en dus dat ietsje meer heeft dan andere jonge groepen die naar de old school teruggrijpen. En wie nu nog niet overtuigd is: de EP uit 2012 en de demo uit 2011 staan ook op deze schijf, wat goed is voor acht bonustracks. [Toxic Shock, 'Daily Demons', 90/100] 

Het is lang wachten geweest op een nieuw album van de Noorse black metal-band Satyricon. Volgens zanger Satyr omdat de groep na 'The Age Of Nero' (2008) een muzikale periode wou afsluiten en zich wou herbronnen. Dat wordt ook gesymboliseerd door de titel van de nieuwe plaat: simpelweg Satyricon. Terug naar de basis dus? Voor een groot deel wel, ja: het klinkt allemaal wat minder gepolijst en dus rauwer dan pakweg op 'The Age Of Nero'. Minder 'hits' ook, maar wel meer sfeer. En vooral: meer variatie. Zo duikt in het midden van de plaat plots het nummer 'Phoenix' op, met de clean vocals van Sivert Hoyem, zanger van Madrugada. Een verrassend en knap rustpunt (al is dat relatief) op deze plaat, waarna Satyr het weer overneemt en de plaat opnieuw in een hardere richting stuurt met het nummer 'Walker Upon The Wind'. Een scherp contrast met het vorige nummer, en dat gebeurt wel meer op deze plaat. Satyricon 2.0 (of moeten we zeggen: 3.0?) is een stuk avontuurlijker dan zijn vorige versie. Op 'Satyricon' pakt dat alvast goed uit: het is een knappe, sfeervolle plaat geworden die je weliswaar de tijd moet geven om te groeien, maar na een paar luisterbeurten ben je vast en zeker verkocht. Wij kijken alvast uit naar hoe deze nieuwe nummers live gaan klinken, op 26 november in Zaal Trix in Antwerpen. [Satyricon, 'Satyricon', 88/100]

[Tom De Smet]

Op de hoogte blijven van artikels op deze metalsite? Volg @TDSmet op Twitter!

(Foto Toxic Shock: Steven Wittevrouw - Antwerp Metal Fest)

strong>

Nu in het nieuws