Fietsvriendelijkheid zit ook tussen de oren

Print
De onveilige situatie van de fietsers in de Nationalestraat in Antwerpen doet anders vermoeden, maar onderzoek heeft uitgewezen dat onze stad een hart heeft voor fietsers. Antwerpen heeft in de Copenhagenize Index, een tweejaarlijkse lijst waarbij 150 wereldsteden worden beoordeeld op fietsvriendelijkheid, de vijfde plaats behaald.


Dat is een verbazend straf resultaat voor wie zich al eens met de fiets door de stad verplaatst. Het voelt niet bepaald alsof we in een fietsparadijs leven, zoals verschillende Nederlandse steden dat wel zijn. Niet dat ik afbreuk wil doen aan die plaats in de top vijf. Het vorige stadsbestuur heeft een grote sprong voorwaarts gemaakt. Dat zal niemand ontkennen. We mogen best trots zijn op die bijna podiumplaats.

Meer dan 100 kilometer nieuwe fietspaden, de uitbouw van het VELOproject waar ze van heinde en ver naar komen kijken… Het is een prestatie om u tegen te zeggen. Maar we moeten ook realistisch blijven. Die vijfde plaats zegt misschien meer over het zwakke fietsbeleid in die andere steden, dan over de uitstekende kwaliteit van het Antwerpse fietsbeleid.

Een van de verdiensten die we toegeschreven krijgen, is dat ondertussen meer dan zestien procent van alle verplaatsingen in de stad per fiets gebeuren. Je kan dat op twee manieren bekijken. Wie het positief wil zien, zal zeggen dat Antwerpen echt fietsvriendelijker is geworden de jongste jaren. Iets negatiever en waarschijnlijk een stuk correcter: met de wagen kom je geen meter meer vooruit in de stad en bijgevolg riskeren steeds meer mensen lijf en leden door de fiets te nemen. Mij is het alvast nog niet gelukt om met de kroost door de binnenstad te fietsen zonder heel blij te zijn als we heelhuids aankomen.

Als er een fietsstress-index zou zijn, halen we ongetwijfeld ook de top tien. Het schort ons niet aan goede initiatieven om de stad fietsvriendelijker te maken. De Nationalestraat is nu eenmaal te smal om structureel fietsveilig te maken. Waar het aan schort om dat probleem te verhelpen, is de juiste mentaliteit. Zolang auto’s en openbaar vervoer de fiets als een vervelende bijkomstigheid beschouwen, zal het risico te hoog blijven. Fietsvriendelijkheid zit niet alleen in infrastructuur.

Het zit vooral tussen de oren. Zolang al die verbeterde infrastructuur niet ondersteund wordt door het besef dat fietsen het ideale voertuig zijn in de stad, gaan we nooit het niveau van Amsterdam of Kopenhagen halen.

Door Michael Lescroart

Nu in het nieuws