Een monument leeghalen voor nog een winkel is hallucinant

Het Osterriethhuis op de Meir in Antwerpen, een pareltje van een stadspaleis, is verkocht aan een investeringsgroep. Nadat het interieur is weggehaald en verkocht door de nieuwe eigenaar, krijgt het statige en beschermde pand met een - voorlopig onbekende - winkelketen een nieuwe huurder. Het is de Belfius Bank die het Antwerpse gebouw voor 24 miljoen euro heeft verkocht aan Athelean nv. Een in de vastgoedsector niet onbekend bedrijf dat duidelijk niet zit te wachten op gratis publiciteit in dit dossier. We vragen ons om te beginnen af wat Belfius Bank heeft bezield om een beschermd gebouw te verkopen aan de hoogstbiedende?

Gva.be

Toen deze instelling nog onder de naam Dexia handelde, had de bank een reputatie als het om het verzamelen van kunst ging. De bank had meerdere topstukken in beheer waar menig museum jaloers op kon zijn. Die topstukken staan overigens te koop en de houding van Belfius in het te gelde maken van het Osterriethhuis doet weinig goeds vermoeden. Blijkbaar is de bezorgdheid over ons erfgoed plots een stuk minder groot wanneer de bankkluizen leeg zijn.

Voor wie het Osterriethhuis niet kent: de gevel van het historische pand in ‘s lands drukste winkelstraat is beschermd als monument. Het interieur mogelijk niet. En dat bestaat onder meer uit smeedijzeren trappen, wanden met Hollandse tegels, een rococosalon, dakkapellen en gigantische schouwen. Het is een “prachtig rococohotel” met een “aristocratisch raffinement”, staat in de Inventaris Onroerend Erfgoed te lezen.

Waarom kan dit interieur dan zomaar weggehaald worden voor het comfort van een winkelketen? En waarom is er geen duidelijk antwoord te krijgen op de vraag of het wel of niet om een beschermd interieur gaat?

Ofwel is er niets beschermd en dan heeft de Vlaamse overheid, die daarover gaat, een blunder van formaat gemaakt. Ofwel is het interieur wel degelijk beschermd en dringt er zich een gesprek op met de nieuwe eigenaar. Want dat die weinig opheeft met het Antwerpse erfgoed, is wel duidelijk.

Tenzij het niets of niemand ook maar iets kan schelen wat er met het Antwerpse kunstpatrimonium gebeurt. Maar dat kunnen we nauwelijks geloven. We hebben in het verleden al te veel van ons waardevol erfgoed verloren door een gebrekkig beleid of de drang naar snelle winst. Laat het niet nog een keer gebeuren.

door Patrick Van de Perre