De Belgenzomer (6), met Akem Manah: "Wij dromen niet van doorbreken of beroemd worden"

De Belgenzomer (6), met Akem Manah: Wij dromen niet van doorbreken of beroemd worden

De Belgenzomer (6), met Akem Manah: "Wij dromen niet van doorbreken of beroemd worden"

Print

p>

Dat deze site altijd op de eerste rij stond als het erop aankwam Belgische groepen te steunen, zullen trouwe lezers wel weten. We schreven al over Steak Number Eight, The Minority Print, Saille, Akem Manah en andere bands lang voor andere sites en bladen dat deden. Om deze goede traditie voort te zetten, brengen we een hele zomer lang interviews met een band van eigen bodem. Kwamen al aan bod: Saille, After All, Iron Mask, Herfst en Toxic Shock. Vandaag: Akem Manah.

Met 'Beneath' heeft dit doom metal-gezelschap zijn tweede cd uit. Tweede, dat leest u goed: sommige metalzines beweren dat 'Beneath' het debuut van Akem Manah is, maar die hebben duidelijk deze site niet onder hun favorieten. Wij vestigden in 2010 immers al de aandacht op Akem Manah's debuutplaat 'The Testament of Sealant Mound'.

Maar voor wie Akem Manah nog niet kent, stelt bandleider Xavier de groep graag even voor: "We zijn het gevolg van een internetadvertentie die een zootje ongeregeld heeft samengebracht voor een afvalrace waarin enkel Ruben en ikzelf hebben stand gehouden. Daarna hebben we ergens de broers Benjamin en Michaël op de kop kunnen tikken, en dankzij hun bijdrage is de band pas echt van de grond gekomen. Nu is Akem Manah een bescheiden progressief doom metal-collectief uit Oost-Vlaanderen met twee releases en zo’n dozijn optredens achter de rug. Onze muzikale invloeden lopen nogal uiteen, maar namen als Saturnus, Opeth, My Dying Bride, Death, Meshuggah, Tool en Emperor staan sowieso wel ergens in het lijstje. Het doel van Akem Manah is simpelweg onze creativiteit kanaliseren in het soort muziek waar we zelf naar luisteren. Hier geen dromen over beroemd worden, doorbreken of dat soort zaken. We hebben veeleisende jobs, een druk leven en weinig illusies. We zijn al lang blij als we enkele mensen kunnen bereiken en bevredigen met het product van onze muzikale breinen."

‘Beneath’ is jullie tweede plaat. Wat zijn voor jou de belangrijkste verschillen met de eerste?

"‘Beneath’ klinkt gewoon beter. De compositie is coherenter, het geluid is van hogere kwaliteit en speltechnisch zit het allemaal iets complexer in elkaar. Zo kan je op het 21 minuten durende ‘Beneath’ een cello horen en is er natuurlijk veel meer variatie in drums, gitaar, bas en stem. Ook het feit dat de synths meer op de voorgrond liggen voegt iets toe aan het geheel. Met ons debuut 'The Testament of Sealant Mound' hebben we eerder een old school demo afgeleverd, terwijl ‘Beneath’ een volwaardige en professionele ep is geworden."

Ik heb vernomen dat de opname van deze plaat nogal moeizaam was. Klopt dat?

"Ons debuut is opgenomen met erg rudimentair materiaal, en dat hoor je helaas. Daarom zijn we voor onze tweede release initieel een studio in Puurs ingedoken... Helaas hebben we van het professionele proces dat ons was beloofd niks mogen ervaren en was de mix dermate rampzalig dat het een stap terug zou zijn geweest ten opzichte van onze vorige plaat. Uiteindelijk heeft dat twijfelachtige avontuur ons dus weinig meer opgeleverd dan een hoop frustratie en een geplunderde bankrekening. Omdat we niet bij de pakken wilden blijven zitten, heeft Benjamin dan maar besloten om te investeren in een degelijke home studio en hebben we alles opnieuw zelf gedaan. Een heleboel van zijn bloed, zweet en geknars later was ‘Beneath’ een feit. Het toch wel mooie resultaat heeft ons ervan overtuigd dat we vanaf nu deze werkwijze zullen hanteren voor alle toekomstige releases, maar we blijven natuurlijk wel investeren in en sleutelen aan onze sound."

Jullie hebben steeds verzorgd artwork. Wie zit daarachter?

"Dat is mijn departement, samen met de teksten, synths en zang. Eerlijk gezegd ben ik erg verbaasd over de stroom van positieve feedback in verband met dat artwork, aangezien ik slechts een amateur ben op dat vlak. Ik zoek gewoon naar beelden die passen bij de muziek en bewerk die dan in Photoshop tot het plaatje klopt."

Je bent ook bekend van VoidWork. Zijn beide bands even belangrijk voor je, of krijgt een van de twee voortaan prioriteit?

"(Lacht) ‘Bekend’ is een wel erg groot woord. Er zijn inderdaad een handvol mensen die me eerder kennen van VoidWork, maar vermoedelijk zullen die ook eens naar Akem Manah hebben geluisterd. Beide projecten hebben toch ergens wel een gelijkaardige sfeer. Akem Manah heeft sowieso prioriteit. VoidWork zit even in de koelkast. Op vier jaar tijd heb ik met VoidWork vier volwaardige albums opgenomen en twee bonus releases vol gekregen, dus het is wel even genoeg geweest. Zeker als je alle last met gebrekkige labelpromotie, niet-gemotiveerde zangeressen en illegale downloads in acht neemt. De voorlopig laatste release ‘Midnight’ is trouwens gewoon een verzameling resterende nummers die ik nog niet had uitgegeven, die ik als aardigheidje online heb gegooid. Het is samen met alle andere albums inmiddels gratis te downloaden via voidwork.bandcamp.com. Er komt ooit wel nog een nieuwe cd, maar enkel als ik een degelijk label kan strikken en nog enkele goede gastmuzikanten kan overhalen. Wel zing ik nu voor het Britse ‘studio’ metal-project Nihternnes."

Tot slot: je vertelde me eerder dat je nieuws had?

"Eerst het slechte nieuws: we hebben afscheid genomen van Kevin, die we trouwens nog eens willen bedanken voor zijn inzet. We wensen hem ook veel geluk met zijn andere bands. En dan nu het goede: we hebben een geweldige death metal-cover opgenomen die we binnenkort openbaar zullen maken. We zijn bezig met het schrijven van een nieuw conceptalbum. En we onderhandelen met een nieuwe gitarist die zich heeft bewezen op het vlak van songs schrijven en gitaarsolo’s. We zoeken overigens ook nog steeds een toetsenist en een degelijk label!"

Nu in het nieuws