Waarom in Libië wel, en in Syrië niet?

Ik zag zaterdag in Libië mannen en vrouwen huilen, zingen, lachen en dansen in het stemhokje. Van geluk. Het was de eerste keer sedert vele decennia dat de Libische bevolking hun politieke vertegenwoordigers in Tripoli konden verkiezen.

Natuurlijk liep het niet allemaal zoals het in een democratische rechtsstaat hoort.

Gva.be

Er vielen zelfs doden bij incidenten aan kiesbureaus. Maar toch. Ze doen het maar. Wij, verwende, apathische westerlingen, beseffen niet meer wat het voor hen betekent.

Dat de verkiezingen nu al konden plaatsvonden mag trouwens een half wonder heten. Kadhafi is nog maar acht maanden weg. Andere landen hebben veel meer tijd nodig om de weg naar een rechtstreeks verkozen parlement te vinden.

De NAVO heeft in Libië goed werk geleverd. Als alles verloopt zoals gepland is er volgend jaar een nieuwe grondwet met een nieuwe regering die het bestuur van het land volledig in eigen handen neemt. Het werk van de internationale gemeenschap is dan in principe af. Libië kan en moet dan alleen verder.

Enkele duizenden kilometers verder naar het noordoosten ligt Syrië. Een land dat er zo mogelijk nog slechter aan toe is dan in de donkerste dagen van Kadhafi. En daar wordt niet ingegrepen.

Het leger mag er ongestraft tanks en vliegtuigen inzetten tegen de eigen bevolking. Elke dag bereiken ons de verschrikkelijkste beelden. Het is voldoende dat de regering er iemand van verdenkt een aanhanger van de oppositie te zijn, om zijn of haar hele familie in de gevangenis te gooien.

Gevangenissen waar op de meest gruwelijke manier mensen worden gemarteld en vermoord. Human Rights Watch heeft een rapport vrijgegeven dat niet kan betwist worden.

Waarom doet de internationale gemeenschap daar niets tegen? Waarom kan in Syrië niet wat in Libië wel mogelijk was? Mochten de Verenigde Naties even vlug en flink hebben ingegrepen in Damascus als in Tripoli, er zouden vele tienduizenden levens gespaard zijn gebleven.

Maar Rusland en vooral China liggen dwars. Wegens geo-politieke belangen. En het Westen kan of durft of wil niet alleen optreden. Een pure schande.

Door Paul Geudens

MEER OVER Ons standpunt