Solidariteit is geen ijdel woord

Vrijdag 16 maart vergeten we nooit. De dag van nationale rouw die de regering eergisteren afkondigde, is een indrukwekkend huldebetoon aan de slachtoffers van de busramp in Zwitserland geworden.

Gva.be

Het was alsof grote delen van het land rond 11u even verlamden. Miljoenen mensen stonden stil, de handen samengevouwen, de blik op oneindig of naar de straatstenen. Iedereen verdoofd door een ijzingwekkende stilte. Dit hebben we nooit meegemaakt.

Het medeleven met de nabestaanden van de slachtoffers uit Lommel, Heverlee en Aarschot kon op geen betere manier getoond worden. Wanneer de machteloosheid tegenover zoveel absurde onrechtvaardigheid ons sprakeloos maakt, wanneer nieuwe woorden moeten worden uitgevonden om onze betrokkenheid mee te delen, hoe kunnen we dat dan beter uitdrukken dan door een oorverdovende stilte?

Het waren aangrijpende beelden van de talloze herdenkingsplechtigheden. Om koude rillingen van te krijgen. Solidariteit is geen ijdel woord.

Een dag van nationale rouw is in hoofdzaak een protocollaire bedoening. De vlaggen halfstok, geen offi- ciële feestelijkheden, de koninklijke familie donker gekleed. Dat is wat is voorgeschreven.

Gisteren was het veel meer. Het is duidelijk dat er oprecht nood was aan een collectieve manifestatie van rouw. Het initiatief van de regering was de aanleiding om daar in mee te stappen. Maar het zijn de burgers die de dag maakten tot wat hij geworden is.

Er zijn ook weinig andere manieren om te tonen dat je meeleeft, dat je je wil verplaatsen in het verdriet van medemensen die je verder niet kent. De eerste dagen zullen ze dat ook niet voelen. De naaste familieleden zijn murw geslagen. Steun, hulp, medeleven ketsen af op immens verdriet.

En toch heeft wat gisteren gebeurde, heel veel zin. Het bewijst dat wij er in deze superindividualistische maatschappij niet helemaal alleen voorstaan. Dat er op moeilijke momenten buiten verwachting veel mensen zijn die zich heel nauw betrokken voelen.

Het is hoopgevend voor onze samenleving. En misschien biedt het later voor de nabestaanden van de 28 slachtoffers toch enige troost.

Laat het ons hopen.

Paul Geudens Editorialist gvaredactie@ concentra.be

MEER OVER Ons standpunt

Nu in het nieuws