Taal is een toverwoord voor de toekomst van de arbeidsmarkt

Print
Woensdag was er aan de UA een gespreksavond met Theodore Dalrymple, de conservatieve Britse auteur die vaak wordt geciteerd door Bart De Wever. Dalrymple maakte zijn beklag over de huidige Britse samenleving, waarin het trekken van uitkeringen volgens hem een doodnormale levensstijl is geworden.


Bij het aanhoren van dat betoog kon ik alleen maar concluderen dat het bij ons al bij al nog meevalt. In Antwerpen doet het OCMW alle mogelijke inspanningen om leefloners te activeren. In een derde van de gevallen lukt dat niet, omdat die mensen medisch of psychisch niet geschikt zijn voor de arbeidsmarkt. Maar je kunt het ook omdraaien: in twee derde van de gevallen lukt het wél.

Toch is er nog veel werk aan de winkel. Vorige maand stonden in Antwerpen 7376 vacatures open, terwijl 15 procent van de beroepsbevolking werkloos is. Waarom lukt het niet om vraag en aanbod beter op elkaar af te stemmen? Daar zijn verschillende verklaringen voor, maar een van de belangrijkste kan geformuleerd worden met vier letters: taal.

Een illustratie: via verscheidene projecten in de sociale economie proberen stad en OCMW langdurig werklozen en leefloners te activeren door hen bijvoorbeeld in te zetten bij het onderhoud van parken en plantsoenen. Toch slaagt in dit Manusproject slechts 8 procent van die mensen, die doorgaans zeer gemotiveerd en werklustig zijn, erin om door te stromen naar de reguliere arbeidsmarkt. Dat is veel te weinig. Er komt nu een mobiel busje met een taaljuf die langs de parken gaat rijden. Leuk bedacht.

Maar het is niet genoeg. De lange wachtlijsten voor lessen Nederlands bewijzen dat er meer middelen nodig zijn. Ik vind dat een verantwoordelijkheid van de hogere overheid. De federale regering voert een migratiebeleid dat mensen uit alle windstreken naar onze steden zuigt. Dan moet ze er ook voor zorgen dat die steden alle instrumenten krijgen om de nieuwkomers zo snel mogelijk constructief te laten bijdragen aan onze samenleving.

Het stedenbeleid is een van de bevoegdheden die straks worden overgeheveld naar Vlaanderen. Op zich vind ik dat een goede zaak, want de Vlaamse regering heeft meer affiniteit met Antwerpen en de andere steden dan de federale. Maar asiel en migratie blijven toch federale materie. En dat gaat zorgen voor nieuwe spanningen tussen de verschillende niveaus.

Door Lex Moolenaar

.

Nu in het nieuws