Suggesties voor een rechtvaardiger migratiebeleid

Print
De uitspraak van de Antwerpse procureur- generaal Yves Liégeois dat het migratiebeleid in België een bom onder de democratie heeft gelegd, zinderde dit weekend na. Alle Vlaamse partijen - inclusief Groen! - zijn het erover eens: onze migratiepolitiek is verziekt.
Zover zijn we dus al.

Wie de schuld draagt voor deze ontwikkeling, Wie de schuld draagt voor deze ontwikkeling, is niet zo interessant. Laten we liever de oplossingen onderzoeken. Allereerst heeft België behoefte aan strengere wetten. De wet op de gezinshereniging is aangepast en er wordt gewerkt aan de snel-Belgwet en aan de asielprocedure. Hopelijk geldt dat ook voor het uitwijzingsbeleid. Daarnaast moeten er sloten komen op de duizend-en-één achterpoorten die Liégeois in ons systeem ziet.

Toch levert dit alles weinig op als België zijn wetgeving niet compatibel maakt met het strengere beleid van de omringende landen. Zo zijn wij een van de weinige landen die geen uitzondering hebben gevraagd op de regel dat wie instroomt uit een andere EU-lidstaat, meteen in aanmerking komt voor uitkeringen. Vandaar dat Antwerpen nu een massale instroom ziet van Marokkanen uit Nederland en Spanje. In bijvoorbeeld Denemarken heeft enkel wie heeft gewerkt en bijgedragen aan de sociale zekerheid, recht op een uitkering. Voor wat hoort wat, nietwaar.

Op langere termijn moet er een efficiënt Europees migratiebeleid komen, maar in afwachting daarvan moeten onze regeringsonderhandelaars van migratie een topprioriteit maken. Een bestendiging van de huidige situatie, waarin bijna tien ministers en staatssecretarissen gedeeltelijk bevoegd zijn en naar elkaar kunnen wijzen als het misloopt, is geen optie meer.

Het doel van alle vernieuwingen is helder: wij hebben behoefte aan een goed gecontroleerde migratie met een beter evenwicht tussen actieve migratie (mensen die instromen om te werken of te studeren) en passieve (importhuwelijken, gezinshereniging, medische regularisaties). Dat evenwicht ligt in andere landen veel beter, daar moeten we dus aan werken.

De moderne aanpak van het Antwerpse OCMW kan als inspiratie dienen voor de richting die aan ons migratiebeleid moet worden gegeven. Dat betekent ook dat we zeker niet zo ver mogen doorschieten als Nederland, waar hoogopgeleide en perfect geïntegreerde burgers elf jaar na hun komst worden uitgewezen, zoals enkele dagen geleden in de veelbesproken spelshow Weg van Nederland bleek.

Door Lex Moolenaar

Nu in het nieuws