Vicky Moeyersons wil met haar dichtbundel met zelfgemaakte zwart-witfoto’s laten zien dat, hoe diep je ook zit, je er altijd uitgeraakt.© Ward Bosmans, Vicky Moeyersons

Gedichten hielpen Tisseltse Vicky (40) door de donkerste periode van haar leven

Tisselt -

De afgelopen twee jaar waren voor Vicky Moeyersons (40) en haar gezin uit Tisselt (Willebroek) niet gemakkelijk. Vicky ging door een zeer donkere periode waarin ze werd behandeld voor een depressie, een angststoornis en PTSS (post traumatisch stress syndroom). Om de moeilijkste momenten te overbruggen, schreef ze teksten en gedichten die ze illustreerde met zelfgemaakte zwart-witfoto’s. Die werden nu gebundeld in een boekje dat vanaf 10 februari te koop is.

Ward Bosmans

Vicky, haar vrouw en haar twee dochters van 11 en 13 jaar, wonen in Tisselt. Tot voor twee jaar vormden ze een gelukkig gezin. Vicky had alles. Een goede relatie, een job als opvoeder die ze supergraag deed en twee lieve kinderen. “Maar plots, van de ene op de andere dag veranderde mijn leven”, vertelt Vicky. “Zonder enige reden begon ik te huilen, ik had nergens nog zin in en ik wou zelfs niet opstaan. Ik had angst voor alles. Als mijn vrouw weg ging was ik bang dat er iets zou gebeuren. Ik durfde mijn kinderen niet alleen naar school laten gaan. Ik had schrik om ziek te worden. Via de huisdokter kwam ik bij een psychiater terecht waar ik nu nog steeds in behandeling ben.”

Het proces van teksten schrijven en foto’s nemen helpt Vicky om haar hoofd leeg te maken.© Vicky Moeyersons

“Gelukkig gaat alles nu veel beter. Ik was vroeger ook al wel eens neerslachtig en ik had een stressvolle jeugd omwille van een moeilijke gezinssituatie. Maar zo’n depressie had ik nooit meegemaakt”, getuigt Vicky. “Ik hoef je niet te vertellen dat het een enorme impact had op mijn kinderen en op de relatie met mijn vrouw. Mijn kinderen waren verdrietig omdat ik verdrietig was en ik deed niets meer samen met hen. Uiteindelijk zijn we door die moeilijke periode door geraakt maar ik heb nog steeds veel stress. Bijvoorbeeld ook voor dit interview.”

De foto’s werden door Vicky genomen aan het Fort van Breendonk.© Vicky Moeyersons

Tijdens haar meest donkere periode schreef Vicky haar gevoelens van zich af. Die teksten en de bijhorende foto’s hebben haar naar eigen zeggen geholpen om haar hoofd leeg te maken. “Ik schreef al teksten van toen ik jong was. Ik heb er nooit aan gedacht om daar iets mee te doen. Maar omdat ik tijdens mijn depressie zelf ook vaak boeken van lotgenoten las en daar veel steun in vond, dacht ik dat mijn teksten en gedichten anderen die heel diep zitten misschien ook zouden kunnen helpen.”

Knuffelkonijntje

De teksten en gedichten die Vicky schreef gaan vaak over haar gevoelens en over de dood. “Als ik geen kinderen had gehad dan zou ik op sommige momenten mijzelf dood hebben gewenst”, zegt Vicky. “De foto’s ben ik gaan nemen in het Fort van Breendonk. Ik gebruikte voor een aantal foto’s een knuffelkonijntje uit mijn jeugd.” Ondertussen gaat het gelukkig beter met Vicky al geeft ze toe dat er nog wel momenten zijn dat ze zich verdrietig voelt. “Ik neem ook nog medicatie en ik hoop dat het ooit helemaal goed komt. In het boek wil ik de mensen tonen dat, hoe diep je ook zit, je er altijd uit kan geraken.”

Vanaf 10 februari is ‘Donkere raven in mijn hoofd – Woorden van verdriet.’ van Vicky Moeyersons verkrijgbaar via Boekscout.nl of via vaaickienoodles@hotmail.com

Wie met vragen zit rond zelfdoding kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op de website www.zelfmoord1813.be

Dansend tussen de sterren

zal ik waken over

de gouden vogels

die ik steeds zo lief had.

Pijn en verdriet begraven

in de koude grond.

Verlost ga ik verder

en dans ik op het lied van de vrijheid

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners