Jeroen Meus in het VRT-programma ‘Dagen Zonder Broer’.© © VRT

“Schaterlachen is perfect mogelijk”: Antwerpse rouw- en verliesconsulente geeft vijf tips om rouwen draaglijker te maken

Tv-kok Jeroen Meus start woensdag met een nieuw programma op Eén: ‘Dagen Zonder Broer’. In dat programma vertelt Jeroen Meus hoe het is om te rouwen wanneer een dicht familielid overlijdt. En hij is niet alleen want ook Joe-presentatrice Rani De Coninck en zanger Stijn Meuris praatten de afgelopen weken al openhartig over verlies. “Tijd om rouwen uit de taboesfeer te halen”, zegt Antwerps rouw- en verliesconsulente Ann Costermans van uitvaartspecialist DELA.

Dante BellonBron: Comm2You

LEES OOK. Waarom het goed is dat er open gepraat wordt over het verlies van een broer of zus: “Je neemt het je leven lang mee”

Iedereen maakt het ooit mee dat er een naaste persoon overlijdt. Daarna volgt meestal het moeilijkste: het rouwen. Je krijgt plots allemaal tips van mensen hoe je er het beste mee omgaat en zoekt naar een manier die het voor jou draaglijk maakt. Soms duurt het enkele weken, soms jaren. De oorzaak? “Het gebrek aan kennis over de dood en rouwen waardoor we niet weten hoe ons te gedragen wanneer er een dierbaar iemand sterft in onze familie, vriendenkring of op het werk”, volgens Ann Costermans.

Costermans werkt als rouw- en verliesconsulente voor uitvaartspecialist DELA. Zij heeft vijf tips uitgewerkt die het omgaan met een rouwend persoon makkelijker maken. “We zeggen vaak helemaal niets of nemen onze toevlucht tot de gekende standaardzinnetjes. Dit is kwetsend voor de nabestaanden, omdat hun rouw niet erkend wordt. En het helpt hen niet bij het rouwproces.”

Vijf tips

Met die standaardzinnetjes bedoelt Costermans onder meer ‘Heb je het al een plaats gegeven?’ of ‘Ik weet hoe het voelt, ik heb ook onlangs iemand verloren’. “Vermijd deze uitspraken als je een gesprek wil aanknopen”, zegt Costermans. “Breek het ijs liever met persoonlijke vragen, zoals ‘Hoe gaat het nu vandaag met jou?’ of ‘Wat maakt jouw dierbare zo uniek voor jou?’ of ‘Wat bewonder je in haar of hem en neem je mee in je eigen leven?’ Het opent het gesprek om samen mooie herinneringen op te halen. Dat zorgt voor troost.

LEES OOK. Rani De Coninck neemt pauze door mentale problemen: “Ik vind mijn ‘reason to smile’ even niet meer”

Een volgende tip die de consulente geeft is dat niet iedereen rouwt zoals jij. “Sommigen staan iets langer stil bij het verdriet, anderen gaan weer sneller door met hun leven, maar beide zijn goed.” Wederzijds begrip zorgt dan voor de broodnodige verbinding in plaats van voor ergernis en bijkomend verdriet.

Wat ook kan helpen is gezamenlijk fijne herinneringen bovenhalen, “waarbij je je zeker niet hoeft te schamen voor een lach of schuldig voelen wanneer je positieve gevoelens ervaart”. “Schaterlachen bij het ophalen van grappige herinneringen is perfect mogelijk. Lang werd gedacht dat het uiten van negatieve emoties in de eerste maanden na het verlies zou leiden tot minder rouw in het verdere verloop. Maar studies tonen aan dat het tegendeel waar is.”

En waarom zou je je overleden dierbare niet eren? Door een boek te schrijven, bijvoorbeeld, of door zoals Jeroen Meus doet een docureeks te maken. “Je kan perfect ook een rouw- en verliescafé oprichten of vrijwilliger worden. Daarmee geef je betekenis aan je verlies. Zo vinden we het meer draagbaar om te kijken naar een ondraagbare gebeurtenis. Het gaat erom dat niet het verlies, maar wel het leven dat verdergaat opnieuw zin krijgt. De tuin van je overleden moeder onderhouden of starten met een nieuwe hobby werkt ook helend.”

LEES OOK. Stijn Meuris (58) openhartig in ‘Het Huis’ over ongeval: “Ik ben zes minuten flatliner geweest. Dood”

Tot slot – en misschien wel het allerbelangrijkste – geeft Costermans ook nog mee dat de liefde voor een dierbare niet stopt bij het overlijden. “Ook niet na pakweg twintig jaar”, zegt ze. “Je rouwt net omdat je liefhebt. Wel zal de band die je met de overledene hebt evolueren van een fysieke naar een symbolische, dus is het best oké om te praten tegen een foto van de overledene of om die persoon nog om advies te vragen. En door een juweeltje te koesteren met assen, voel je de overledene ook heel dicht bij jou.”

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners