Imke, Ilian en Hanne voor het Jovo kot. Ilian en Hanne leerden elkaar tijdens hun opname kennen en vormen nu al meer dan een jaar een hecht stel. ©  kma

Harley en ervaringsdeskundige Lotte Peeters in het JOVO-kot. Beiden schreven trouwens een boek over hun psychische kwetsbaarheid. ©  kma

1 / 2
thumbnail: Imke, Ilian en Hanne voor het Jovo kot. Ilian en Hanne leerden elkaar tijdens hun opname kennen en vormen nu al meer dan een jaar een hecht stel. 
thumbnail: Harley en ervaringsdeskundige Lotte Peeters in het JOVO-kot. Beiden schreven trouwens een boek over hun psychische kwetsbaarheid. 

Jongvolwassenen met psychische hulpvraag vinden elkaar in Bethanië: “Waarom ben je depressief, je hebt nog niks meegemaakt in je leven, zeggen ouderen soms”

Zoersel -

Omdat steeds meer jongeren te kampen krijgen met geestelijke gezondheidsproblemen, opende Bethanië geestelijke gezondheidszorg in Zoersel woensdag het JOVO-kot, speciaal voor de jongvolwassenenwerking. Wat het hélemaal bijzonder maakt is dat dit ‘clubhuis’ ook nog eens van A tot Z eigenhandig gebouwd werd door jongeren die afgelopen twee jaar in opname waren in Bethanië GGZ.

Kristin Matthyssen

“Praten, praten, praten. Het helpt écht.” Met deze woorden richtte koningin Maxima zich vorige week in een open brief nog tot Nederlandse jongeren. Maar ook hun Belgische leeftijdsgenoten krijgen steeds vaker te kampen met geestelijke gezondheidsproblemen. Uit cijfers van Sciensano blijkt bijvoorbeeld dat 34% van de jongeren aan angststoornissen lijdt en 38% aan een depressie.

“Ook in Bethanië geestelijke gezondheidszorg (GGZ) merken we dat jongvolwassenen of jovo’s met steeds meer en complexere hulpvragen zitten”, zegt communicatiemedewerker Dennis Bruyninckx . “Bovendien komen jongvolwassenen meestal in een leefgroep terecht waar de gemiddelde leeftijd hoger ligt dan die van hen. Hierdoor worden bepaalde thema’s niet of onvoldoende aangeraakt.”

Om al die redenen startte Bethanië met een jongvolwassenenwerking. De trekkers vonden het belangrijk om een veilige plek te creëren waar de jongeren elkaar even weg van de afdeling kunnen ontmoeten. “In theorie kan je vanaf je achttiende in Bethanië terecht met je hulpvraag”, zegt Lotte Louwers. “Maar door de lange wachtlijsten in de jeugdpsychiatrie komen er in de praktijk ook tieners jonger dan 18 in opname. Het JOVO kot is een ontmoetingsplek elke dinsdag- en donderdagnamiddag voor jongeren tot en met 26. Ook wie in opname is geweest maar nu weer thuis is, is welkom.”

Op het eerste gezicht lijkt het JOVO-kot – dat achter Gebouw 2 ligt – een gerecupereerd klaslokaal. Maar als je dichterbij komt, zie je dat het van betonnen vloerplaat tot het golfplaten dak helemaal van nul in hout werd opgebouwd.

Liefde gevonden tijdens bouw

Ilian Mathysen (22) uit Westmalle en Hanne Lievens (21) uit Schilde zaten mee in het kernbouwteam. Specifiek voor hen had dat nog een prettig neveneffect. Ze ontdekten er tijdens het timmeren dat ze ook wel heel goed kunnen babbelen en vormen nu al een jaar en twee weken een koppel. “We hebben elkaar hier leren kennen”, vertelt Ilian, die nu niet meer in opname is. “In 2019 werd ik met spoed opgenomen in afdeling De Steiger. Uit de hand gelopen familieproblemen hadden een grote impact op mij. Ik kampte met posttraumatische stress met dissociatie. Bij mij uitte zich dat in meerdere persoonlijkheden. Het zal eeuwig een aandachtspunt blijven bij mij, maar ik kan er nu mee functioneren en leven.”

Ilian was heel gemotiveerd om mee aan een veilige, eigen plek voor de jongvolwassenenwerking te bouwen. “Er zit toch een beetje een barrière tussen de generaties. Omdat ze ouder zijn, denken ze automatisch dat ze al meer hebben meegemaakt. Maar met ons, jongeren, kan ook veel gebeuren, al zijn we nog jong.”

Zijn vriendin Hanne Lievens (21) knikt. “Zelf heb ik ooit negen maanden op een wachtlijst moeten staan voor opname in de jeugdpsychiatrie.” Hanne was 18 of 19 jaar toen ze in Bethanië werd opgenomen. “In mijn leefgroep was er nog iemand van 17, dus ik was niet de jongste. Ik heb autisme en werd zwaar gepest op school, waardoor ik depressief werd en suïcidale gedachten kreeg. Op zo’n moment kan je gewoon geen negen maanden wachten om geholpen te worden, dus moet je wel naar een volwassenenafdeling.”

Hanne is net als Ilian niet meer in opname. “Ik ga net als Ilian nu werk zoeken. We zien een toekomst samen zeker zitten, het gaat goed. De druk op jongeren ligt enorm hoog. De verwachtingen zijn zó groot. De coronapandemie heeft er geen goed aan gedaan.”

Imke Smekens (20) komt helemaal uit Erps-Kwerps. “In 2021 werd ik vanuit Kortenberg doorverwezen naar IBE, een intensieve behandeleenheid die slechts op een tweetal plaatsen in Vlaanderen bestaat, zoals hier afdeling Wel in Zoersel. Door aan het JOVO-kot mee te bouwen met leeftijdsgenoten, voelde ik me weer nuttig. Op mijn eenheid zaten meer veertigers en vijftigers. Met leeftijdsgenoten heb je automatisch meer raakvlakken.”

Harley en Lotte Peeters. Tegen de muren komt nog isolatie. ©  kma

Imkes hoofddiagnose is autisme. “Ik weet het nog maar enkele jaren. Tot in het vierde middelbaar heb ik in het gewoon onderwijs meegedraaid. Ik ben altijd een meester in maskeren en verbergen geweest. Ik heb last van depressie, angsten en stemmingswisselingen. Momenteel ben ik nog in opname, maar ik mag binnenkort waarschijnlijk van een gesloten naar een open afdeling, wat dan weer een stap dichter naar huis is.”

Ervaringsdeskundige

Lotte Peeters (24) uit Turnhout werkt als ervaringsdeskundige parttime in Bethanië en is een van de grote supporters van de jongvolwassenenwerking. Op haar vijftiende werd ze in Tienen opgenomen met een eetstoornis, later volgden er nog opnames in Bethanië GGZ. “In De Steiger waar ik verbleef waren de meesten wat ouder. Je bent nog zo jong, wat kunnen je problemen zijn? Je hebt nog niks meegemaakt in je leven, kreeg ik soms als opmerking. Daarom is een eigen plek hier zo belangrijk. Samen een film kijken, werkgroepen organiseren rond studeren of werken en zelfstandig wonen: voor tieners en twintigers zijn dat belangrijke thema’s, terwijl 30-plussers al in een andere levensfase zitten.”

Harley (24) uit Brasschaat wou de opening niet missen. Hij was in totaal vijf jaar in opname, in verschillende afdelingen. “Iedereen heeft wel eens ups en downs, maar bij mij waren die schommelingen extreem. Bij een tweede opname werd een bipolaire stoornis vastgesteld. Via medicatie heb ik die goed onder controle. Zeker in mijn pubertijd had ik nood aan contacten met leeftijdsgenoten. Ik ben nu niet meer in opname maar ga zeker af en toe naar het JOVO-kot komen voor goede gesprekken.”

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners