© Dirk Kerstens

Operazanger Joris hoeft geen rol te spelen om enthousiast te zijn over zijn monowiel: “Alsof je op een vliegend tapijt door verkeer zweeft”

Schoten -

Joris Stroobants staat geregeld op de planken van de Munt en andere schouwburgen, maar Schotenaren zullen hem vooral kennen als de ‘Robocop’ die door het lokale verkeer flitst met een verbazingwekkende soepelheid, daarbij handig alle omleidingen en files omzeilend. “Ik voel me op zo’n monowiel als op een vliegend tapijt. Heerlijk en ik kom nergens meer te laat”, aldus Joris, die ongevraagd ambassadeur geworden is van dit vervoermiddel.

Jan Auman

Joris Stroobants (35) beschikt niet alleen over een indrukwekkende bas-baritonstem, maar heeft ook een rijzig gestalte en lange haren. “Ik word vaak gevraagd voor Jezus-rollen bij opvoeringen van onder andere Bach-missen”, lacht Joris, die opgroeide in Merksem en op jonge leeftijd al meezong met het kinderkoor van de Vlaamse Opera.

“Ik moet vaak naar Brussel om te repeteren en te zingen in de Munt en was het beu om telkens weer geconfronteerd te worden met ons falend openbaar vervoer”, verklaart Joris zijn overstap naar het monowiel. “Nadat ik van de trein was gestapt, kwam de tram meer niet dan wel. Dat combineren van vervoermodi om te pendelen tussen Schoten, Antwerpen en Brussel verloopt sinds deze aankoop van zo’n 750 euro een stuk vlotter en plezieriger”, toont Joris zijn InMotion V5F.

“Dankzij zijn 550 watt motor haal ik vlot de maximaal toegelaten snelheid van 25 km per uur. Eens opgeladen kan ik er ruim drie uur mee op pad. Hij beschikt over een slim audiosysteem dat me zoals de stem van een gps in de auto verwittigt wanneer ik toch wat te snel zou gaan of indien er ander gevaar op til is. Uiteraard is mijn InMotion V5F uitgerust met de nodige verlichting, voor- en achteraan. Hij is licht, 12 kgn en heeft een diameter van slechts 35 cm zodat ik hem zonder moeite overal mee kan nemen, bijvoorbeeld op de trein”, demonstreert de monowielfanaat.

Joris deels ‘ontmanteld’: met motorcrosshelm in de hand, monowiel tussen de benen. © Dirk Kerstens

Veiligheid

Joris mag dan over alles een mening hebben en graag discussiëren, hij is de zachtaardigheid zelve. Dat zou je niet zeggen wanneer je hem in het Schotense straatbeeld ziet rijden. Hij lijkt zo uit de opnames van een sciencefictionfilm te zijn weggereden. Alleen een futuristisch vuurwapen ontbreekt nog aan zijn volledig zwarte stoere uitrusting, die in de winter weliswaar wordt opgelicht met zijn fluorescerende handschoenen.

“Vooreerst dit: ik voel me héél comfortabel op dit monowiel. Meer op mijn gemak dan op een elektrische step of zelfs een gewone fiets. Als kind ben ik daar eens lelijk mee ten val gekomen. Sindsdien besef ik: een stuur geeft een vals gevoel van veiligheid. Doordat je daar je handen hebt zitten, kan je je armen niet gebruiken om je val te breken. En dan breek je andere dingen. Een gehavend gezicht kan ik met mijn beroep op de scène niet permitteren”, toont Joris zijn uitrusting.

Die bestaat uit een motorpak aangevuld met elleboog-, been- en polsbeschermers. Joris draagt bewust een motorcrosshelm met kinbescherming om zijn aangezicht in alle omstandigheden gaaf te houden. Eens aangekleed, zet hij zijn wiel recht, klapt de steunen uit en snelt bijna geruisloos weg als een alien. Ook al bestaat de ondergrond op deze demoruimte uit kasseien.

Evenwicht

Het monowiel is een verlengstuk geworden van Joris’ lichaam. ©  Dirk Kerstens

“Ik ben in het begin wel eens gevallen, maar het was verbazend hoe snel ik dit rijden met dit ene wiel onder de knie had”, vertelt de piloot na een gezwind tochtje door de Schotens kasteelwijk. “Het is een verlengstuk van m’n lichaam geworden. Een extra ledemaat als het ware. Ik bestuur het eigenlijk niet, toch niet in de klassieke betekenis van het woord. De vergelijking met een vliegend tapijt gaat echt wel op. Dat evenwicht vinden lijkt heel wat, maar dat is het niet. In feite gaat dat in beweging eenvoudiger dan stappen, maar dat zijn we heel ons leven gewend natuurlijk. Al geef ik toe dat mijn surfervaring me in het begin wel wat heeft geholpen.”

Ondanks zijn vervaarlijk uitzicht, gedraagt Joris zich ook in het verkeer volgens galant voor andere weggebruikers. “Op dit vervoermiddel kan ik zelfs sneller anticiperen op fietsers die uit een andere richting komen bijvoorbeeld. Ik sta meteen stil. Af- en weer opstappen is iets waar je met een monowiel niet tegenop hoeft te zien. Dat gaat zo vlot”, spreekt hij uit ervaring. “Als de weg weer eens opgebroken is, neem ik het fietspad ernaast of sla een smalle weg vlakbij in. Flexibeler dan met een monowiel kan je je niet door het verkeer begeven. En ik heb niet alleen ervaring in Schoten. Ook door Brussel zie je mij met deze eenwieler vrolijk bollen. Daar ben ik niet de enige trouwens.”

Opletten voor raketten die 55 km/u halen

Joris krijgt vaak vragen en opmerkingen van andere weggebruikers, meestal in positieve zin. “Mensen tonen interesse. Ook de politie reageert meestal verbaasd, maar niet zelden met opgestoken duim. Nu mobiliteit in Schoten, maar ook elders zo’n hot item geworden is, wil ik voor de gemeente gerust eens een workshop geven over het monowiel en de do’s-and-don’ts ervan.”

“Ik zal dan ook waarschuwen voor de ‘raketten’; monowielen uitgerust met een veel krachtiger motor die ze tegenwoordig ook verkopen via het internet. Je kan er vlot langere afstanden mee doen. Dankzij de batterij en vering is dat geen probleem. Maar door hun topsnelheid van 55 km/u zijn ze terecht niet toegestaan op de openbare weg, al kan je ze zelf wel afstemmen zodat ze ook slechts 25 km/u halen.” (jaa)

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners