© Victoriano Moreno

BUURTREPORTAGE. Langs de fietsostrade F11 tussen Antwerpen en Lier: “Het is hier best een sociaal gebeuren”

Langs de spoorweg tussen de Pallieterstad en de Scheldestad slingert fietsostrade F11. Die loodst fietsers in een goed halfuur van de ene naar de andere stad. Na jaren werken, wordt vandaag het deel tussen Deurne en Lier feestelijk ingefietst nu in Lier de fietsbrug en fietstunnel eindelijk klaar zijn voor gebruik. Een goede aanleiding om zelf onze stalen ros op te kruipen en eens te kijken wie er allemaal gebruikmaakt van die snelle fietsroute.

Elien Van Wynsberghe

Het is woensdagnamiddag, half vier. Het begin van de spits voor de werkende mens. De afgelopen dagen viel de regen met bakken uit de lucht, maar de weergoden lijken ons gunstig gezind. Er breekt zelfs een flauw zonnetje door de wolken heen. We begeven ons naar de Vosstraat in Deurne waar de F11 officieel begint. In de toekomst zal deze fietsostrade nog worden doorgetrokken door de Berchemse Saffierstraat om ze via een fietsbrug over de Ring te doen aansluiten op het Singelfietspad en de stadskern. Of dat is toch de bedoeling. Maar nu ligt het startpunt (of eindpunt, het is maar hoe je ’t bekijkt) in Deurne, vlak naast de luchthaven.

Al snel wordt duidelijk dat deze zachte rode asfaltstrook niet enkel benut wordt door de sportieve pendelaar maar ook door de rustige genieter. Door Sofie (44) bijvoorbeeld die meermaals per week haar stapschoenen aantrekt om met haar Roemeense adoptiehond Blue een fikse wandeling te maken. “Vaak wandel ik tot aan de brug om dan langs de andere kant van de sporen terug te keren. Dat is een mooie route, over de dijk, in het groen.” Blue zet zich verlegen naast haar en kijkt ons met schichtige, hemelsblauwe ogen wat argwanend aan. Sofie aait over de kop van het dier.

“Af en toe maak ik ook wel eens een fietstochtje tot in Lier. Ik vind dit echt een schitterend fietspad. En mijn kinderen komen hier graag om te rolschaatsen of te skateboarden.” In haar ogen is er maar één minpunt: de Berchemse Saffierstraat. Daar wil men de F11 inplanten op hoogte, naast de spoorwegberm. “Daardoor zal er een groot stuk van de groene zone naast de spoorweg verdwijnen. Heel jammer vind ik dat. Wat mij betreft kunnen ze de fietsostrade daar beter doortrekken als een fietspad in de straat.” Een mening die ook heel wat bewoners van de Saffierstraat delen, want de afgelopen jaren kwam er vanuit de buurt flink wat protest tegen de plannen.

Sofie en haar hond Blue. © Victoriano Moreno

 

Theoretische sterrenkunde

Wat verder fietst Monique (65). Ze woont in Boechout en komt net van een vriendin die op Zurenborg woont. “En dan is deze weg de snelste”, glimlacht ze. Het zijn spannende tijden voor de zestiger. “Ik heb er net mijn laatste werkdag opzitten. Over twee dagen ga ik officieel met pensioen. Er wacht me enkel nog een afscheidsfeest.”

Het voelt allemaal nog wat dubbel aan. “Alles heeft zijn tijd, maar ik zal mijn collega’s wel missen. Ik werkte in de sociale sector, voor het CAW. Nu heb ik al veel de vraag gekregen om vrijwilligerswerk te doen. Maar die boot hou ik voorlopig af. Ik wil eerst even tot rust komen. En ik heb me ook ingeschreven voor een cursus theoretische sterrenkunde. Dat is iets wat me altijd al enorm heeft gefascineerd maar ik had nooit de tijd om me daar echt in te verdiepen. Ik kijk er dus wel naar uit.”

Monique. © Victoriano Moreno

Terwijl Monique haar weg verderzet richting Boechout, volgen wij dezelfde route. Een fris windje steekt de kop op. Nu nog in de rug. Dat zal straks wel een ander paar mouwen zijn. We botsen op Bert van Bortel (61) die op zijn gemak in de tegenovergestelde richting komt gefietst. “Ik kom hier vaak”, vertelt hij. “Ik woon in Berchem en hier zit je in een wip tussen het groen. Zeker ’s ochtends, als je naar Lier fietst, is het hier zalig. Dan fiets je richting de zon.”

Nu komt hij terug uit Lier. “Eind november treed ik daar op en ik moest nog een paar dingen regelen.” Hij speelt bij de bluegrassband Rawhide. “Gitaar en mandoline.” En daarmee heeft hij een behoorlijk gevulde agenda. “Zo staan we binnenkort in het Fakkeltheater met de voorstelling The Broken Circle Breakdown met Lize Feryn en Roel Vanderstukken. Afgelopen zomer zaten we nog drie weken in Portugal waar we op een festival speelden voor duizenden mensen.”

Vandaag is hij voltijds muzikant. “Sinds ik op pensioen ben gesteld. Ik was de laatste behanger-garneerder van de stad. Maar erg vind ik het niet dat ik met pensioen moest. Nu kan ik me volledig focussen op de muziek”, zegt hij. “Dat betekent wel dat ik vaak thuis werk. En mijn kinderen, die zijn ook veel thuis. Dus als ik nood heb om even weg te zijn, dan spring ik op mijn fiets en kom ik naar hier.”

Bert. © Victoriano Moreno

Toereke Lier

Ter hoogte van voetbalclub OG Mortsel, langs de andere kant van de greppel, rijden auto’s af en aan. Ouders die hun jonge voetballertjes uitgerust in rood sportpak komen afzetten voor de wekelijkse training. Maar niet zo Olga (35) en haar zoontje Alexander (7). Zij nemen liever de fiets. “Voor kinderen is dit een hele veilige route. Bovendien is mijn man vaak weg met de auto”, zegt ze. “Maar ik fiets hier graag. Soms maak ik hier ’s avonds fietstochtjes. Met mijn twee kindjes, of alleen met mijn man. Daar kan ik echt van genieten.”

We fietsen verder en passeren intussen tal van amateur-wielrenners die zich na het werk uitleven op het rode asfalt. Dat toereke Lier is welbekend onder de wielerfanaten en een ideale training op weekavonden. Hier en daar worden die sportievelingen voorbijgestoken door een speedpedelec. Een korte druk op de claxon als waarschuwing. Want deze route richt zich natuurlijk in eerste instantie op zij die ervoor kozen de auto aan de kant te laten staan.

Alexander en Olga, op weg naar de voetbaltraining. © Victoriano Moreno

We passeren een ijssalon – helaas gesloten – en zien enkele jongeren de droge uren aangrijpen om elkaar te ontmoeten in het skatepark naast de fietsostrade. Niet veel later komen we toe aan Boechout station en aan café Wattan – ook gesloten. Aan de overzijde van de straat is het wel vollenbak. En dan bedoelen we bij patisserie St. Jozef. Het is even voor sluitingstijd, maar daar valt niet veel van te merken. “In het weekend staat de rij hier tot aan de spoorweg”, wijst een klant. Binnen ruikt het zoet en is het warm. Een welgekomen tussenstop.

“We zitten hier al 27 jaar”, vertelt zaakvoerder Els Moens. Zij staat in voor de administratieve kant van de zaak. Haar man is bakker. “En sinds kort is ook mijn zoon in de zaak gestapt. Hij probeert nieuwe, hippe dingen uit waar wij niet aan denken. Vegetarische worstenbroodjes bijvoorbeeld of cinnamon rolls. Dat verkoopt gelijk zot.”

Of ze sinds de aanleg van de fietsostrade meer klanten over de vloer krijgen? “Daar let ik eigenlijk niet zo op.” Sandy, die al 23 jaar als verkoopster in de winkel werkt, treedt haar bij. “Het is hier altijd druk. Maar de fietsostrade zal wel meer passage meebrengen, dus ja, misschien wel.”

Verkoopster Sandy. © Victoriano Moreno.

80 kilometer fietsen per dag

We rijden verder richting Lier. Daar wordt dit weekend het sluitstuk van de F11 gevierd: een fietstunnel van dertig meter lang gecombineerd met een fietsbrug van 250 meter die ervoor zorgt dat je als fietser een veilige en vlotte verbinding kunt maken tussen de Hockeyweg en het station van Lier.

En dan wagen we ons aan de moeilijkste opdracht van de dag: een praatje slaan met een pendelaar op een speedpedelec. We stellen ons strategisch op. Goed in het zicht, want het gaat snel. Na een paar mislukte pogingen, lukt het ons om Gert Wijns (58) te doen afremmen.

“Ik fiets hier elke dag”, vertelt hij. “Ik woon in Nijlen en werk in de haven. Dat maakt dat ik telkens 40 kilometer afleg. Enkel. Dus 80 kilometer per dag.” We trekken grote ogen maar hij lijkt dat zelf niet zo bijzonder te vinden. “Mijn speedpedelec helpt goed mee”, glimlacht hij. “Twee jaar geleden besliste ik om de stap te zetten. Voordien nam ik vaak de trein. Maar die komt dan weer wel, dan weer niet op tijd. En tijdens corona moest je de hele tijd een mondmasker op. Het werd me te veel gedoe. Dus heb ik besloten om de fiets te nemen.”

En daar heeft hij absoluut geen spijt van. “Ik vind het fijn om buiten te zijn. Ik fiets sowieso graag en zorg ervoor dat ik zelf altijd nog wel wat trapwerk heb.”

Gert fietst 80 kilometer per dag met zijn speedpedelec. © Victoriano Moreno

Op de route die hij moet nemen, heeft hij niet veel aan te merken. “Die is goed. Enkel de verlichting in de winter kan beter, vooral voor kinderen die deze weg nemen als ze ’s avonds naar de academie gaan bijvoorbeeld. Ik denk dat betere verlichting er ook voor zou zorgen dat deze weg populairder wordt. Want de F11 wordt dan wel door steeds meer mensen gebruikt, het kan altijd beter.”

Wanneer we rond 18u een teller passeren, staat die op 1.133 fietsers.

Meestal rijdt Gert alleen. “Maar wanneer je vaak op hetzelfde tijdstip fietst, kom je wel dezelfde mensen tegen. Of je hebt coureurs die vragen om voor trekpaard te spelen. Het is best een sociaal gebeuren op deze route. Al hou ik ook wel van de rust.”

 © Victoriano Moreno

De fietsbrug en fietstunnel in Lier vormen het sluitstuk van de F11. © Chris van Rompaey

 © Victoriano Moreno

MEER OVER Buurtreportage Antwerpen

Aangeboden door onze partners

Meest gelezen

Vastgoed

Jobs in de regio