Louis Bogaerts, medestichter van Revalidatiecentrum Noorderkempen. ©  vw

Revalidatiecentrum Noorderkempen bestaat 50 jaar: medestichter Louis Bogaerts schrijft het boek ‘Denken Durven Doen’

Wuustwezel -

Het Revalidatiecentrum Noorderkempen op de Nieuwmoerse Steenweg in Sterbos-Wuustwezel bestaat vijftig jaar. In het boek Denken Durven Doen beschrijft Louis Bogaerts, medestichter en veertig jaar directeur, vijftig jaar werking van het revalidatiecentrum.

Het revalidatiecentrum werd opgericht in 1972. In het centrum kunnen kinderen met complexe ontwikkelingsstoornissen terecht voor een gespecialiseerde diagnose en multidisciplinaire revalidatie. De vzw Revalidatiecentrum Noorderkempen heeft een professioneel team, dat bestaat uit artsen, psychologen, maatschappelijk assistenten, logopedisten, kinesitherapeuten, ergotherapeuten en ondersteunend personeel. Op 6 oktober verschijnt het boek Denken Durven Doen. In dit boek beschrijft Louis Bogaerts vijftig jaar werking van het revalidatiecentrum. Het is een boeiend verhaal geworden waarin de auteur een gedetailleerde beschrijving geeft van het ontstaan en de groei en de impact van het centrum, onder meer geschetst in het kader van de voortdurend veranderende wetgeving en gestaafd met originele documenten en illustraties. Een aanrader voor iedereen die begaan is met het hulpverleningsaanbod in de Noorderkempen.

Leraar in Van Schoonbekestraat

Louis Bogaerts was als taalleraar werkzaam in het buitengewoon secundair onderwijs van het Koninklijk Instituut voor Dove en Spraakgestoorde Jongeren in de Van Schoonbekestraat in Antwerpen. In 1971 startte hij met de voorbereidingen van de oprichting van het revalidatiecentrum van de Noorderkempen. Hij bleef er veertig jaar directeur. Hij is nu nog altijd voorzitter van het bestuursorgaan van het revalidatiecentrum. Zijn sociaal engagement uit zich in zijn taak als voorzitter van het bestuur van het vrij CLB. Louis was ook dertig jaar schepen in Wuustwezel. “De oprichting van het revalidatiecentrum was een moeilijke weg door het kluwen van erkenning en subsidiëring”, vertelt Bogaerts. “Voor bijkomende noodzakelijke financiële middelen deden we zelfs een beroep op het publiek. Dat was een soort crowdfunding avant la lettre.”

Regionaal belang

Gedurende deze vijftig jaar kreeg het revalidatiecentrum regionaal belang. Duizenden kinderen en revaliderenden uit meer dan vijftien gemeenten boven de stad Antwerpen kregen er een diagnose en therapie. Ook werden tussen 1976 en 1987 in 28 scholen kleuters gescreend op hun spraakontwikkeling. “Kinderen met kleine en grote spraakstoornissen werden aangespoord om deze te overwinnen, wat hun verdere ontwikkeling en integratie bevorderde. Van bij het begin hebben we intens samengewerkt met de Berkenbeekscholen voor bijzonder onderwijs. Maar ook leerlingen uit het gewone onderwijs vonden baat bij de therapieën.”

In het boek behandelt Bogaerts ook de moeilijke beginjaren, de moeilijkheden met subsidiëringen, de overeenkomsten met het Riziv, de kwaliteitszorg, de personeelsstructuur en het hele dossier van bouwen en verbouwen. Ook opvallende acties voor het centrum zoals het wereldrecord ‘de grootste pan spek’ komen aanbod en maken van het boek aangename lectuur.  

Aangeboden door onze partners

Meest gelezen

Vastgoed

Jobs in de regio