“Kunstenaar Joris Taeymans (rechts) was ‘een echte’, Heel authentiek”, zegt zijn vriend Tijs Vanneste (links).   ©  Kris Van Excel, RR

Tijs Vanneste over expo ‘Joris Taeymans Leeft’ in ’t Getouw: “Joris was van niets bang, dat is heel grave”

Mol -

“De monsters die hij zijn hele leven schilderde, zaten ook in hem”, zo beweert tatoeëerder, muzikant en tv-maker Tijs Vanneste over de kunstenaar en tevens zijn vriend Joris Taeymans. Het Molse Vermeylenfonds brengt sinds zaterdag 24 september in cc ’t Getouw een retrospectieve over de in 2018 overleden kunstenaar.

Verwacht je vooral aan gigantische kleurrijke doeken, maar ook aan T-shirts of muurschilderingen. “Joris deed alles om van zijn kunst te kunnen leven, maar zonder concessies te doen”, zegt Vanneste. Ondanks zijn ondefinieerbare stijl had Joris Taeymans (1960-2018) wel degelijk een traditionele artistieke opleiding genoten. De Mollenaar studeerde sierkunsten in Hasselt en schilderkunst aan de Academie in Antwerpen.  

“Ik heb hem goed gekend, maar vooral mijn vrouw Lisse (Lisse Habbraken, ook kunstenares) stond superdicht bij Joris”, vertelt Tijs Vanneste. “Joris zag iets in Lisse en dan was er geen ontkomen aan: ze zou gaan schilderen. Hij heeft haar serieus wat sjotten onder haar gat gegeven waardoor ze sindsdien ook schildert. Lisse, Raymond Minnen (een andere Molse kunstenaar, red.) en Joris vormden een driehoek. Ze hebben eens samen geëxposeerd met achteraf een legendarisch feestje. Ze gingen er alle drie – en Raymond en Lisse nog steeds – keihard voor. Of ze succes hebben of niet, dat interesseert hen niet.”

Agressief vrolijk

Joris Taeymans was een bekend en niet minder berucht figuur in het Molse nachtleven. “Ik kende hem van paden die mekaar kruisten”, vertelt Tijs Vanneste. “Ik vond Joris een ‘echte’. Heel authentiek. Hij was even zachtaardig als dat hij wild was. Dat vond ik een interessante combinatie. Hij was superwild, maar ik kende ook zijn andere kant: een superintegere, zachte kerel. Naar mijn gevoel was hij vooral bezig met de demonen in hem. Hij was in alles keihard. Ook in de omgang met mensen. Hij kon je een knuffel geven en tien minuten later bij wijze van spreken in je nek bijten. De monsters die hij schilderde, zaten ook in hem. Hij was van niets bang. Dat is heel grave.”

Het atelier van Taeymans in Mol. Om van zijn kunst te kunnen leven, beschilderde hij ook petten en T-shirts. ©  RR

Intuïtief

Kon een ontmoeting met Taeymans je overweldigen en verbijsterd achterlaten, zijn kunst heeft bij momenten niet minder impact. Het zijn vaak metersgrote werken, geschilderd met klauwende penseelstreken in felle, pure kleuren. “Zijn kunst neigt naar ‘art brut’ (een kunststroming die foert zegt tegen traditionele stijlen en regels, red.)”, zegt Tijs Vanneste. “Joris schilderde heel intuïtief, puur op zijn gevoel en erg snel. Hij kreeg vaak de kritiek dat hij steeds hetzelfde schilderde. Maar je schildert nu eenmaal wat je schildert. Daarom was hij ook zo supereerlijk in zijn werk. We hebben samen veel gesprekken gehad over wat een kunstenaar is. Ik weet dat het zijn betrachting was om niet met commerce bezig te zijn. Voor hem was het belangrijkste te zijn wie je bent. En ervan uitgaan dat alles wel goed komt en je wel zal overleven. “

Een thema dat als een rode draad door Taeymans’ werk loopt, zijn monsters. Vaak monstrueuze wezens met tanden en klauwen die vanuit het doek de toeschouwers lijken te bespringen. “Die monsters waren zowel gevaarlijk als humoristisch”, vindt Vanneste. “Het was de ultieme vrolijkheid die bijna agressief was. Ook dat dubbele zat zeer sterk in hem. Je kon ermee op stap gaan, maar wist nooit waar je eindigde.”

Taeymans schilderde reuzegrote werken, hier te bewonderen tijdens een groepstentoonstelling. ©  RR

Geen concessies

Taeymans had op zijn 17de al zijn eerste solotentoonstelling, maar zijn bekendheid bleef later beperkt tot de Kempen. Zijn werken zijn veelal in het bezit van vrienden en mensen uit de regio. “Joris heeft op het punt gestaan door te breken”, zegt Vanneste. “Dat het niet gebeurde, frustreerde hem niet. Hij deed ook geen concessies. Hij was wie hij was. Take it or leave it. Hij had erg veel vrede met de situatie waarin hij zat. Hij was een kunstenaar, maar ook een surviver. Hij kon niet gaan werken als een regulier mens. Dat betekende voor hem tijdverlies. Hij was altijd bezig met het zoeken naar manieren om van zijn kunst te kunnen leven. Daarom maakte hij ook T-shirts, petten, slingers en zo meer.”

Joris Taeymans overleed onverwacht.”Hij leefde tegen 120%”, zegt Tijs Vanneste. © RR 

Normaal was deze retrospectieve doorgaan bij ‘leven en welzijn’ van Taeymans, maar hij overleed vier jaar geleden, onverwacht. “Hij is op een moment flauwgevallen toen hij koffie aan het zetten was”, vertelt Vanneste. “Nadien bleek dat zijn hoofd vol tumoren zat. Vanaf dat moment is het snel gegaan. Je hebt mensen die tegen 100% leven, maar hij leefde tegen 120%. Hardcore. Keihard in alles wat hij deed.”

De expo Joris Taeymans Leeft vindt plaats in de exporuimte van ’t Getouw, Molenhoekstraat 2, nog tot 9 oktober, op weekdagen tijdens de kantooruren, op zaterdagen van 10u tot 16u en op zondagen van 13u tot 17u.

Aangeboden door onze partners

Meest gelezen

Vastgoed

Jobs in de regio