©  BELGA

Roommates van Van Aert en Evenepoel stellen iedereen gerust: “Nog niet horen klagen”

Nog vier nachten slapen en het is zover: Wout van Aert en Remco Evenepoel gaan zondag in het Australische Wollongong op zoek naar een eerste Belgische wereldtitel sinds Philippe Gilbert tien jaar geleden in Valkenburg naar de regenboogtrui snelde. Hoe het vandaag gesteld is met onze kopmannen? Hun kamergenoten hebben er alvast een goed oog in.

Guy Van Den Langenbergh in Wollongong

Zes van de acht WK-geselecteerden mochten vandaag hun zegje doen voor de uitsluitend Belgische pers. Enkel kopmannen Wout van Aert en Remco Evenepoel worden ‘opgespaard’ voor morgen. Aan de knechten om een update te geven over hoe het met de kopmannen gesteld. Nathan Van Hooydonck, ploeggenoot en roommate van Van Aert, had alvast alleen maar goed nieuws. “Wout voelt zich prima”, meldde de Kempenaar. “Ik heb hem alleszins nog niet horen klagen (lacht). Voor het overige is hij net als iedereen aan het aftellen. De zware trainingen liggen achter de rug.”

Yves Lampaert. ©  BELGA

Dezelfde geluiden bij Yves Lampaert, roomie van Remco Evenepoel en tevens ploeggenoot bij Quick-Step – Alpha Vinyl. “Ook Remco is in uitstekende doen”, bevestigt Lampaert. “Hij heeft een heel goede tijdrit gereden waarin zijn waarden meer dan uitstekend waren. Hij hoopt dat hij tegen zondag nog verder hersteld is zodat hij in topconditie aan de start kan verschijnen. En slapen doet hij intussen ook al zoals het moet. (Grijnst) Remco is een goede slaper.”

Kortom, niets dan positieve signalen vanuit het kamp van de Belgen. “De sfeer aan tafel is uitstekend”, klinkt het zowat vanuit alle monden. “Het grootste bewijs is dat we gisteren nog twee uur samen aan tafel zijn blijven zitten. Als er gelachen wordt, is het meestal dankzij Yves. Maar er wordt vooral gepraat over anekdotes die we in de loop van het seizoen hebben meegemaakt. Dan worden er verhalen verteld over de ploeggrenzen heen.”

“Samenklitten is echt niet moeilijk”, bevestig Jasper Stuyven, met vier WK-selecties de ‘ancien’ onder de niet-kopmannen. “We kennen elkaar natuurlijk van tijdens het seizoen en komen elkaar vaak tegen tijdens de koers. Dan wordt er sowieso al eens een praatje gemaakt. Ik denk dat ik dit seizoen enkel met Quinten (Hermans, red) niet of nauwelijks heb gekoerst.”

Middenvingers

Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn voor onze jongens. “Het is lang geleden dat ik nog zoveel middenvingers heb gezien”, aldus Stuyven. “De mensen zijn hier echt niet vriendelijk voor de renners. Meermaals per dag krijgen we de beroemde vinger te zien of komen ze dicht langs ons gereden. (Cynisch) Ik ben blij dat ik goed verzekerd ben.”

En net dat is het grote verschil met een jaar geleden. “De beleving is inderdaad helemaal anders”, vinden Lampaert en Stuyven, twee renners die er ook vorig jaar in Leuven bij waren. “Als we vorig jaar op woensdag een trainingsritje deden, dan werden we al constant aangesproken en toegejuicht. Dat zorgde al heel vroeg voor een WK-gevoel, ook in het hotel waar we verbleven. Nu is er van een WK-gevoel nog niet echt sprake. Integendeel, die middenvingers…”

Vastgoed

Jobs in de regio