RECENSIE. ‘The theory of whatever’ van Jamie T: Bevrijd ****

Artiesten zoals Jamie T zijn een zeldzaamheid geworden. Tussen zijn platen door vergeet je haast dat de Brit bestaat: geen interviews, amper sociale media of ander contact met de fans. Dit keer liet hij zijn vele fans zes jaar wachten op ‘The theory of whatever’, album nummer vijf in de carrière van de 36-jarige indierocker. Dat zijn wat bijzondere mix van rock en rap blijft aanslaan, bewees zijn optreden van eerder deze maand op Glastonbury. Zoek maar eens op hoe de tent meebrulde met hit Sheila’. Kippenvel.

Guy Stevens

Wat hij tijdens dat optreden ook zei? “I don’t give a fuck anymore.” Een fors statement, want hij heeft nooit een geheim gemaakt van hoe hij gebukt ging onder paniekaanvallen en angsten, door de veeleisende muziekindustrie. Daarvan is hij nu verlost. Het is dan ook een bevrijde Jamie T die je op de nieuwe plaat hoort. Gelukkig blijkt ook een bevrijde Jamie T nog steeds in de Champion’s League van de Britse indierock te spelen. The old styled raiders dendert stevig voorbij, met een tekst waarin hij oproept om alles te geven voor wat je belangrijk vindt en nooit op te geven. Over zijn carrière mijmert hij in Between the rocks. Het zijn maar enkele van de hoogtepunten op een over de hele lijn uitstekende plaat. Het tempo gaat van hoog naar laag, maar elk woord dat uit zijn mond komt, lijkt meer gemeend dan ooit. Bad boy Jamie T is altijd een lieveling van de Britse muziekfans geweest, en lijkt met deze plaat meer dan ooit klaar om ook de EU te veroveren. De beuk erin!

‘The theory of whatever’, Jamie T, Polydor, nu uit

Vastgoed

Jobs in de regio