Eerste politiecommissaris Daniël Dumoulin rolde de eerste twaalf bewakingscamera’s uit in de stad. Dat netwerk is ondertussen uitgebreid tot meer dan 600 camera’s.  

Eerste politiecommissaris Daniël Dumoulin rolde de eerste twaalf bewakingscamera’s uit in de stad. Dat netwerk is ondertussen uitgebreid tot meer dan 600 camera’s.  © Dirk Vertommen

Politiecommissaris Daniël Dumoulin na 40 jaar met pensioen: “Het evacuatieplan was klaar, maar bommen zijn aan ’t station niet ontploft”

Mechelen, Willebroek -

Eerste politiecommissaris Daniël Dumoulin (60) klopt morgen zijn laatste dag bij de politiezone Mechelen-Willebroek in het politiecommissariaat in Mechelen. Onder zijn toezicht gingen de eerste twaalf bewakingscamera’s in de Mechelse binnenstad in werking. Dumoulin tekende jaren geleden maandenlang een evacuatieplan uit, mocht er bij de bouw van het nieuw centraal station in Mechelen op bommen gestoten worden. “Maar die zijn nooit ontploft”, lacht de IT-specialist bij MEWI.

Leo De Nijn

Daniël Dumoulin uit Boortmeerbeek levert morgen zijn dienstwapen, handboeien en andere politiespullen in. De eerste politiecommissaris heeft er dan welgeteld 41,5 dienstjaren bij de rijkswacht en later bij de geïntegreerde politie opzitten.

Op 26 maart 1981 startte Dumoulin aan zijn opleiding als wachtmeester bij de rijkswacht in Gent. “Maar al snel had ik de smaak van het lesgeven te pakken. Ik heb vooral strafrecht en openbare orde gegeven in de toenmalige rijkswachtschool in Brussel. Na enkele examens studeerde ik in 1998 af als officier. Maar mijn interesse in IT was nooit ver weg, wat resulteerde in een functie van nationaal data administrator”, vertelt Daniël Dumoulin.

Op vraag van de toenmalige Mechelse korpschef Rony Vandaele maakte Dumoulin een halftijdse overstap naar de IT-afdeling van het Mechelse politiekorps. “Maar dat halftijds werk is kort daarna een definitieve overstap naar Mechelen geworden. Daar heb ik nog geen moment spijt van gehad. IT was mijn ding en de vooruitzichten in Mechelen om er bewakingscamera’s te gaan installeren, zag ik helemaal zitten.”

De werkkamer van Daniël Dumoulin in het politiecommissariaat in Mechelen.

De werkkamer van Daniël Dumoulin in het politiecommissariaat in Mechelen. © Dirk Vertommen

Dumoulin had zijn job te pakken. De eerste twaalf bewakingscamera’s in de Mechelse binnenstad, Bruul, Ijzerenleen, Onze-Lieve-Vrouwestraat, werden in 2003 operationeel. “Met de fusie van de politiezone Mechelen en Willebroek in 2015 is dat lijstje ondertussen opgelopen tot een netwerk van meer dan 600 bewakingscamera’s en ANPR-camera’s voor nummerplaatherkenning. We waren hier in Mechelen in 2010-2011 de eerste zone waarbij alle toegangswegen naar de stad volledig zijn afgeschermd met camera’s. Ze hebben ondertussen meer dan hun nut bewezen. Niet alleen om snelheidsduivels aan banden te leggen, maar ook om criminele daders in de kraag te vatten”, legt de eerste commissaris uit.

Geen bom gevonden

Spectaculaire overvallen heeft de bijna gepensioneerde politiecommissaris niet in zijn geheugenbank steken. “Een decennia geleden is mij wel gevraagd om een evacuatieplan uit te schrijven. Op de site achter het Arsenaal, waar het nieuwe stationsgebouw nu is gevestigd, zouden er mogelijk zeven nooit geëxplodeerde bommen uit de Tweede Wereldoorlog in de grond steken. Aan dat draaiboek heb ik maandenlang geschreven en alles uitgetest tot in de details. Op de afgegraven grond zijn honderden kilo’s ijzer uit de grond gehaald, maar een bom zijn de bouwers van het station nooit tegengekomen. Veel werk voor niets, maar dat is de part of the job.”

Daniël Dumoulin is nooit één dag tegen zijn zin gaan werken. “Maar langer wachten had dan ook weer geen zin. Niet dat ik straks in mijn luie zetel ga zitten. Ik ga nog wat aan de slag gaan bij mijn broer die een BVBA heeft voor de begeleiding van bedrijven. Ze gaan mij hier wellicht nog terugzien op het commissariaat, maar dan als adviseur en niet meer in uniform”, lacht de commissaris.

Spaanse windhonden

Ook wil de Boortmeerbekenaar wat meer tijd maken voor zijn voorzitterschap dat hij waarneemt van vzw Galgo Aid Europe, een groep vrijwilligers die zich het lot aantrekken van Spaanse windhonden. Zelf heeft hij er ook twee. “Ik woon op een groot domein met veel dieren. Daarnaast heb ik drie zonen waar ik een handje kan toesteken bij hun verbouwingen. Als er dan nog wat tijd over is, zal ik ook nog wel eens op reis gaan”, besluit Dumoulin.

Aangeboden door onze partners

Mobiliteit in Mechelen

Vastgoed

Jobs in de regio