Logan en Lara liepen elkaar tegen het lijf op de camping en komen samen shoppen. © JHS

Kampeerders Tomorrowland slaan voorraad in voor laatste weekend ‘madness’: “In dit kleine dorp heerst voor even wereldvrede”

Op Tomorrowland in Boom zijn ze het laatste van de dit jaar drie weekends ingegaan. Alvorens zich volledig over te geven aan de magie van ‘The Happiest Place on Earth’, komen de kampeerders van Dreamville naar gewoonte en masse hun voorraad inslaan in de Carrefour-supermarkt in Reet. Niet alleen bier en sterke drank, maar - zeker met deze temperaturen - ook sloten water en bergen ijsblokjes. “Maar ook gezonde voeding zoals salade bowls en fruitsalades gaan heel vlot van de hand”, wijst zaakvoerder Sven Bonaers erop.

Bart Roggeman

Als we rond 10u arriveren lijkt het, buiten de nadarhekken die een te verwachten stroom aankondigen, nog op een gewone winkeldag op een vrijdagochtend. Wellicht zijn de meesten op de camping na de preparty donderdag nog aan het ontwaken. Even later bevestigen Logan (27) uit Colorado (USA) en Lara (23) uit Duitsland dat enigszins. Donderdagavond toen ze op de camping buren bleken, zijn ze al meteen verbroederd. “We zijn maar met z’n tweeën komen shoppen, want de anderen zijn nog hun roes aan het uitslapen”, schateren ze het uit. “Ik heb nog zo gezegd, opgepast, het is een marathon, geen sprint die we te gaan hebben. Maar sommigen wilden niet luisteren”, giert Logan.

“Het feit dat iedereen op deze manier meteen verbroedert, is amazing. Het voelt alsof hier in dit kleine dorp voor even wereldvrede heerst, fantastisch toch”, zegt de Amerikaan voor wie het de eerste keer is.

“Al ben ik toch wel wat verbaasd over de prijzen hier”, zegt hij. “Het lijkt niet veel te verschillen met bij ons in de States.”

De groep vrienden uit Noorwegen. © JHS

Verderop laadt een groep twintigers uit Noorwegen de boodschappen in. Alexander Stokdal (25) is samen met nog negen vrienden uit het noorden afgezakt. Hij was er al eerder bij, voor zes van hen is het de eerste keer. “Veel overtuigingskracht was er niet nodig, iedereen wil hier zijn. We kwamen gisteren pas om middernacht toe, dus de preparty konden we helaas niet meemaken. Misschien ook niet zo erg, want nu zijn we fris en monter en er komt nog gelegenheid genoeg”, knipoogt hij. “Gewoon die sfeer alleen al maakt het onvergetelijk, alles is ook ongelooflijk goed georganiseerd.”

Foodtaxi’s

Ze zijn wat blij dat ze hun zakken met Jupiler, water, snacks en ander lekkers kunnen overladen in de kar van Levi (12) die met zijn ‘foodtaxi’ op de parking staat te wachten. Verschillende jongens en meisjes uit de buurt scheppen er plezier in om tijdens het festival voor de kampeerders met de go-cart taxi te spelen om hun boodschappen en bij vertrek en aankomst hun kampeermateriaal te vervoeren. Ze verdienen er op die manier ook een centje voor hun spaarpot mee. Voor Levi Niessen, samen met zus Maya (16), is het de eerste keer. “Het is echt fun, iedereen is ook supervriendelijk. Ik hoef mij deze dagen niet te vervelen.”

Levi zet zich met zijn ‘foodtaxi’ in gang. © JHS

Reguliere klanten vallen er op deze momenten niet veel te bespeuren. Buurtbewoonster Lief Steynen is toch gauw om wat charcuterie gekomen. “De échte piekuren probeer ik te vermijden, maar ik vind dit best wel gezellig. Het voelt als vakantie in eigen dorp om hier bij wijze van spreken de helft van de wereld verzameld te zien. De meesten gedragen zich ook heel keurig. Ik heb nog nooit iets gehad van ‘dit gaat er over’. Het houdt me daarom zeker niet tegen om in mijn vertrouwde winkel te komen shoppen.”

Buurtbewoonster Lief Steynen. © bar

Kortere rij

Ondanks een grote toestroom, bleef de rij wachtenden dit jaar toch opvallend korter dan andere jaren. “Ik denk niet dat er één specifieke verklaring is. Een lager budget na de coronacrisis, meer dat ze zelf van thuis uit hebben meegebracht, meer mogelijkheden op de camping zelf, ... het is moeilijk te zeggen. Het hangt er ook vanaf welke landen sterk vertegenwoordigd zijn. Dat schommelt.”

Niettemin betekent het derde weekend ook voor hem een surplus. “Eerlijk gezegd kijk ik er van voordien altijd tegen op, want ten slotte vergt het zowel praktisch als financieel - er zijn dubbel zoveel werkkrachten nodig - toch een serieuze inspanning. Maar eens we vertrokken zijn, zit je mee in die flow. Je ziet ook vertrouwde gezichten terug, het zijn al bijna ‘vaste’ klanten geworden, die hallo komen zeggen. Dat is wel leuk.” Intussen leidt hij aan de kassa als een volleerde ‘verkeersagent’ de stromen in goede banen.

De rij wachtenden bleef dit jaar korter. © JHS

 

MEER OVER Meest gelezen

Aangeboden door onze partners

Meest gelezen

Vastgoed

Jobs in de regio