De performance van Antwerpenaar Mikes Poppe ‘En de boer hij ploegde voort’ in Watou, waarbij hij een ongeveer 70 kilo zwaar beeld van 10u ’s morgens tot 18u ’s avonds over een wei sleept, als een trekpaard. En dat nog de hele zomer lang tot begin september. ©  rr

Arthur Van de Velde (rechts met kort haar) met zijn zelfgebouwde boot. ©  rr

1 / 2
thumbnail: De performance van Antwerpenaar Mikes Poppe ‘En de boer hij ploegde voort’ in Watou, waarbij hij een ongeveer 70 kilo zwaar beeld van 10u ’s morgens tot 18u ’s avonds over een wei sleept, als een trekpaard. En dat nog de hele zomer lang tot begin september. 
thumbnail: Arthur Van de Velde (rechts met kort haar) met zijn zelfgebouwde boot.

Alles voor de kunst, tot spieren er pijn van doen

Antwerpen, Watou, Knokke -

Twee Antwerpse kunstenaars gaan deze vakantie fysiek erg diep voor hun vak. Zo wordt Mikes Poppe (39) nu al de meest toegewijde kunstenaar van het kunstenfestival in Watou genoemd, omdat hij het hele festival lang tot 4 september zes dagen op zeven een 68 kilo zwaar beeld over een veld sleept, als ode aan de boer. Arthur Van de Velde (23) brengt dan weer zijn sculpturen met een zelfgemaakt bootje van Antwerpen naar Knokke voor een internationale groepsexpo. Beide kunstenaars willen met hun performance een actueel maatschappijkritisch statement maken.

Kristin Matthyssen

Mikes Poppe, spreek uit ‘Miekes’ dus niet met Engelse ‘ai’, interviewen is geen sinecure. De Antwerpenaar logeert van 2 juli tot en met 4 september in een vervallen hoevetje in het grensdorp Watou bij Poperinge voor het bekende festival voor hedendaagse kunst en poëzie.

Elke dag van 10 tot 18u sleept hij als een trekpaard een 68 kilo zwaar beeld aan kettingen voort. Alleen op dinsdag, als het kunstenfesitval gesloten is, heeft hij een rustdag. “Hij is niet aanspreekbaar als hij aan het slepen is”, vertelt Kaat Vander Roost van het kunstenfestival Watou. “Hoewel Mikes Poppe zijn performance uitvoert tussen Watou en brouwerij Sint-Bernardus aan de Trappistenweg 22, een beetje buiten het dorp, komen toch veel mensen kijken. Deze ‘durational performance’, die het hele festival lang tot 4 september doorgaat, kan van dichtbij gevolgd worden. Mensen kunnen zelfs naast hem mee stappen. Er is iemand die voor hem zorgt. In het midden staat wat water en koffie. Maar fysiek blijft het wel zwaar. Het beeld weegt evenveel als de kunstenaar. Hij heeft er speciaal voor getraind.”

Een maquette van zijn kunstperformance. ©  Mikes Poppe

Stervende Slaaf

Het beeld is een replica van Michelangelo’s Stervende Slaaf. Het kunstwerk kreeg de toepasselijke naam En de boer hij ploegde voort. “Dit is het platteland, met akkers waar al van oudsher geploegd, gespit, geplant en geoogst wordt. Ik knoop een directe en fysieke relatie aan met de bewoners van het dorp en laat mijn werk versmelten met de plaats waarop het gebracht wordt”, licht hij zijn keuze toe.

Het is slavenarbeid. ©  rr

Poppe wandelt niet doelloos over de akker maar sleept het beeld over een vast parcours in de vorm van het oneindigheidsteken, dat dus op den duur letterlijk zichtbaar zal worden met een reliëfwijziging in het landschap.

De boer, hij ploegde voort

De naam van zijn performance komt van het overbekend gedicht Ballade van een boer van J.W.F. Werumeus Buning uit 1935. “Men heeft den boer zijn hof verbrand, zijn vrouw en os vermoord; dan spande de boer zichzelf voor den ploeg, maar de boer hij ploegde voort.”

Actueler kan het thema niet zijn, met al het huidig boerenprotest. Buning belicht met deze versregels de onverzettelijkheid van de gewone man en het universele belang van doorzettingsvermogen. Volgens Mikes Poppe is deze volharding nog steeds 
de essentie van ieders bestaan. Niet in het minst die van de kunstenaar: de drang tot (over)leven en creatie.

Wie is slaaf van wie? Het beeld is ook een verwijzing naar de beeldenstorm, die in de 16de eeuw ontstond in de Westhoek en de regio eromheen.

“Op deze manier wil ik van het ‘performen’ een volwaardig element maken van de tentoonstelling”, zegt de kunstenaar nog, die zijn performance sowieso geslaagd zal vinden, ook al moet hij ergens halverwege met een hernia opgeven. Maar voorlopig lukt het fysiek , al zal het volgende week in de hitte wel zwaar worden.

Een andere jonge Antwerpse kunstenaar die erg veel toewijding toont is Arthur Van de Velde (23) uit Zoersel, vorig jaar afgestudeerd als master beeldhouwen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Antwerpen. Hij is gefascineerd door transport. Als afstudeerproef volgde hij vorig jaar de E40 van Calais (Frankrijk) tot Carrara (Italië) met een zelfgemaakte rijdende exporuimte waarmee hij op snelwegparkings tentoonstellingen deed.

Arthur Van de Velde (rechts) test zijn zelfgemaakte boot. ©  rr

Naar aanleiding van de groepstentoonstelling /THE PLATFORM at the coast die plaatsvindt in Knokke vertrekt Arthur Van de Velde op 14 juli met een zelfgemaakte boot vanaf de Antwerpse Kaaien naar de galerie. “Omdat ik met mijn boot niet op zee mag, zal ik tot in Zeebrugge varen en van daaruit met de aanhangwagen verder naar Knokke rijden. Ook de boot maakt deel uit van mijn kunstinstallatie. Verder neem ik nog een marmeren en een houten sculptuur mee. Ik wou er eigenlijk drie meenemen, maar dat was te zwaar, omdat er ook nog twee vrienden meevaren.”

Arthur maakte de boot volledig zelf met recuperatiehout en aangekocht metaal. “Ik heb eerst zelf de motor proberen te bouwen, op basis van een grasmaaiermotor. Maar die bleek tijdens het testen toch te licht.”

Acht knopen

Van de Velde contacteerde een loods. “Volgens zijn berekening, als we acht knopen halen, zijn we vanuit Antwerpen in tien uur tijd in Zeebrugge. Maar ik denk dat we langer onderweg zullen zijn.”

De boot in aanbouw in Deurne. ©  rr

Van de Velde is vooral met steenkappen en metaalbewerking bezig. Maar er zit ook een maatschappelijke boodschap in zijn acties. “Transport is een enorm probleem, met de hoge brandstofprijzen nu. Ik had met de auto kunnen gaan, maar ik wou een boot maken. Het is zoals met het pistool van Tsjechov: verwijder alles wat niet relevant is voor het verhaal. Als je in het eerste hoofdstuk zegt dat er een geweer aan de muur hangt, moet het in het tweede of derde hoofdstuk absoluut afgaan. Als het niet wordt afgevuurd, moet het daar niet hangen. Dus ja, ik moést varen.”

Net als Poppe streeft ook Van de Velde naar een soort eenwording van kunstwerk en kunstenaar. Vanaf 15 juli zal zijn werk te zien zijn op de groepstentoonstelling The Platform at the coast op de Zeedijk 697a in Knokke.

Of hij een jaar na zijn afstuderen al wat van zijn kunst kan leven? “Ik maak deel uit van het kunstenaarscollectief FAAR, dat staat voor ‘for Artists and Residents’. We zitten in de voormalige brouwerij De Ridder in Deurne. Deze zomer ga ik op een boot in Linkeroever wonen, zodat ik niet vast hang aan een zware huur. Ik mag zeker niet klagen.”

Er werd een buitenboordmotor gekocht, want louter peddelen was te moeilijk. ©  rr

CITTA

Aangeboden door onze partners

Vastgoed

Jobs in de regio