Louis De Feyter en zijn echtgenote Antoinette Willems in juni 2002 voor hun woning in de Motstraat. 

Louis De Feyter en zijn echtgenote Antoinette Willems in juni 2002 voor hun woning in de Motstraat. © Dirk Vertommen

Mechelaar wilde zijn huis niet verkopen voor een appel en een ei, bouwpromotor kocht hem een villa

Mechelen -

Telkens wanneer ik in de Motstraat in Mechelen passeer, moet ik terugdenken aan Louis De Feyter en zijn echtgenote Antoinette. Toen ik in de zomer van 2002 bij hen aanbelde, was hun groen geschilderd arbeidershuisje helemaal omgeven door nieuwe kantoren in de toekomstige stadswijk Ragheno. De brave man was niet van plan om zich zomaar gewonnen te geven en zijn woonst voor een appel en een ei te verkopen. Ik was blij voor Louis toen ik een tijdje later kon schrijven dat hij zijn slag thuis haalde.

Sven Van Haezendonck

Nieuws melden? Tip hier onze redactie

 

Sven Van Haezendonck (45)

Werkt sinds 2000 voor GVA

sven.vanhaezendonck@gazetvanantwerpen.be

gva.be/tip of sms gratis naar het nummer 8100

Meer nieuws over Mechelen? Volg onze Facebookpagina Gazet van Mechelen.

Ik groeide op in een sociale woonwijk in de rand van Mechelen. Mijn ouders hadden niet de kans gekregen om verder te studeren. Toen ik in 2000 afstudeerde en als journalist bij deze krant – erfopvolger van dé Gazet van Mechelen – aan de slag kon, was dat voor hen én voor mij een hoogdag. Sinds die eerste dag heb ik altijd een zwak gehad voor verhalen over de gewone man, maar evenzeer ben ik uitermate geboeid door de manier waarop een stad zich ontwikkelt en verandert.

Alhoewel de hele ontwikkeling van Ragheno als nieuwe stadswijk pas vandaag echt op kruissnelheid lijkt te komen, is dat proces de voorbije twintig jaar eerder geruisloos in gang gezet. Zo kwam ik op een grijze junidag meer dan twintig jaar geleden ook terecht bij Louis en Antoinette in de Motstraat. Meer dan veertig jaar woonden ze al in hun bescheiden, maar schattige huisje met een verzorgde tuin. “Het was hier aangenaam vertoeven, omgeven door bomen”, vertelde Louis me. De bomen hadden toen net plaats geruimd voor bakstenen.

Een impressie van de toekomstige stadswijk Ragheno achter het station.  

Een impressie van de toekomstige stadswijk Ragheno achter het station.  ©  laar

In zijn achtertuin was het hoofdkantoor van Wolters Kluwer neergepoot, een van de eerste projecten van de Gentse bouwpromotor Ignace De Paepe in Mechelen. “Mijn huis liep barsten op, de glazen in de kast rammelden”, zei Louis. Zijdelings vertelde hij dat er ook al twee keer een vriendelijke mijnheer was gepasseerd. Die mijnheer was De Paepe en hij zou met hen uitkijken naar een nieuw huis.

Niet naar appartement

“Hij polste ons over een verkoop, maar voor een appel en een ei ga ik mijn eigendom niet verkopen. Ik ben niet van plan om mij op mijn oude dag nog in de schulden te steken. En op een appartement krijgen ze mij ook niet. Het is duidelijk dat die mannen hier nog plannen hebben. In de omgeving hebben ze alle beschikbare gronden opgekocht”, vertelde Louis.

Een tijdje later verliet hij zijn vertrouwde omgeving en verhuisde hij met zijn Antoinette naar Hofstade (Zemst). Daar had Ignace De Paepe voor hen een villa gekocht om in alle rust verder van hun oude dag te genieten. De projectontwikkelaar uit Gent stond erom bekend dat hij de buurt te vriend wilde houden. Een paar jaar nadien kocht hij het huis van de 77-jarige Frans Van den Brande, de laatste bewoner van de Zeutestraat.

Antoinette en Louis voor hun villa in Hofstade destijds. 

Antoinette en Louis voor hun villa in Hofstade destijds. © Dirk Vertommen 

Toen was het zelfs geen schim meer van de levendige volksbuurt die ze ooit was. “Straks rijdt er nog een bulldozer mijn woonkamer binnen. Het is precies terug oorlog”, zei hij. Frans trok naar een serviceflat in de Mahatma Gandhiwijk, aan de andere zijde van de Leuvense Vaart. “Ik denk dat ik een eerlijke prijs heb gekregen. Al was ik natuurlijk liever gebleven, maar het was niet gezellig meer.”

Bommenkot

Meer dan vijftien jaar geleden had Ignace De Paepe ook al plannen om de site van het voormalige bommenkot te herbestemmen. De munitiefabriek van PRB Metalurgia doet bij oudere Mechelaars vast nog een belletje rinkelen. Op 24 oktober 1966 vielen er zeventig gewonden en vijf doden bij een ontploffing. Begin de jaren negentig sloot de fabriek voorgoed de deuren, met een zwaar vervuilde site als stille getuige. Anno 2022 is het project voor bodemsanering en de afbraak van de twee laatste loodsen stilaan concreet.

MG Real Estate van De Paepe is ondertussen uitgegroeid tot een van de drie grote grondeigenaren in Ragheno. De komende decennia moet hier een nieuwe stadswijk met 2.750 woningen, kantoren, een school en een sporthal vorm krijgen. Een nieuwe weg, de zogenaamde Arsenaalverbinding, moet Ragheno verbinden met de tangent die vanavond opent. Centraal in de stadswijk zijn er plannen voor een park van elf hectare. Tegen de zomer van volgend jaar hoopt de stad te beschikken over een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP). Daar komen zeker alweer nieuwe verhalen uit.

LEES OOK:

Mechelen zet vaart achter stadswijk Ragheno: cruciale stappen voor nieuwe verbinding en jachthaven

Torens in toekomstige stadswijk achter station hertekenen Mechelse skyline

MEER OVER Het Strafste Verhaal

Aangeboden door onze partners

Mobiliteit in Mechelen

Vastgoed

Jobs in de regio