© Leo De Nijn

Meester Pol (62) gaat na veertig jaar lesgeven met pensioen: “Als je ‘de opa’ van de school bent, is het tijd om te stoppen”

Duffel, Leest -

Veertig jaar heeft hij voor de klas gestaan in het lager onderwijs, waarvan 38 jaar in dezelfde school. Meester Pol uit Duffel heeft het voor mekaar gekregen. “Al is het nu tijd geworden om te stoppen. Ik ben hier de laatste jaren een beetje ‘de opa’ geworden. Dat was plezant, maar ik heb nog andere plannen ook”, zegt Pol Van Dessel (62) toen hij donderdagmiddag aan de schoolpoort van basisschool De Spiegel in Leest (Mechelen) werd uitgewuifd door leerlingen en collega’s.

Leo De Nijn

Vier decennia lang gaf Pol Van Dessel les aan kinderen in het derde en vierde leerjaar van de basisscholen in Heffen (Mechelen) en in Leest. In 1982, na zijn legerdienst, stond hij voor het eerst voor de klas in Heffen. Twee jaar later verhuisde hij naar de stedelijke basisschool De Spiegel in Leest. Het is daar dat hij donderdag voor het laatst de deur van zijn leslokaal achter zich dicht heeft getrokken.

© Leo De Nijn

“Als ik alles opnieuw zou kunnen doen, zou ik zonder twijfel dezelfde keuze maken”, zegt hij beslist. “Al waren het vroeger wel echt heel andere tijden. Toen ik hier op school begon, moest ik fotokopieën maken met een stencilmachine. De mensen van mijn generatie zullen dat nog wel kennen. Wanneer je een fout had gemaakt, dan moest je die eerst met nagellak dichtmaken om het foute woord of de foute zin te corrigeren. Nu vliegen de gekleurde afdrukken tegen een hels tempo uit de kopieermachine”, vertelt Pol.

Opa van de school

Pol Van Dessel heeft ook de kinderen zelf zien veranderen. “Vandaag zijn ze assertiever, zeg maar een ‘beetje vranker’. Ze flansen er soms dingen uit zonder dat ze het zelf beseffen. Er zijn voor de kinderen ook meer afleiders dan vroeger. Denk maar aan de gsm, tablet of Playstation. Ik heb de tijd gekend toen de kinderen na schooltijd met elkaar gingen spelen. Nu zitten ze een halfuur na schooltijd met elkaar te chatten. Dat is niet gezond en dat zal nog erger worden”, legt Pol uit.

 

“Ik ben altijd met plezier komen werken”, zegt Pol. “Zes jaar geleden heb ik zelfs een elektrische fiets gekocht. Daar ben ik tot mijn laatste schooldag alle dagen mee van Duffel naar Leest gereden. Alles samen heb ik al 25.000 kilometer afgelegd. De laatste twee jaar was ik zorgleraar en ook een beetje ‘de opa’ van de school. Die opa-rol vond ik best plezant. Het was een heel andere manier van omgaan met de kinderen. Zelfs de kleuters hangen dan aan je broek te trekken. Als zorgleraar ben je leraar van heel de school. Veel meer dan van een klas. De kinderen gaan mij misschien missen, maar ik hen zeker ook.”

Knuffels en veel tekeningen. Meester Pol neemt ze straks allemaal mee naar huis.

Knuffels en veel tekeningen. Meester Pol neemt ze straks allemaal mee naar huis. © Leo De Nijn

Amateurtoneelgezelschap

In het zogenaamde zwart gat zal Pol allicht niet snel vallen. “Er staat nog een en ander op mijn bucketlist. Ik wil de wereld blijven verkennen door te lezen, te wandelen en Italiaanse les te gaan volgen. Dat mooie land zou ik graag ook eens bezoeken. Ik zit bovendien bij een amateurtoneelgezelschap, en daar ga ik naartoe blijven gaan. Vertellen en toneelspelen heb ik op school altijd graag gedaan.”

“Of ik nog terugkeer naar de school? Er zijn zo van die klassiekers die ik niet wil missen, zoals het uithollen van bieten, in september. Ze zullen mij dus zeker nog wel eens zien. Maar voor de rest laat ik de collega’s gerust.”

Meester Pol kreeg tijdens zijn laatste uurtjes honderden knuffels en tekeningen met een boodschap op. De kinderen hadden ook een liedje ingeoefend. Zelf trakteerde hij de kinderen op een ijsje.

Bedankt allemaal !

Bedankt allemaal ! © Leo De Nijn

Het afscheid van meester Pol viel velen zwaar.

Het afscheid van meester Pol viel velen zwaar. © Leo De Nijn

 

 © Leo De Nijn

Aangeboden door onze partners

Mobiliteit in Mechelen

Vastgoed

Jobs in de regio