©  Joris Herregods

Hoe Zwijndrecht alles op alles zette voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen

Wat doe je als er door veel overlijdens na corona een volledige vleugel van een woonzorgcentrum in het centrum van je gemeente leegstaat? Die ruimte niet verloren laten gaan, maar de Ikea lopen, en masse stapelbedden kopen en er in een mum van tijd een aangename opvangplek voor Oekraïense vluchtelingen maken. Zwijndrecht koos er dit jaar voor om zo veel mogelijk Oekraïense vluchtelingen een nieuwe thuis te geven. En daar kwam de nodige creativiteit bij kijken.

Rebecca Van Remoortere

Nieuws melden? Tip hier onze redactie

Rebecca Van Remoortere, 29

Werkt sinds 2015 voor GVA 

rebecca.vanremoortere@gazetvanantwerpen.be

gva.be/tip of sms gratis naar het nummer 8100

Meer nieuws over Zwijndrecht? Volg onze Facebookpagina Gazet van Zwijndrecht.

Zwijndrecht is de afgelopen jaren verbonden met PFOS en Oosterweel. De gemeente die het midden houdt tussen het Waasland en de stad is tegenwoordig in één adem te noemen met zaken die niet direct positieve gevoelens oproepen.

Een fabriek die al jarenlang de grond verontreinigt in de ruime omgeving in en rond de gemeente en op haar beurt dan ook nog eens een bom legt onder heel het Oosterweeldossier dat eindelijk vaart kreeg op Linkeroever en in Zwijndrecht als strafste verhaal van de gemeente nemen, zou dan ook te voor de hand liggend zijn.

Liever dan maar een positiever verhaal belichten uit de gemeente. Namelijk dat van Stanislav, Vitali, Oksana, Tanja en co. Allemaal Oekraïense vluchtelingen die onder de vleugels van de Zwijndrechtse administratie zijn genomen om hen zo goed en zo kwaad mogelijk een nieuwe start te bieden.

Lindenhoeve

Nadat de eerste Oekraïense vluchtelingen waren aangekomen in ons land, schoot het gemeentebestuur van Zwijndrecht snel in actie om verschillende opties te bekijken. Heel wat gezinnen in de gemeente gaven zich op als gastgezin, de Lindenhoeve (een oude feestzaal) deed dienst als opvangplek en er werden leegstaande privé-eigendommen aangeboden.

Ondertussen werden nieuwe mensen aangenomen om zich voltijds bezig te houden met de coördinatie van de opvang in de gemeente. En er werd af en aan gereden naar Ikea om stapelbedden en gordijnen in te slaan want er was een groter plan in de maak.

Door corona en de vele overlijdens daaraan verbonden, stond een grote vleugel van woonzorgcentrum de Regenboog leeg. In een mum van tijd werd die vleugel omgebouwd tot opvangplaats voor een tachtigtal Oekraïense gezinnen. Er werd een speelkamer ingericht, een takenplanning gemaakt en er werden meer borden eten gekookt in de keuken van het woonzorgcentrum voor de Oekraïners in nood.

 

 ©  Joris Herregods

Eigen dorp

En zo komt het dat er op een paar kilometer van het vluchtelingendorp op Linkeroever in Zwijndrecht een eigen soort vluchtelingendorp is ontstaan. En daar probeert iedereen zijn steentje bij te dragen. Van het personeel van het woonzorgcentrum dat eten komt brengen, tot de bewoners die opfleuren als ze de kinderen buiten zien spelen, tot de schepen van Woonbeleid Veerle Beernaert (Groen) die al af en toe heeft ingesprongen op de werkvloer als daar nood aan was.

Stanislav op zijn nieuwe kamer. 

Stanislav op zijn nieuwe kamer. ©  Joris Herregods

Ondertussen dromen Stanislav, Vitali, Oksana Tanja en co. uiteraard van een terugkeer naar hun thuisland van zodra het veilig is. Maar tot het zover is, zitten ze na een lange weg toch veilig en geborgen daar in het woonzorgcentrum van Zwijndrecht. Of zoals Tanja het zelf vertelde: “We hadden zoveel stress door de oorlog en het vluchten, maar vanaf ik hier aankwam, ben ik tot rust gekomen. Onze kamer kijkt uit op bomen en een vijvertje. ’s Morgens horen we de vogels fluiten. We kunnen hier eindelijk terug op ons gemak zijn.”

In totaal vangt Zwijndrecht op dit moment 85 Oekraïners op, waarvan een veertigtal in het woonzorgcentrum De Regenboog. In datzelfde woonzorgcentrum komen er ook nog drie OKAN klasjes.

CITTA

Aangeboden door onze partners

Vastgoed

Jobs in de regio