©  Marc Peeters

Westerlonaren blijvend in de ban van kastelen de Merode

Westerlo -

Het is dit jaar alweer tien jaar geleden dat het gemeentebestuur van Westerlo iets speciaals wou doen om de honderdste verjaardag van het nieuwe kasteel van Jeanne de Merode, momenteel het gemeentehuis van Westerlo, te vieren. Het openluchtspektakel ‘de Merodes’ werd een gemeenschapsevenement dat vandaag nog altijd voortleeft in de massaspektakels die prins Simon de Merode in en om zijn kasteel organiseert. Soms zelfs met mensen van het eerste uur. Tegen het kasteel de Merode-virus is er nog altijd geen vaccin op de markt.

Marc Peeters

Nieuws melden? Tip hier onze redactie

 

Marc Peeters (56)

Werkt sinds 1998 voor de krant

m.peeters@telenet.be

gva.be/tip of sms gratis naar het nummer 8100

Meer nieuws over Westerlo? Volg onze Facebookpagina Gazet van Westerlo.

We keren even terug naar september 2011. In het gemeentehuis van Westerlo lanceert regisseur Luc Stevens, op dat ogenblik al bekend van Gheelamania I en II, een oproep. “We zijn op zoek naar zo’n vijfhonderd acteurs, figuranten en medewerkers die mee willen bouwen aan een voorstelling met zang en dans, die in mei 2012 minstens negenmaal zal opgevoerd worden voor ruim duizend toeschouwers per avond. Dit op verschillende locaties in de gemeente en met een rondtrekkend publiek.”

Mijn zoon, 11 jaar in 2011, heeft onvervulde theaterambities en schrijft zich in voor de audities. Een rolletje met zang is net iets te hoog gegrepen, maar de rol van kwajongen is hem op het lijf geschreven.

De juiste kostuums maken het plaatje compleet.

De juiste kostuums maken het plaatje compleet. © Marc Peeters

Wat volgt, zijn maandenlang ritjes naar Westerlo om te repeteren. Eerst in de gemeentelijke werkhallen in Oevel, nadien op de verschillende locaties waar er gespeeld zal worden. Aan het kasteel van prins Simon de Merode, in ’t Riet, op de Markt en uiteraard aan het gemeentehuis. Naarmate de première dichterbij komt, voel je het ‘Wij zijn van Westerlo’ -gevoel toenemen.

Ik herinner me een repetitie in ’t Riet, waar met geleende kerststallen als decor een historisch dorpje werd opgebouwd. Wanneer de repetitie moet starten, valt de regen met bakken uit de hemel. De buienradar voorspelt niet meteen verbetering. Uitstellen staat evenwel niet in het woordenboek van Luc Stevens en dus wordt er gerepeteerd. Niemand die eraan denkt om die beslissing aan te vechten of zelfs maar te morren. Iedereen doornat, maar Westerlo gaat ervoor. ‘Allemaal samen’. Zou die voetbalslogan toen en daar uitgevonden zijn?

Ook tussen de speellocaties was er wat te beleven.

Ook tussen de speellocaties was er wat te beleven. © Marc Peeters

Luc Stevens en water.... Tijdens de wandelingen van de ene naar de andere locatie worden de bezoekers ook onderweg geanimeerd met straattheater. Enkele jongeren moeten zich van de regisseur verschuilen in een gracht, maar daarin staat vaak water. Het is niet duidelijk hoeveel. Je ziet de jonge acteur twijfelen. Stevens twijfelt niet en springt volledig gekleed in de gracht. Het water reikt tot boven zijn knieën. De kwajongen mag een boom gebruiken om zich te verbergen.

Stevens stapt verder met natte broek, schoenen vol water en doorweekte kousen. “Dat zal wel drogen”, zegt hij

Zangrepetitie in de Zoerla. 

Zangrepetitie in de Zoerla. ©  Marc Peeters

Ondertussen ben ik ook ingeschakeld, als ‘kinderbegeleider’. Ook de kleinste acteurs en figuranten moeten van de ene naar de andere locatie en kleedkamer hollen, en dat liefst niet zonder toezicht. Het leuke aan die job is dat ze eenvoudiger wordt. In het begin is het wat zoeken, maar na een paar voorstellingen weet iedereen perfect wat er waar en wanneer moet gebeuren.

Een geschenk voor Jeanne, gespeeld door Sasha Rosen.

Een geschenk voor Jeanne, gespeeld door Sasha Rosen. © Louis Verbraeken

Na de laatste voorstelling is het worstelen met gevoelens die theatermakers wellicht niet onbekend zijn. Trots op het project dat is neergezet, vermoeid omdat het zeer zware weken zijn geweest, maar ook spijt omdat het nu allemaal voorbij is.

Inleefreis

We kunnen ons voorstellen dat ook prins Simon de Merode zich toen zo heeft gevoeld. De prins liet Luc Stevens en zijn team niet ontsnappen. Twee jaar later werd aan het kasteel van de prins Marie-Antoinette opgevoerd, een nieuw historisch spektakel in hetzelfde unieke kader van het kasteel.

Het werd de start van een reeks. Nieuw was dat de prins professionele acteurs engageerde voor de hoofdrollen. Daar hoorde zelfs een inleefreisje bij naar de kastelen van Versailles, nota bene op een sluitingsdag. Zo hoefden de cast en de meegereisde journalisten niet te drummen om tot in de slaapkamer van ‘Louis XIV’ te geraken.

De lokale verankering met Westerlo bleef evenwel duidelijk aanwezig in de kleinere rollen en de noodzakelijke figuratie. Maar vooral ook in de technische omkaderingen en in de praktische ondersteuning.

Prins Simon, tweede van rechts, met de hoofdcast van ‘Marie-Antoinette’ in het kasteel van Versailles.

Prins Simon, tweede van rechts, met de hoofdcast van ‘Marie-Antoinette’ in het kasteel van Versailles. © Marc Peeters

Het bleef in Westerlo ook niet bij de zomerse massaspektakels. Als longvirussen er geen stokje voor steken, wordt het kasteel de Merode jaarlijks omgetoverd tot een tijdelijk verblijf van de Kerstman en moet prins Simon de ontbijttafel delen met een schare elfen. Sfeer en beleving waarvoor heel wat mensen zich belangeloos willen blijven inzetten.

Het is dan ook een straf verhaal dat zeker nog niet ten einde is. Het concept van Kerstmagie werd eind vorig jaar bovendien al overgenomen door negen andere kastelen in Vlaanderen en Wallonië.

MEER OVER Het Strafste Verhaal

Aangeboden door onze partners
Meer nieuws uit de Kempen

citta Kempen

Mobiliteit in de Kempen

Vastgoed

Jobs in de regio