Oprichters Christoff Wachters en Mischa Bludts in een nostalgische bui aan het voormalige Hof Ter Lo, nu muziekcentrum Trix. 

Oprichters Christoff Wachters en Mischa Bludts in een nostalgische bui aan het voormalige Hof Ter Lo, nu muziekcentrum Trix. ©  Patrick De Roo

Hoe Guerilla evolueerde van hulpactie naar (chaotisch) muziekfestival

Twintig jaar geleden kwam ik toevallig in Los Squattos, een kraakpand en een voormalig café op de Bolivarplaats op het Zuid. De bewoners waren niet content. De plannen voor het nieuwe justitiepaleis waren net bekend gemaakt en hielden in dat niet alleen een deel van de Konijnenwei zou verdwijnen, maar ook zijzelf moesten verkassen. Ik besloot spontaan, niet gehinderd door enige kennis van zaken, een benefietconcert te organiseren. Het resultaat was vzw Guerilla, inclusief kleine straffe verhalen en de dag dat we door puur geluk aan een ramp ontsnapten.

Het revolutionaire -en fout gespelde- logo van Guerilla

Het revolutionaire -en fout gespelde- logo van Guerilla © RR

Nieuws melden? Tip hier onze redactie

Mischa Bludts (45)

Werkt sinds 2017 voor GVA 

mischa.bludts@gmail.com

gva.be/tip of sms gratis naar het nummer 8100

Meer nieuws uit Antwerpen? Volg onze Facebookgroep Gazet van ’t Stad

Om te beginnen met mijn hulpactie sprak ik mijn kameraad Christoff Wachters aan (de naam Guerilla komt trouwens van ‘Guerilla Grooves’, een dj-team dat werd opgericht door muziektijdschrift RifRaf en waar we allebei actief in waren), gevolgd door geluidstechnicus Stef Mertens, die jarenlang voor onze PA zorgde en altijd creatief was (“Zit er een brom op die luidspreker? Dan moet je daar op de linkerkant een goeie sjot tegen geven.”) .

De flyer voor ons allereerste concert. Locatie: Bolivarplaats, neffe de boskes

De flyer voor ons allereerste concert. Locatie: Bolivarplaats, neffe de boskes © RR

We besloten om muzikanten - Christoff en ik hadden een goedgevuld adresboekje - samen te brengen voor een jamsessie. De groep die daar uit voortkwam is de Confituur-All-Stars. Ze kregen in Los Squattos versterking van onder meer Lady Angelina, die vlakbij een woonwagen bewoonde.

 

 © Gazet van Antwerpen

De Confituur All-Stars werden later behoorlijk populair en stonden in een wisselende bezetting (met leden van onder meer Laïs, Wawadadakwa, dEUS, The Internationals, Civalizee Foundation, ’t Hof Van Commerce, DAAU, Freestyle Fabrik, Antwerp Gipsy-Ska Orkestra en Sint-Andries MC’s) op festivals als Melkrock, de Straatfeesten in Kalmthout en Mano Mundo en traden ook in de Cactus Club in Brugge op.

Bassist Steven Van Gool (Wawadadakwa, El Tattoo Del Tigre) en accordeonist Roel van Camp (dEUS) met de Confituur All-Stars in het Openluchttheater.

Bassist Steven Van Gool (Wawadadakwa, El Tattoo Del Tigre) en accordeonist Roel van Camp (dEUS) met de Confituur All-Stars in het Openluchttheater. © RR

De blazerssectie van Confituur All-Stars met rechts Gregor Terror.

De blazerssectie van Confituur All-Stars met rechts Gregor Terror. © RR

Enfin, die eerste concertjes in Los Squattos waren dus succesvol - al werd het Vlinderpaleis natuurlijk gewoon gebouwd - en dat smaakte naar meer.

Zo kwam het idee om een straatfestivalletje te organiseren. Ons oog viel op het Muntplein in de wijk Sint-Andries, dat toen braak lag. AG Vespa, eigenaar van het terrein, had geen probleem met ons voornemen en stuurde een fax (!) met hun schriftelijke toestemming. Je kan het jezelf anno 2022 moeilijk voorstellen, maar dat was het dan zo’n beetje qua administratie. Wel vereist: een drankvergunning die we in de haven bij de dienst Douane & Accijnzen moest gaan ophalen en ongeveer twee euro kostte.

Op ons straatfestival Guerillaland stond elk jaar een vijftal groepen op het podium, waaronder toen nog onbekende acts zoals Tourist LeMC en Buurman.

Buurman op Guerilllaland.

Buurman op Guerilllaland. © RR

Er was ook een speakers’ corner waar stand-up comedians en dichters hun ding deden en er was ook veel aandacht voor kinderanimatie, van een circusschool tot een hindernissenparcours met toiletpotten. Het jaarlijkse hoogtepunt was ongetwijfeld het Belgisch Kampioenschap PC-werpen, dat we samen met Pro Used Computers organiseerden. De hoofdprijs (het record staat momenteel op een slordige 19 meter) was uiteraard een PC. Guerillaland verhuisde als festival later naar de Scheldekaaien en tenslotte het Stuivenbergplein.

 

 © Gazet van Antwerpen

Kinderanimatie met toiletpotten

Kinderanimatie met toiletpotten © RR

Later verhuisde Guerillaland naar de Seefhoek

Later verhuisde Guerillaland naar de Seefhoek © RR

Deze armband voor onze security werd nooit gebruikt want was iets te totalitair.

Deze armband voor onze security werd nooit gebruikt want was iets te totalitair. © Mischa Bludts

Op een dag werden we gecontacteerd door een bedrijf dat energy drinks verdeelde en ons wilde sponsoren. Wat later arriveerde er een camion voor de deur en nog wat later stonden er tientallen paletten op onze binnenkoer. Ook een wasmachine via een elektrogigant kregen we te pakken.

Geweldige muziek en veel te weinig drank in het Stadspark.

Geweldige muziek en veel te weinig drank in het Stadspark. © RR

Bier bij opbod

We organiseerden ook een concert van Wawadadakwa en The Internationals in het Stadspark, waar zich nu Café Capital bevindt. Destijds was dat een quasi leegstaande taverne die we voor een prikje konden huren. Helaas had de uitbater weinig vertrouwen in ons succes en had hij bij de brouwer veel minder vaten bier besteld dan gevraagd. En dus moesten we de hele nacht langs cafés rijden om er extra vaten te bedelen. Elke nieuwe levering werd op luid gejuich onthaald. Uiteindelijk was ook die externe bron opgedroogd, maar toen vond iemand in de kelder een paar bakken bier. Dat de vervaldatum in een ver verleden lag, kon het publiek niks schelen. De laatste flesjes werden zelfs bij opbod verkocht. “Ik heb hier een Guinness. Twee euro! Drie euro! Vier euro van de man aan de toog die amper nog kan rechtstaan. Hoor ik vijf euro?”

Guerilla organiseerde ook op andere locaties concerten en culturele voorstellingen. Het concept was altijd om zoveel mogelijk kunstvormen, van muziek over beeldende kunst tot poëzie, op een laagdrempelige manier samen te brengen.

Later werden we ook ‘resident’ in De Kaaiman en later Bar Napoleone op het Eilandje, waar we zowel lokaal talent als groepen uit het buitenland op het podium zetten. Met wisselend succes: sommige optredens waren uitverkocht, het dieptepunt was een schamele zeven bezoekers (die dan ook nog eens op de gastenlijst stonden).

Verder organiseerden we in een kraakpand, op een boogscheut van het Centraal Station, een reggae/dub/soundsystem festival met artiesten uit Jamaica, Engeland en dj’s van Antwerpen en de parking.

 

 ©  RR

La Esterella

In het Openluchttheater kwam er dan weer een optreden van de Confituur All-Stars - toen viel ik tijdens het nemen van een foto pardoes in de vijver voor het podium - en een hommage aan Jacques Brel met La Esterella, Butsenzeller, On Fidldikn Mamzer, Cinérex, Krewcial, Deborah Ostrega en Stijn.

Verder waren we actief op het dak van het M HKA tijdens de Nacht van de Musea, in muziekclub Petrol, Monty op het Zuid, Recyclart in Brussel (met het BK muis-slingeren, wat voor heel wat haatmail zorgde tot we uitlegden dat het over computermuizen ging) en de Arenbergschouwburg, waar Alex Agnew het met ‘Stand-Up Surf’ opnam tegen The O’Haras.

Hof Ter Lo (nu muziekcentrum Trix) in Borgerhout was een van onze favoriete plekken. Niet lang na de concertjes in Los Squattos besloot Guerilla een écht festival te organiseren. Onze eerste poging ‘Big Bang’ was een succes en tegelijk een half mirakel aangezien we nog steeds van toeten noch blazen wisten.

Het eerste festival van Guerilla in Hof Ter Lo. Zowat alles liep mis.

Het eerste festival van Guerilla in Hof Ter Lo. Zowat alles liep mis. © RR

Aangezien Guerilla de muzikanten amper kon betalen, werd besloten om dat te compenseren met een fatsoenlijke maaltijd, gemaakt door een echte chef-kok. Die zette zijn fijne gerechten op tafels gereed, maar helaas waren we vergeten om de deur die toegang tot de concertzaal gaf, af te sluiten. En zo werd het publiek getrakteerd op een gratis buffet… Gelukkig kon de kok voor de hongerige headliner Think Of One met restjes alsnog een maaltijd maken. Improvisatie stond bij Guerilla altijd centraal.

Inmiddels vond een nu beroemde muzikant -wiens naam we niet zullen noemen want hij heeft sorry gezegd- het nodig om in de backstage een brandblusser leeg te spuiten. Gelukkig was de vader van mijn toenmalige lief een vertegenwoordiger van een bedrijf dat brandblussers verkocht. Hij stuurde een gespecialiseerde ploeg om al dat lastige schuim op te kuisen. Oef.

Later organiseerden we in Hof Ter Lo festivals zoals We Love Oil (een protest tegen de eerste Golfoorlog met een vijftigtal artiesten onder wie Kamagurka) en een drum ‘n’ bass festijn met beroemde DJ’s uit binnen- en buitenland zoals Usual Suspects.

 

 © Kris Verdonck

Door het oog van een naald

Meteen na het overlijden van de legendarische Johnny Cash in 2003 kwam het idee om een eerbetoon voor the man in black op te zetten. Hof Ter Lo was meteen mee en nam ook zelf contact op met Antwerpse muzikanten. De line-up van They walk the line was indrukwekkend met Daan, Axl Peleman, Ruben Block, Elko Blijweert, dirk Blanchart, Marc Thys ,Rudy Trouvé, The Internationals en vele anderen.

In aanloop van ons country-bluesfestijn (in recordtijd uitverkocht) deden we een fotoshoot in Bobbejaanland. Butsenzeller mocht zelfs met zijn lief op de limousine van Bobbejaan Schoepen poseren en we kregen ook nog eens 500 gratis tickets voor het pretpark om uit te delen.

Fotoshoot in Bobbejaanland 

Fotoshoot in Bobbejaanland ©  RR

Enfin deze keer liep het voor Guerilla in het Hof Ter Lo echt vlot. Een duizendtal concertgangers leefden zich uit op originele covers van I Walk the Line en Ring of Fire. 

Affiche van ‘They walk the line’

Affiche van ‘They walk the line’

RR

RR

Donkey Diesel zingt de ziel uit zijn lijf

Donkey Diesel zingt de ziel uit zijn lijf © RR

The Internationals waren er ook weer bij

The Internationals waren er ook weer bij © RR

In Hof Ter Lo hadden we die avond ook een fotostudio waar muzikanten zichzelf in de geest van the man in black konden laten fotograferen. Wat we niet wisten, was dat er mogelijk een ramp zat aan te komen...

Rudy Trouvé in de fotostudio

Rudy Trouvé in de fotostudio © Joke Hermans

 Butsenzeller en  Axl Peleman traden er samen op

Butsenzeller en Axl Peleman traden er samen op © Joke Hermans

Het feest duurde tot in de vroege uurtjes en de zon kwam al op toen we na de opkuis huiswaarts keerden. Inmiddels was men al de PA voor het volgende concert aan het opstellen. Wat later vielen er tijdens de soundcheck een twintigtal isolatiepanelen, die elk dertig kilo wogen, van het plafond naar beneden. Stel je voor dat dat een paar uur eerder was gebeurd… Niet in een lege, maar in een stampvolle zaal. Toen kropen we echt door het oog van een naald.

Het plafond van Hof Ter Lo / Trix ziet er nu wel steviger uit.

Het plafond van Hof Ter Lo / Trix ziet er nu wel steviger uit. © Patrick De Roo

Christoff sluit af: “Soms heb ik bijna goesting om met Guerilla nog eens iets te organiseren. Maar als ik daar aan terugdenk, dan hou ik het op ‘bijna’. Maar het was een geweldige tijd en misschien hebben we zelfs andere mensen geïnspireerd om ook aan de slag te gaan. Hopelijk pakken ze het iets professioneler aan dan wij. Al valt er voor pure chaos ook wel iets zeggen...”

CITTA

Aangeboden door onze partners

Vastgoed

Jobs in de regio