Frieda Jewitsch en haar man Leon Verheyen indertijd op het terras van hun huis in Schilde.  

Frieda Jewitsch en haar man Leon Verheyen indertijd op het terras van hun huis in Schilde.  ©  rr

Nieuwe tips na oproep om erfgenamen van overleden Frieda in Kyiv te vinden: “Zoon videochatte vaak met neven en nichten in Oekraïne”

Zandhoven, Oekraïne -

Bijna een week na de oproep om familie te vinden van de in Kyiv (Oekraïne) geboren en in Zandhoven overleden Frieda Jewitsch (94), zijn er nog nieuwe elementen en foto’s naar boven gekomen. Hopelijk doen die ergens een belletje rinkelen, anders gaat haar erfenis naar de Belgische staat.

Kristin Matthyssen

LEES OOK. Buren zoeken Oekraïense erfgenamen van Frieda uit Zandhoven: “Haar geld gaat beter naar ginder dan naar de Belgische staat”

Frieda Jewitsch overleed op 6 april 2020 in een rusthuis in Zandhoven, zonder bekende erfgenamen. De vrouw, geboren op 5 mei 1925 in de Oekraïense hoofdstad, behoorde tot de eerste coronaslachtoffers in Zandhoven. Hoewel haar vroegere buren overtuigd zijn dat ze nog familie had in Oekraïne, hangt nu aan het gemeentehuis van Zandhoven dat haar erfenis naar de Belgische staat gaat als niemand reageert. Normaal moet dit momenteel ook aan het stadhuis in Kyiv uithangen.

Frieda op het laatst in het rusthuis. 

Frieda op het laatst in het rusthuis. ©  rr

Frieda’s verhaal liet Frank Fourneau uit Waregem niet onberoerd. Hij is buddy van een Oekraïense vluchtelingenfamilie en heeft een bericht opgesteld dat de Oekraïense familie volop op sociale media in Oekraïne aan het verspreiden is.

Een buur die Frieda goed heeft gekend, kan ook nog nieuwe elementen toe voegen. “Frieda is in 2008 met haar zoon Hugo Verheyen in een appartement in Zandhoven aan de Oelegembaan komen wonen. Ze hadden hun huis in Schilde verkocht, na het overlijden van Frieda’s man en Hugo’s vader, die Leon Verheyen heette.”

Zoon Hugo Verheyen tussen zijn meetkundige lampenkappen.

Zoon Hugo Verheyen tussen zijn meetkundige lampenkappen. ©  kma

Joods?

Het gezin was oorspronkelijk afkomstig van het Kiel. “Daarom vermoed ik dat Leon op het Schoonselhof begraven ligt”, zegt de buur. “Hij heeft altijd bij Gazet van Antwerpen gewerkt. Zelfs in het rusthuis ontving Frieda nog gratis de krant. Volgens mij heeft ook Leons broer René bij de Gazet gewerkt. René stierf kinderloos. Of Leon nog andere broers of zussen had weet ik niet.”

Vreemd genoeg doet de naam Leon Verheyen bij Gazet van Antwerpen geen belletje rinkelen. Abnormaal is dat niet, want hij zou nu al zeker honderd jaar zijn geweest.

Frieda Jewitsch tijdens een vakantie. 

Frieda Jewitsch tijdens een vakantie. ©  rr

“‘Mijn moeder heeft veel meegemaakt’, zei Hugo altijd. Volgens de informatie van de buurman was Frieda nog jong toen ze in de Tweede Wereldoorlog verplicht tewerk werd gesteld in een fabriek in Duitsland. Daar leerde ze Leon Verheyen kennen, die er als krijgsgevangene werkte. “Ze sprak nog altijd met veel haat over de Duitsers en de Russen. Haar familienaam doet vermoeden dat ze joodse was. Maar Hugo reageerde altijd heel fel: ‘Mijn moeder is niet joods!’ Misschien was het verleden te pijnlijk?”

Fiere madame

Frieda was een fiere, flamboyante dame. “Ze is in Kyiv geboren, maar als ik familiefoto’s van haar als kind zag, was dat toch meer op het platteland. Ze heeft een opleiding tot naaister gevolgd, maar vanaf Hugo geboren is, denk ik dat ze is thuisgebleven. Ze kleedde zich soms drie keer per dag om, altijd een nieuw, mooi kleed. Frieda was niet de makkelijkste, maar ze kon ook heel lief zijn. Hoewel ze veel met Hugo ruziede, had ze na zijn overlijden soms een doodswens. Eigenlijk is het een heel triest verhaal.”

Frieda op een schoolfeest. Ze hield van kinderen. 

Frieda op een schoolfeest. Ze hield van kinderen. ©  rr

Ook over zoon Hugo Verheyen is intussen wat meer bekend. Nadat hij zijn moeder had moeten laten opnemen omdat ze dementerend was, verzorgde hij zich slecht. Hij werd op zijn 66ste in 2016 dood aangetroffen op zijn appartement, waar hij vermoedelijk al even lag. Na Hugo’s dood werd Frieda onder bewindvoering geplaatst.

Professor T

Burgemeester Luc Van Hove (CD&V) ontving Hugo geregeld tijdens zijn spreekuur. Hugo vroeg dan altijd een biertje om te drinken, ook al was het ’s morgens. En altijd met een rietje. “Hij deed me wat denken aan Professor T.”, zegt de burgemeester, verwijzend naar de televisieserie waarin Koen De Bouw een excentrieke professor met een autismespectrumstoornis speelt.

Die vergelijking is niet gek. Ook de buur denkt dat Hugo, die zich voorstelde als professor in de wiskunde, een autismespectrumstoornis had. “Hugo videochatte in het Engels met zijn neven en nichten in Oekraïne. Hij werd wat gemeden, omdat je makkelijk ruzie met hem kon maken. Maar dat kwam omdat hij zo rigide redeneerde. Net zoals veel mensen met een autismespectrumstoornis, kon hij moeilijk tegen geluiden. Hugo kloeg soms dat de bovenbuur te veel lawaai maakte als hij in het appartement rondstapte. Hij was een outsider, omdat hij ‘anders’ was.”

Frieda Jewitsch als jongere dame. 

Frieda Jewitsch als jongere dame. ©  rr

Echte prof?

Of Hugo Verheyen een echte prof was? Hij zit niet in de alumnidatabank van de Universiteit Antwerpen. Maar de Wilrijkse professor emeritus wiskunde Fred Van Ostaeyen herinnert zich hem nog. “Ik geloof dat hij vanuit Leuven overkwam. Hugo Verheyen zocht mij op met meetkundige vragen”, herinnert de professor zich. “Hij wou beweegbare veelvlakken maken en had een paar ideeën. Daaruit groeide een systeem om vanuit triangulaties een model te maken van een aantal regelmatige veelvlakken die dan konden vervormen. Hij maakte daar bewegende lampen mee. We verloren elkaar een beetje uit het oog. Later werd Verheyen assistent bij professor Walter Dyck aan de VUB en schreef een doctoraatsthesis.”

Frieda als oudere dame. 

Frieda als oudere dame. ©  rr

Professor Van Ostaeyen herinnert zich hoe Hugo Verheyen een constructie van bewegende onderdelen bedacht, waarmee hij een firma benaderde om ze te produceren. “Dat ging door, en hij kreeg er zelfs enige erkenning mee. Die modellen werden aangekocht door een aantal bekende universiteiten, zoals Oxford, als ik het me goed herinner. Hij had een originele geest, een grote volharding en uitstekend ruimtelijk inzicht. De originele constructieve argumenten die hij gebruikte waren nieuw, maar wiskundig niet erg diep, daarom kon hij niet bij mij doctoreren. Ik geloof dat het proefschrift meer in de richting ‘educatieve wetenschappen’ paste, maar Hugo Verheyen zag zichzelf wel steeds als wiskundige.”

Hugo Verheyen schreef een aantal gepubliceerde artikelen en minstens één boek, dat je online nog kan bestellen.

 

An Stofferis heeft een gespecialiseerd internationaal genealogisch onderzoeksbureau. 

An Stofferis heeft een gespecialiseerd internationaal genealogisch onderzoeksbureau. ©  Frank Bahnmuller

Bureau voor stamboomonderzoek wil helpen: “Best voor Kyiv in Russische handen valt”

 

An Stofferis heeft met International Genealogy Services Belgium een erfrechtelijk onderzoeksbureau. Zij is gespecialiseerd in het uitpluizen van stambomen in onder andere erfeniskwesties. Ze wil graag haar tanden zetten in de zoektocht naar de erfgenamen van Frieda Jewitsch. “We mogen niet te lang wachten, want als Kyiv in Russische handen valt, zijn we misschien nergens meer.”

Stofferis heeft haar bureau in Zottegem. Ze is een van de weinige genealogische ‘detectives’ en leerde het vak in Frankrijk, waar ze een tijd woonde. “Daar wordt veel actiever op zoek gegaan als mensen zonder bekende erfgenamen sterven. In België heerst er altijd meer achterdocht, zelfs als je een erfenis op een dienblaadje aanreikt. Ze hebben altijd schrik dat ze opgelicht gaan worden, of dat er nog onverwachte schulden moeten betaald worden. Vaak spelen ook wel familievetes mee. Hoe meer familie, hoe moeilijker.”

Genealogische onderzoeksbureaus zoals dat van An moeten gemandateerd worden door een notaris. Ze krijgt veel opdrachten vanuit Spanje en Portugal. “Maar ook vanuit de Verenigde Staten en Canada. Het is niet eenvoudig. Zo werk ik momenteel aan een zaak met elf eigendommen in Argentinië van een overleden Belg, waarin allemaal krakers zitten, die ik er moet laten uitzetten. Maar zij beweren allemaal dat zij er van die Belg mochten wonen.”

Een onderzoek als dat naar Frieda Jewitsch kost normaal rond de 3.000 tot 5.000 euro. Dat honorarium wordt dan van de erfenis afgetrokken. Dat vormt in dit dossier geen probleem – Frieda’s appartement werd een half jaar voor haar dood nog voor 330.000 euro verkocht. “Maar ik moet dus gemandateerd worden om toegang te hebben tot alle bronnen”, zegt Stofferis. “Ik vermoed dat ik in Oekraïne nabestaanden in de tweede generatie kan terugvinden, en in België via de kant van Verheyen mogelijk in de vierde graad. Die laatsten moeten wel de helft aan de belastingen afdragen.”

Onlangs kon ze nog een Antwerpse gelukkig maken met een erfenis van een uit het oog verloren nicht uit Amerika. 

Vrijdagnamiddag stuurt An ons nog een bericht. “Toevallig werd ik gisteren door een Pools erfrechtelijk onderzoeksbureau gecontacteerd inzake een dossier in België. Blijkbaar zouden zij ook erfrechtelijk onderzoek in Kyiv kunnen uitvoeren. In Polen vermoedt men dat Jewitsch een joodse naam is.” 

Vastgoed

Jobs in de regio