Villa Markey aan de Vogelzang in Zoersel. Die ligt er netjes onderhouden bij.  

Villa Markey aan de Vogelzang in Zoersel. Die ligt er netjes onderhouden bij.  ©  KMA

De erfenis van Villa Markey in Zoersel: van discrete manoirvilla tot natuurbegraafplaats

Het strafste verhaal van Zoersel van de voorbije jaren is voor mij het verhaal achter Villa Markey. Zelf beleefde ik een mooie kindertijd in Sint-Antonius, waardoor Zoersel me na aan het hart ligt. Maar wat bezielt iemand om na haar dood alles wat ze heeft aan het gemeentebestuur te schenken? Met alle sympathie voor Zoersel: ik kan het niet vatten.

Kristin Matthyssen

Nieuws melden? Tip hier onze redactie

Kristin Matthyssen, 48

Werkt sinds 1996 voor GVA 

kristin.matthyssen@gazetvanantwerpen.be

gva.be/tip of sms gratis naar het nummer 8100

Meer nieuws over Zoersel? Volg onze Facebookpagina Gazet van Zoersel

Ik groeide tot mijn elfde op in Sint-Antonius, daarom vind ik het fijn dat ik Zoersel mag volgen voor Gazet van Antwerpen. Ik beleefde er een mooie kindertijd die zich voor een groot stuk op straat afspeelde, want er werd toen nog heel veel op straat gespeeld. Er werden kampen gebouwd op de bouwgronden waar nog geen huizen stonden maar brem groeide en stukken beton lagen, overschotten van de pas aangelegde banen.

Maar op een gegeven moment wou mijn vader koeien, varkens, kalkoenen en kippen gaan houden en een grote moestuin aanleggen. Dus werd er een boerderij in Pulderbos gekocht, om hobbymatig keuterboer te worden.

Villa Markey. 

Villa Markey. ©  kma

Villa Markey. 

Villa Markey. ©  kma

Hoe mooi mijn herinneringen aan Zoersel ook mogen zijn: er is geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om al mijn bezittingen na mijn dood aan het gemeentebestuur weg te schenken. En al zeker niet als je een kind hebt. Het WWF, Vogelbescherming Vlaanderen, Artsen Zonder Grenzen, Kom Op Tegen Kanker: er zijn zo veel goede doelen. En tóch liet actrice Yolande Markey (1932-2013) het zo testamentair vastleggen: “Voor mijn zoon: enkel datgene wat ik wettelijk verplicht ben. De rest: voor het gemeentebestuur.”

En zo komt het dat de Vlaamse actrice die nog naast Herbert Flack en Frank Aendenboom speelde, haar manoirvilla in de Vogelzang waar ze al sinds 1979 resideerde, in 2013 aan het gemeentebestuur overdroeg. “Zéér uitzonderlijk”, wist de Vlaamse Vereniging voor Steden en Gemeenten.

Yolande Markey, geboren in Berchem, was een ravissante verschijning. 

Yolande Markey, geboren in Berchem, was een ravissante verschijning. ©   rr

Op haar 79ste, in 2010, trok Markey naar de notaris. Ze liet er een testament opmaken en vermeldde daarin uitdrukkelijk dat het erfrecht van haar zoon beperkt moest blijven tot de wettelijke reserve.

Over de rest liet ze akteren dat alles naar het gemeentebestuur moest gaan. Het ging om de villa en enkele andere onroerende goederen, geraamd op 2,2 miljoen euro. Eén bindende voorwaarde: de villa moest een culturele invulling krijgen.

Stalactieten

Toneelkring Willen Is Kunnen (WIK) en jeugdafdeling ZieZo van Halle waren vragende partij en namen de villa in concessie voor 25 jaar. Met heel veel persoonlijke inzet renoveerden ze de onderkomen manoir. Maar het was een cadeau met een schaduwzijde, vertelde voorzitter Govers ons in 2018. “Het probleem met insijpelend vocht door de lekkende buitenterrassen was zo groot, dat de kelder op de Grotten van Han leek, met allemaal stalactieten”, vertelde hij. De kring kreeg een impulssubsidie van 30.000 euro, de gemeente renoveerde de buitenkant.

De natuurbegraafplaats in het vroeger bos van Villa Markey. Eigenlijk best een mooie eindhalte van het leven.   

De natuurbegraafplaats in het vroeger bos van Villa Markey. Eigenlijk best een mooie eindhalte van het leven.  ©  kma

Natuurbegraafplaats

In Markey’s bos achter haar villa legde de gemeente een natuurbegraafplaats aan, een van de eerste in Vlaanderen. Die mogelijkheid van natuurbegraafplaatsen werd gecreëerd via een voorstel van decreet van Vlaams volksvertegenwoordiger en schepen Katrien Schryvers (CD&V) uit Zoersel. Mensen kunnen er uitgestrooid worden of begraven in een afbreekbare urne. De nabestaanden mogen een boompje bovenop de urne planten, als herkenningspunt waar hun geliefde rust. Een naamplaatje is niet mogelijk, maar we zien er als we over de paden wandelen toch een ‘mutti’ en ‘Gunther’ hangen.

Best een mooie eindhalte van het leven, bedenken we ons tussen de veldbloemetjes die opschieten op sommige plaatsen, vermoedelijk waar mensen rusten en hun nabestaanden zaadjes strooiden. Het is eigenlijk wel prachtig hoe je hier totaal kan opgaan in de natuur, een beetje zoals Yolande Markey ook deed. Volgens haar buren leefde ze zeer discreet.

Hamvraag: waarom?

Waarom Yolande Markey alles waar ze voor gewerkt had aan Zoersel schonk, weet nog steeds niemand. Kwam het omdat haar vuilzakken altijd keurig werden opgehaald? Omdat de bermen en de begraafplaats naast haar deur mooi onderhouden werden? Of omdat ze in het gemeentehuis altijd vriendelijk te woord werd gestaan?

In elk geval, met ál onze sympathie voor dierbaar Zoersel: wij zullen nooit begrijpen wat iemand bezielt om haar hele hebben en houden aan het lokaal bestuur te schenken, terwijl de ijskappen smelten, het Amazonewoud wordt gekapt en kankeronderzoekers fondsen zoeken.

Vastgoed

Jobs in de regio