Chris Mattheus was blijkbaar nog niet helemaal hersteld van een coronabesmetting en moest opgeven. “Maar ik denk helemaal nog niet aan opgeven. Tegen half volgende maand hoop ik weer helemaal fysiek in orde te zijn.” 

Chris Mattheus was blijkbaar nog niet helemaal hersteld van een coronabesmetting en moest opgeven. “Maar ik denk helemaal nog niet aan opgeven. Tegen half volgende maand hoop ik weer helemaal fysiek in orde te zijn.” © rr

Pechvogel Chris Mattheus vindt troost in podiumplaats van teamgenoot Cedric Baeten: “Plots stak de pijn weer op”

Chris Mattheus was eind vorige week vanuit zijn verblijfplaats Monaco naar Zolder afgezakt voor zijn eerste race na corona, maar zag de start van zijn dertigste seizoen als autopiloot de mist ingaan. “Tijdens de trainingsritten stak de pijn in mijn middenrif plots weer op”, verwijst Mattheus naar de nare gevolgen van een opgelopen coronabesmetting.

Leon Ceulemans

Mattheus keek er al maanden naar uit, en vorig weekend was het dan eindelijk zover. De naar Monaco uitgeweken Heistenaar zou in de Zolder Superprix zijn dertigste seizoen als autopiloot aanvangen in de Supercar Challenge-race met het prototype Norma M20 FC van het Zwitserse T2 Racing, waar hij al enkele jaren deel van uitmaakt.

“Het moest een mooi weerzien worden met het Supercar Challenge-kampioenschap, waarin ik in 2016 samen met Ward Sluys nog kampioen werd met de BMW M4 Silhouette”, aldus Mattheus.

Schoenveters

Maar alle hoopvolle verwachtingen sloegen al vlug om in diepe teleurstelling. “Blijkbaar had ik mijn fysieke toestand overschat. Afgelopen winter sukkelde ik na een coronabesmetting met problemen ter hoogte van het middenrif. Ik kon toen zelfs amper mijn schoenveters knopen zonder buiten adem te zijn. Na maandenlang aan mijn conditie te hebben gewerkt, dacht ik klaar te zijn om opnieuw aan competitie te doen. De testen die moeten afgelegd worden voor een nieuwe licentie, had ik goed doorstaan en de zin om eindelijk opnieuw achter het stuur te kruipen was groot.”

Maar eenmaal op het circuit spelen uiteraard nog andere factoren mee. “Liggend in een halfgebogen houding en vastgeriemd, werken de G-krachten tijdens het rijden uiteraard fel in op je lichaam. Dat kan je vooraf niet simuleren. Kende ik na de eerste oefenronden nog een euforisch gevoel, dan sloeg dat al vlug om in diepe ontgoocheling. De pijn in mijn middenrif speelde opnieuw op en het ademen werd moeilijk. Daardoor moest ik noodgedwongen mijn zitje afstaan en de wedstrijd als toeschouwer volgen.”

Dat zijn ploeggenoot Cedric ­Baeten na de race als derde mee op het podium stond, was een schamele troost voor Mattheus, maar zette hem tegelijkertijd opnieuw aan het dromen. “Ik denk helemaal nog niet aan opgeven. Tegen half volgende maand hoop ik weer helemaal fysiek in orde te zijn. Op 16 en 17 juli wil ik graag deelnemen aan het raceweekend in Spa-Francorchamps.”

Vastgoed

Jobs in de regio