Xavier Reckinger als coach van de Duitse vrouwenploeg, waar hij de laatste jaren actief was. “Ik geloof sterk in de jeugd bij Herakles en wil graag meewerken aan het beleid”, zegt Reckinger. 

Xavier Reckinger als coach van de Duitse vrouwenploeg, waar hij de laatste jaren actief was. “Ik geloof sterk in de jeugd bij Herakles en wil graag meewerken aan het beleid”, zegt Reckinger. © KOEN SUYK

Assistent Xavier Reckinger kiest bewust voor club van zijn hart: “Ik wil vooral meer tijd vrijmaken voor mijn gezin”

Xavier Reckinger wordt komend seizoen assistent-coach van Darren Bisley bij Herakles. Reckinger startte zijn carrière ooit bij de Lierse club, maar was de afgelopen vijf jaar actief in Duitsland, waar hij na een periode als assistent-coach hoofdcoach werd van de nationale vrouwenploeg. Wegens privéredenen zet de voormalig Red Lion nu een stapje terug.

Jan Brys

Vanwaar je keuze voor Herakles, ­Xavier?

Xavier Reckinger: “Bij Herakles is het voor mij ooit allemaal begonnen. Als 15-jarige maakte ik er mijn eerste minuten in de eerste ploeg. En na vele omzwervingen kwam ik er in 2016 opnieuw terecht. Herakles is mijn thuisclub. Maar dat is niet alles, ik geloof ook sterk in de jeugd bij Herakles. De club heeft zich versterkt (zie randstuk), maar daar had ik geen hand in. Ik weet wel dat Herakles veel belang hecht aan de jeugd. Ik sta volledig achter het beleid en wil er graag aan meewerken. Ik heb alle vertrouwen in het bestuur van de club.”

Maar je wordt geen hoofdcoach, wel assistent.

“Ik wil vooral meer tijd vrijmaken voor mijn gezin. Tot deze zomer blijf ik nog consultant voor de ­Belgische hockeybond. Daarna moet het rustiger worden, geen avonden meer. Er waren zeker mogelijkheden om elders hoofdcoach te worden, maar dan hang ik weer vast en dat wil ik nu vermijden.”

Wat zijn je ambities voor komend seizoen?

“Die zijn nog niet uitgesproken. Vorig seizoen lag alles zeer dicht bij elkaar. Zoals gezegd heb ik me niet bemoeid met de inkomende transfers van de club. Ik ken die nieuwe jongens niet genoeg. Wellicht hebben ook de andere clubs niet stilgezeten. Mij is het vooral om de jeugd te doen. Die jonge gasten zijn alweer een jaartje ouder. Zij moeten zich verder kunnen ontwikkelen.”

Wat beschouw je als het absolute hoogtepunt uit je carrière?

“Dat zijn er meerdere. Ik denk nog altijd met zeer veel genoegen terug aan onze kwalificatie voor de Olympische Spelen van 2008 in Peking. We plaatsten ons daarvoor op het EK in Manchester een jaar eerder. In de allerlaatste seconden scoorden we de beslissende treffer. Ik was toen net afgestudeerd, maar deed er nog een jaartje bij om mee te kunnen naar Peking. Ook mijn laatste jaar bij Herakles was fantastisch. Vooraf werden we afgeschilderd als degradatiekandidaat, maar uiteindelijk werden we toen tweede in de competitie.”

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio