Voor Githa Michiels is het ook een valse start van het avontuur bij haar nieuwe team Team Cycle Passion Scott Racingteam. “Ik zou mijn nieuwe ploeg graag bedanken met enkele mooie resultaten.” 

Voor Githa Michiels is het ook een valse start van het avontuur bij haar nieuwe team Team Cycle Passion Scott Racingteam. “Ik zou mijn nieuwe ploeg graag bedanken met enkele mooie resultaten.” © Filip François

Geen wereldbekerwedstrijden, wel enkele dagen Tsjechisch ziekenhuis voor Githa Michiels na ontstoken appendix: “Er zijn leukere dingen dan een dieet van soep en yoghurt”

Het zit Githa Michiels niet mee. De mountainbikester kreeg in het Tsjechische Nové Mesto af te rekenen met een ontstoken appendix. De Geelse zag daardoor meteen ook twee wereldbekerwedstrijden aan haar neus voorbijgaan.

Lieven Verheyen

Je had je ongetwijfeld een andere start van het seizoen ingebeeld.

Githa Michiels: “Inderdaad. Het begon net voor de wereld­bekerwedstrijd in het Duitse Albstadt. Ik had wat buikpijn. Die bleef wat sluimeren en bij momenten kwam hij zelf hard opzetten. Niet veel later verdween die pijn dan weer vanzelf. Toch besloot ik op aanraden van de arts om geen risico’s te nemen en niet te starten.”

Maar je reisde wel nog door naar Tsjechië.

“Omdat ik niet meteen een vermoeden had dat de appendix de oorzaak was. En omdat ik echt wel hoopte om in Nové Mesto aan de start te kunnen verschijnen. De wedstrijden in Duitsland en Tsjechië waren de eerste geplande races in mijn eerste belangrijke wedstrijdblok van dit seizoen.”

Wanneer speelde de pijn opnieuw op?

“Vrijdagavond. Jawel, de dertiende. In die mate zelfs dat het niet meer te houden was. Zaterdag ben ik dan meteen geopereerd. Na enkele dagen ziekenhuis kon ik dan op woensdag eindelijk naar huis. Afgelopen donderdag nam ik de laatste keer antibiotica.”

Het lijkt me niet evident om zo’n operatie in Tsjechië te moeten ondergaan.

“De taalbarrière was een obstakel. De mensen van het ziekenhuis spraken nauwelijks Engels. En mijn Tsjechisch reikt nu ook niet bepaald heel ver. (lacht) Het duurde ook even tegen dat ze doorhadden dat ik een top­sporter was. Pas op, het ziekenhuispersoneel was vriendelijk en behulpzaam genoeg, daar mag ik niet over klagen. Al was het natuurlijk een pak makkelijker geweest als ik dit in eigen land had meegemaakt.”

En dan moest je met zo’n ontstoken appendix ook nog de verplaatsing huiswaarts maken.

“Het was inderdaad niet de meest comfortabele houding, als je dat bedoelt. Bovendien was het opletten voor de wonde. Warmte, zoals bijvoorbeeld in een sauna, is in principe verboden. Maar ik denk niet dat het in de wagen echt veel frisser was. Na twaalf uur afzien was ik best blij om weer in Geel te zijn.”

En nu? Hoe gaat het intussen?

“Om eerlijk te zijn: ik heb me toch al veel beter gevoeld. ­Lachen en niezen bijvoorbeeld doen verschrikkelijk veel pijn. En wat eten betreft zijn er leukere dingen dan een dieet van soep en yoghurt. (lacht) Komt er ook bij dat ik veel moet rusten. En ook dat is niet echt mijn favoriete tijdverdrijf.”

Hoe ziet de revalidatie er verder nog uit?

“De eerste twee weken zijn verplichte rust. Nadien moeten we bekijken hoe alles evolueert. Eerstdaags zal ik ook in België nog even langsgaan bij een gespecialiseerde arts. Het lijkt me nuttig om in verstaanbare taal te weten waar ik juist voorsta.”

Wat zouden je volgende wedstrijden kunnen zijn?

“Goh. Half juli hoop ik toch weer van de partij te zijn in ­Lenzerheide en Andorra. Nadien richt ik mijn pijlen op de kampioenschappen. Zowel voor de Belgische titel als voor het EK en WK besef ik dat het een race tegen de tijd wordt. Tegen dan moet ik niet alleen fit zijn, ik moet ook in topconditie zitten. Sinds dit jaar kom ik uit voor Team Cycle ­Passion Scott ­Racingteam. Ik zou mijn nieuwe ploeg graag bedanken met enkele mooie resultaten.”

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio