©  REUTERS

Giulio Ciccone staat op uit de doden en triomfeert in zware bergetappe, favorieten sparen elkaar

Giulio Ciccone heeft zijn Giro gered. De 27-jarige Italiaan was vanuit een marathonvlucht veruit de sterkste klimmer in de laatste bergrit vóór de laatste rustdag van maandag. Voor Trek-Segafredo was het wel fantastisch dat de Italiaanse ploeg met Amerikaanse licentie een dag na het kwijtspelen van het roze van Juan Pedro López opnieuw aan het feest was in een etappe waarin leider Richard Carapaz geen seconde werd bedreigd.

Hugo Coorevits

Roze trui (algemeen klassement): Richard Carapaz (Ecu)

Paarse trui (puntenklassement): Arnaud Démare (Fra)

Blauwe trui (bergklassement): Koen Bouwman (Ned)

Witte trui (Jongerentrui): João Almeida (Por)

Hoe kwam de zege tot stand?

Ciccone pakte uit met een raid van een kleine negentien kilometer op de Cogne, de derde en laatste col van deze zondag. Daarmee won de kopman van Trek-Segafredo deze slijtageslag in de Alpen. In de aanloop naar de onbekende slotklim was de ‘gekko van Rieti’ onderweg met de Colombiaan Santiago Buitrago (tweede) en Hugh Carthy (vierde), die hij met enkele versnellingen definitief van zich afschudde. De Brit werd zelfs nog voorbijgestoken door Antonio Pedrero.

Het was de allerbeste Ciccone die we zondagmiddag aan het werk zagen. Het was zijn allereerste zege sinds corona uitbrak. Daarna viel hij alleen maar of werd hij ziek. Hij weende in Cogne na afloop tranen met tuiten terwijl de tifosi ‘Giulio, Giulio’ scandeerden.

Toch was Ciccone met andere bedoelingen naar deze Giro afgereisd, maar op zijn eigen klim, de Blockhaus, werd hij vorige week zondag regelrecht naar huis gereden. Zijn derde ritwinst (na Ponte di Legno 2019 en Sestola 2016) is een balsem op een diepe wonde. Ciccone wordt wel nooit de opvolger van Vincenzo Nibali, maar de populaire jongen kan wel, net als drie jaar geleden, opnieuw een gooi doen naar de bergtrui, de ‘maglia azzurra’.

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.

Anderzijds was het wel een leuk weekend voor de Italianen die zaterdag ook al de ‘Haai van Messina’ zagen meestrijden voor de dagwinst. De dagoverwinning van Ciccone was na Alberto Dainese in Reggio Emilia en daags nadien Stefano Oldani in Genua al een derde Italiaanse zege sinds woensdag. Waardoor de tifosi ineens weer laaiend enthousiast zijn voor hun nationale ronde.

De Eritreeër Merhawi Kudus (EF Education-EasyPost) lag aan de basis van de grote vlucht die richting de voet van de eerste col van de dag tot stand kwam en met 28 renners eigenlijk veel te groot was. Daarin zaten niet minder dan acht Nederlanders, maar op Martijn Tusveld na speelde niemand echt mee voor de dagzege.

Wat deden de favorieten?

De klassementsrenners verkozen te herstellen van de beestachtige ‘Slag van Turijn’ die Juan Pedro López als leider niet overleefde. Het leek wel wapenstilstand. Ook al kende Richard Carapaz een bewogen begin van zijn nieuwe termijn in het roze. De Ecuadoraan lag al na dik vijf kilometer in de graskant links van de weg. Bij die crash waren ook Simon Yates, Filippo Tagliani, Mikel Landa, Guillaume Martin, Giovanni Aleotti en Jaakko Hänninen betrokken. Waardoor de maglia rosa van de Zuid-Amerikaan al meteen aan de linkerschouder besmeurd was.

Guillaume Martin zit opnieuw in de top-tien nadat de Fransman zaterdag in Cuneo alle kansen op een podium zondag in Verona verloor. Op 43 km van de finish vertrok hij op de Verrogne, op zoek naar de tiende plaats die Alejandro Valverde ‘s middags bekleedde. Niemand keek naar de filosoof van Cofidis om zodat hij wat jojo kon spelen in de stand. Guillaume Martin plezierde er in de eerste plaats zichzelf mee én Cofidis.

Dan was er de Nederlander Koen Bouwman die de blauwe leiderstrui van Diego Rosa erfde. De ritwinnaar van Potenza kwam als eerste boven op de Pila-les-Fleurs, de eerste van de twee cols van eerste categorie van de dag, maar in de plaats van op de Verrogne extra punten te harken, stortte hij tijdens de beklimming spectaculair in.

Indien Bouwman die trui naar Verona kan brengen, dan geeft hij een ronduit ontgoochelende Giro voor Jumba-Visma nog wat kleur, maar daar was het de zaterdag uit de Ronde van Italië gestapte Dumoulin niet om te doen toen hij bijna drie weken geleden naar Hongarije afreisde.

Favoriet is Mathieu van der Poel wel nooit geweest, maar de allereerste rozetruidrager van deze Giro reed opnieuw een opmerkelijke etappe. Na de beklimming van Pila-les-Fleurs vloog hij naar beneden en kwam met Martijn Tusveld voorin aansluiten. Zodat er zowaar drie Nederlanders voorop reden naar de voet van de tweede col, de Verrogne, op zo’n vijftig kilometer van de finish. Was dit de klimtest die zijn vader Adrie hem na het openingsweekend aanraadde?

Wat deden de Belgen?

Eindelijk nog eens mee in de aanval trekken, maar toen het er echt om deed, gaven ze – op Dries De Bondt na – niet thuis. Jammer. Al probeerden onze landgenoten het wel.

Het begon al met Harm Vanhoucke die na 3,5 km aan de haal ging met Alessandro Covi (UAE-Team Emirates) en Clément Davy (Groupama-FDJ), maar Jumbo-Visma wou de kansen op een ritzege niet meteen opgeven. Zo kregen we in de vallei van de Aosta een heel snelle start en duurde het lang vooraleer de vlucht van de dag vertrok. Dries De Bondt (Alpecin-Fenix) en Sylvain Moniquet verzetten nochtans hemel en aarde. De Waal van Lotto-Soudal raakte na een vliegende start even weg met de Italiaan Andrea Vendrame, Alessandro Tonelli, Lennard Kämna en Anthony Perez. Dat was na 35 km, maar ook na 60 km was de vlucht van de dag nog niet vertrokken.

Mauri Vansevenant was de volgende landgenoot die het probeerde. De West-Vlaming reageerde op de klim van Saint-Vincent op een uitval van Giulio Ciccone, maar het duurde pas na 72 km dat het peloton liet betijen.

In de grote groep van 27 renners zat met Dries De Bondt maar één landgenoot aan boord. De ex-Belgische kampioen won de eerste tussenspurt (goed voor 10 punten) – een nevenklassement dat hij vorig jaar won – maar nu ligt hij in de stand wel mijlenver achter ten opzichte van Filippo Tagliani die met 78 punten royaal aan de leiding staat. De Bondt moest voorin op de Verrogne-klim wel de rol lossen, maar op dat moment zat zijn kopman Mathieu van der Poel wel in de aanval.

Een ander minpunt was dat op Alpecin-Fenix na er geen enkele Belgische Worldtourploeg voorin vertegenwoordigd was. Intermarché – Wanty Gobert mengde zich geen seconde in het uren durende geharrewar terwijl Quick-Step Alpha Vinyl en Lotto-Soudal de juiste slag misten. Al ging het loeihard. De eerste twee uur, licht bergop lieten de renners een gemiddelde van 47,8 km per uur optekenen.

Verder nog iets dat u moet weten?

Diego Rosa (Eoloa-Kometa) had zijn dagje niet. De Italiaan was aan zijn zwanenzang toe als leider in de bergklassement. Rosa moest al lossen nog vooraleer de vlucht van de dag vertrokken was en de eerste col mét punten opdoemde. Dat blauw had hij vorige zondag van Bouwman afgenomen in de etappe naar Blockhaus.

Valerio Conti, drie jaar geleden nog eens tweede achter Masnada in een Giro-etappe, stapte uit de ronde van zijn land, zodat kopman Vincenzo Nibali met een ploegmaat minder verder moest.

João Almeida pakte voor het eerst uit met een wit stuur op zijn zwarte Colnago-klimfiets. De Portugees van UAE-Team Emirates is nu echt de beste jongere nadat de Spanjaard Juan Pedro López (Trek-Segafredo) er onderweg naar Turijn door zakte.

Diezelfde zaterdagavond stapte Eduardo Sepulveda (Drone Hopper-Androni Giocattoli) op Mathieu van der Poel af en vroeg zijn rugnummer en of hij die even wou signeren.

Maandag wordt de derde en laatste rustdag van deze Giro gehouden rond het Gardameer, met Salò als centraal punt. Het enige minpunt is dat er regen wordt verwacht. Daarna gaat het over de bergen naar Verona waar de 105de Ronde van Italië zondag eindigt met een tijdrit.

    Vastgoed

    Auto's in de kijker

    Jobs in de regio