©  AFP

Philippe Gilbert staat uit de doden op: “Dit is de zege van de bevrijding”

Philippe Gilbert is als renner niet dood en begraven. Integendeel. Op een stekelige aankomst vond hij gisteren de punch van weleer terug. Natuurlijk staat of valt zijn enorm palmares niet met deze zege, maar het zegt veel over zijn arbeidsethiek in zijn twintigste en laatste profseizoen.

Hugo Coorevits

Alsof hij in Valkenburg wereldkampioen was geworden, zo breed lachend kwam hij boven aan de abdij van Mont-Saint-Éloi. “Of het nu een kermiskoers, het WK of de Vierdaagse van Duinkerke is, winnen doet me altijd deugd.”

Al was hij dat wel onderhand verleerd, want zijn laatste zege dateerde van 11 september 2019. In die Ronde van Spanje won hij toen twee etappes voor De­ceuninck - Quick.Step. Daarna begon de grote droogte die ­samenviel met zijn laatste driejaarscontract bij Lotto Soudal. “Het was een eeuwigheid ­geleden dat ik nog eens had ­gewonnen. Dat is me nooit ­eerder overkomen in mijn lange carrière.”

Sommigen hadden mede­lijden met de manier waarop de kam­pioen van weleer de af­gelopen jaren zijn rennersbroek versleet. Anderen stelden ­zonder kennis van zaken dat hij gewoon op zijn riant loon uit was. Gemakshalve vergetend dat hij in 2020 een ­vreselijke val maakte bij de Tourstart in Nice waarbij hij opnieuw zijn ­knieschijf brak.

 ©  AFP

In januari troffen we een ­Gilbert aan die er echt nog iets wilde van maken in zijn ­afscheidsjaar. “Maar dan werd ik ziek. Pro­blemen met de ademhaling. Maanden kon ik niet normaal ademen. Pas sinds enkele ­dagen voel ik opnieuw dat de conditie er is. Dan doet deze ­zege deugd. Ik ben nog altijd even zot van het wielrennen als toen ik begon.”

Zeventien jaar later

De manier waarop Gilbert ­gisteren uitpakte, deed denken aan weleer. “Ik had de ploeg gevraagd om goed georganiseerd te blijven en me in de eerste twintig te houden. Anders was ik kansloos. Toen ­Clément Russo bergop begon te versnellen, was ik al weg en had een fietslengte voorsprong. De laatste 250 ­meter ging ik à fond.”

Dinsdag in Maubeuge al had de ex-wereldkampioen van zich doen spreken toen hij de organisator op de onveiligheid van de slotronde had gewezen. De ­burgemeester had een paar tienduizend euro veil om de ­finish tegen de dierentuin te ­laten leggen.

“Ik was not amused. Ik probeer al jaren de Internationale ­Wielerunie (UCI) ervan te overtuigen om een commissie te ­installeren die vooraf alle wedstrijden op ­veiligheid keurt. Maar nu wil ik vooral genieten van deze zege. Die is voor mij écht een bevrijding.”

Vastgoed

Jobs in de regio