DE WEEK VAN SACHA. “Hoe het mogelijk is dat overheidsinstanties hun eigen wetgeving niet naleven”

Elke zaterdag blikt een stadsreporter terug op de gebeurtenissen van de voorbije week.

Sacha Van Wiele

De schouw van de afvalverwerkingsinstallatie Isvag op de Boomsesteenweg in Wilrijk daverde donderdag op zijn grondvesten. Plots bleek de afvalintercommunale geen vergunning meer te hebben voor de huidige en ook niet voor de toekomstige oven. Aan de tafel van de raad van bestuur van Isvag waren donderdagavond heel wat bleek weggetrokken gezichten waar te nemen.

De Raad voor Vergunningsbetwistingen was scherp in zijn argumentatie voor de vernietiging van de omgevingsvergunningen. De rechters stelden zelfs dat een advies van het Vlaams Energieagentschap (VEA) onwettig was. Een overheidsinstelling leeft dus de eigen wetgeving niet na. De Raad voor Vergunningsbetwistingen bevestigt hiermee wat twee jaar geleden al werd vermoed.

VEA was één van de talrijke adviesorganen dat zich moest uitspreken over de vergunning voor de bouw van een nieuwe Isvag-installatie. Het agentschap gaf in eerste instantie een negatief advies. Daarmee zou het hele project op de helling komen te staan. Achter de schermen werd er zwaar gelobbyd. Uiteindelijk zou het agentschap enkele maanden na dit eerste advies een nieuw advies geven dat plots voorwaardelijk gunstig is. De administrateur-generaal van het VEA verdedigde die beslissing door te stellen dat er te veel belang gehecht was aan het advies van zijn agentschap. Wat voor boodschap was dat? “Neem ons alstublieft vooral niet al te serieus.” De Raad voor Vergunningsbetwistingen nam dit duidelijk wel serieus.

Al 25 jaar is Isvag, en vooral de locatie op de Boomsesteenweg, een heet hangijzer, dat wel wat gelijkenissen vertoont met dat andere gevoelige dossier: Oosterweel en PFOS. Het debat over de verbrandingsoven begon eind jaren negentig ook met vragen over het gezondheidseffect van dioxines. Bewoners en activisten bleven dit aanklagen. Ook zij werden weggezet als idioten die weigerden het brede maatschappelijke kader te zien. Het Isvag-dossier is doorspekt met procedures, rechtszaken, protest en politiek getouwtrek. Is Oosterweel ook aan zo’n lijdensweg begonnen?

Ik ga hier niet het debat voeren of Isvag nu beter in Wilrijk blijft of naar de haven moet uitwijken. Ik ga dit ook niet doen over het nut of onzin van de Oosterweelverbinding. De cruciale vraag is wel hoe het mogelijk is dat overheidsinstanties, onder verantwoordelijkheid van schepencolleges en regeringen, hun eigen wetgeving niet naleven. Er moet te vaak veel geld en energie worden gestoken in procedures bij de Raad van State en de Raad van Vergunningsbetwistingen om die overheid te dwingen haar eigen wetgeving te volgen.

Het heeft niets te maken met activistische rechters, zoals sommigen beweren. Het heeft alles te maken met slecht opgestelde wetgeving en politici die denken dat ze de wetgeving naar hun hand kunnen zetten. Als de rechters bij de Raad van State en de Raad van Vergunningsbetwistingen al kommaneukers zouden zijn, dan komt dat omdat de verkozenen des volks deze komma’s daar zelf hebben gezet.

CITTA

Aangeboden door onze partners

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio