LEES OOK. Ethan Hayter slaat dubbelsag in tweede etappe Coppi e Bartali, Van der Poel moet passen in de finale

Heel lang leek alles nochtans naar wens te verlopen voor Van der Poel. In de lange finale moest vier keer een ronde van ruim 22 kilometer afgelegd worden, telkens met een hoogteverschil van 460 meter, verdeeld over drie klimmetjes. Maar voortdurend klonk de naam Van der Poel op de wedstrijdradio. Hij liet zijn ploeg rijden, sprong zelf mee in aanvallen en tegenaanvallen en hield de zege altijd binnen bereik. Tot de voorlaatste helling. “Daar ging het even te snel voor mij”, gaf hij ruiterlijk toe. “Ik voelde mij nochtans best goed. Niet slecht, maar ook niet super. Maar daar moest ik passen. Niets aan te doen.”

Van der Poel verloor uiteindelijk nog net iets meer dan een minuut en zou als dertigste over de finish bollen. Een kleine terugslag na Milaan-Sanremo en de lastige eerste rit van dinsdag? Toch nog wat basis die hij mist? Van der Poel liet het in het midden: “Ik mis gewoon nog wat hardheid. Dat bedoelde ik toen ik de voorbije dagen zei dat Milaan-Sanremo op dat vlak een heel andere wedstrijd is. Makkelijker haast. De eerste 250 kilometer kan je je daar laten meedrijven. Maar die tempowissels, dat draaien en keren, dat voortdurend optrekken heb je daar veel minder. Daarom ook dat ik zelf op dit heel lastige rondje al van heel ver ben beginnen koersen. Net om aan hardheid te winnen. Dat heb ik nog nodig.”

Geen zorgen dus, verre van. Van der Poel blijft op schema. “Ik kan dit inderdaad makkelijk plaatsen”, ging hij verder. “Natuurlijk wil ik hier graag een rit winnen. Maar het doel van dit rondje ligt ergens anders. Ik wil beter uit deze week komen dan ik er ben ingegaan en klaar zijn voor wat hierna gaat komen: het klassieke voorjaar. Dat is veel belangrijker. In die zin was dit vandaag opnieuw een goede training. Deze rit sloot prima aan bij het Vlaamse werk.” Waarna Van der Poel ook nog met de fiets naar het hotel terugkeerde, een kleine veertig kilometer verderop. “Nog een uurtje bijtrainen op het gemak”, besloot hij met de glimlach.

Op het podium stond intussen Ethan Hayter. De 23-jarige Brit van Ineos Grenadiers kleurde met een aanval in volle finale de wedstrijd, was op de steile slotklim de meest explosieve van het pak en hield aan de finish de Italiaan Sobrero en zijn ploegmaat Ben Tulett af. Voor Hayter is het zijn eerste zege van het seizoen. Een naam om in de gaten te houden voor de Ronde van Vlaanderen.

19-jarige Cian Uijtdebroeks klimt met de besten

Wat Van der Poel niet lukte, lukte een 19-jarige Belg wel in rit 2 van de Settimana Coppi e Bartali. Cian Uijtdebroeks reed voortdurend in de aanval, overleefde alle klimmetjes en werd heel knap achtste in Longiano. Na zijn zevende plek zondag in de door Hirschi gewonnen wedstrijd in Firenze, lijkt Uijtdebroeks (BORA-hansgrohe) flinke stappen te zetten? “Dat zou best kunnen. Echt plezant. Ik heb een hele dag mee de koers gemaakt. Precies als bij de junioren.”

Mits wat meer doseren had er misschien nog meer in gezeten? “Dat kan. Maar dat zit gewoon niet in mij. Als Van der Poel of Nibali gaan, weet ik dat je maar beter meespringt. Of je dat dan altijd moet doen, is nog iets anders. Maar zo word je wel sterker. En dat is nog altijd de bedoeling. Ervaring opdoen, een resultaat rijden hoeft nog niet. Bovendien: sprinten kan ik toch niet. En intussen stel ik toch vast dat ik zelfs op die explosieve klimmetjes de besten kan volgen. Dat is leuk.”