Tetiana werd verliefd op een Kempenaar en belandde zo in ons land. Ze genoot in Oekraïne een opleiding tot vertaler en gaf Engelse les, maar momenteel poetst ze. “Omdat mijn Nederlands nog niet goed genoeg is om hier les te geven”, zegt ze, al kunnen wij dat tegenspreken, want ze is perfect verstaanbaar.

Pas een half jaar geleden kon ook haar zoon Alexander (12) ‘Sasja’ naar hier komen. In september had hij het wel even moeilijk om op school te starten, maar intussen gaat het al veel beter met hem. En nu is Tetiana uiteraard héél opgelucht dat hij hier zit en niet meer ginder.

“Ik ben afkomstig van de westkant van Oekraïne. Rusland ligt op 1.200 kilometer van mijn dorp. Dat is even ver als België”, schetst Tetiana. “Wat Rusland nu doet, voelt voor ons als wat Frankrijk zou doen als ze plots Wallonië overnemen, of Nederland Vlaanderen, gewoon omdat je dezelfde taal spreekt. Oekraïne is een soeverein land. Wij spreken dezelfde taal, maar wij zijn geen Russen.”

Na alweer een rusteloze nacht, besloot Tetiana zaterdag cupcakes met de nationale vlag van Oekraïne te maken. Sasja hielp haar bij het uitsnijden van de vredesduiven. Ze had ze op een tafeltje gezet aan de baan, om mee te nemen, gratis en voor niks. “Sommigen denken dat het een geldinzameling is, maar ik wou gewoon iéts doen. Je voelt je zo machteloos. Ik wou tonen dat Oekraïners goeie mensen zijn, en dat wij dankbaar zijn voor de steun die we voelen.”

Haar familie is nog niet op de vlucht. “We hebben vrienden die al zes tot zeven uur staan aan te schuiven aan de Poolse grens. Maar mijn familie wil niet weg. Papa is schrijnwerker. We hebben een klein familiebedrijf in hout. Het is niet zo simpel om zomaar ineens alles achter te laten. Bovendien mogen mijn broer, die twee kindjes heeft, en mijn papa het land al niet meer verlaten. Ze moeten verplicht bewakingsopdrachten gaan doen. Momenteel zijn ze nog niet bewapend, maar als de wapens komen, moeten ze het dorp bewaken. Mijn broer heeft een kindje van vijf. Als jij gedood wordt door oorlog, ga jij dan naar de hemel of naar de hel papa, vroeg zijn kindje. Dat is hartverscheurend. Ook Sasja vangt veel op, via TikTok en zo. Ik probeer in de gaten te houden wat hij allemaal meekrijgt.”

Volgens Tetiana is er heel veel desinformatie aan Russische zijde. “Zag je die beelden van een Russische tank die een lukrake bestuurder van de weg ramt in Kiev? Op de Russische televisie werden diezelfde beelden getoond, maar dan was het zogenaamd een Oekraïense tank.”

Trots

Tetiana is heel trots op de manier waarop haar land zich verzet. “Die mannen die gestorven zijn op Slangeneiland zijn echte helden. Wij Oekraïners zijn patriotten, of chauvinisten zoals jullie dat noemen. We zijn ook trots op president Zelensky, hoe hij in Kiev blijft. Ik denk dat veel andere presidenten al gevlucht zouden zijn geweest. Hij was vroeger een komiek die een rol speelde dat hij de corruptie in het parlement ging bestrijden, en vervolgens werd hij écht een politicus die de corruptie begon te bestrijden en hierdoor Rusland nerveus maakte. Ik had niet verwacht dat hij zich in crisissituaties tot zo’n sterke leider zou ontpoppen.”

Tetiana vreest dat Poetin de pedalen kwijt is. “Eigenlijk zou de geestelijke gezondheid van presidenten beter gecontroleerd moeten worden.”

Als we vertrekken, wijst Tetiana nog naar de voordeur van hun huis in Oostmalle. “Die heeft mijn papa gemaakt. Het smeedwerk van het venstertje is gerecupereerd van de originele deur. Je ziet aan de onderzijde dat het een Oekraïense deur is, want onderaan hebben wij nog een opstaande deurlijst, tegen de tocht en de koude, zodat je je voet wat moet opheffen als je binnenstapt. Mijn papa is één keer op bezoek geweest in Oostmalle. Meteen de eerste en enige keer dat hij Oekraïne verlaten heeft. Begrijp je nu waarom mijn familie niet zomaar kan vluchten en alles achterlaten?”