COLUMN. “Kinderopvang wordt stiefmoederlijk behandeld en dat is een schande”

Antwerpen -

Tussen de tanks en de raketaanvallen door, het refreshen en nog een refreshen van live updates over de oprukkende Russische troepen in Oekraïne was er in eigen land Wouter Beke (CD&V) die voor de valse noot van de week zorgde. In De Afspraak op Canvas ging de minister van Welzijn in debat met kinderpsychiater Binu Singh over het kinderopvangbeleid naar aanleiding van het drama dat zich afspeelde in de crèche in Mariakerke.

Elien Van Wynsberghe

Singh stelde vriendelijk maar kordaat dat onze opvang niet meer goed genoeg is voor het welzijn van onze kinderen. Dat het beleid moet worden omgegooid, want dat de sector vandaag beneden alle peil behandeld wordt.

Dat kan u vandaag ook lezen in de reportage over kinderdagverblijf Tutters & Bellen in Antwerpen. Negen kinderen per verzorger (zoals de norm dat voorschrijft). En als er fruitpap gemaakt moet worden, dan worden die negen kinderen even in de goede handen van een collega gelaten die dan achttien baby’s kan managen. Managen, ja. Want liefde en aandacht geven, de dingen waar je het als verzorger voor doet, daar blijft amper nog tijd voor over. “We proberen ieder kind individueel tien minuten per dag te knuffelen”, vertelt een van de verzorgsters. Kan het nog schrijnender? Moeten er nog meer alarmbellen afgaan?

LEES OOK. Op bezoek bij kinderdagverblijf Tutters & Bellen in Antwerpen: “Een werkdag voelt als bandwerk”

Ondertussen zit Beke erbij en hij kijkt ernaar. Extra geld gaat naar de oprichting van een ethische commissie, meer controle en het online zetten van inspectieverslagen. Niet onbelangrijk, maar ruim onvoldoende als het daarbij blijft. Een pleister op een etterende wonde.

“In plaats van onze kinderverzorgers op handen te dragen, hen alle ondersteuning te bieden die ze nodig hebben om hun werk tot in de puntjes te kunnen uitvoeren, worden ze onderbetaald, aan hun lot overgelaten en zo door onze regering bij de hand genomen en begeleid richting een burn-out.”

De kinderopvangsector wordt stiefmoederlijk behandeld en dat is een schande. Het gaat hier om mensen die dagelijks de verantwoordelijkheid dragen over ons dierbaarste goed: onze kinderen. In plaats van onze kinderverzorgers op handen te dragen, hen alle ondersteuning te bieden die ze nodig hebben om hun werk tot in de puntjes te kunnen uitvoeren, worden ze onderbetaald, aan hun lot overgelaten en zo door onze regering bij de hand genomen en begeleid richting een burn-out. In het beste geval keren ze na een tijdje terug maar – en je kan het hen niet kwalijk nemen – evengoed beslissen ze om een andere weg in te slaan. Worden ze verkoper in een winkel. Daar verdienen ze meer en hoeven ze niet als een jongleur negen balletjes tegelijk de lucht in te houden zonder dat er eentje vallen mag.

Ze begrijpen het, vertelden de verzorgsters aan onze reporter, dat het voorkomt dat collega’s hun geduld verliezen. En daarmee praten ze absoluut niet goed wat er zich in Mariakerke heeft afgespeeld. Maar ze begrijpen dat het kan fout lopen. Is dat niet ontzettend zorgwekkend? Voelt Beke nog steeds de urgentie niet om eindelijk daadkracht te tonen, te luisteren – maar dan ook écht luisteren – naar wat experten als Binu Singh te vertellen hebben en daar beleid naar te voeren? In plaats van in cirkeltjes te blijven draaien en zo te wachten tot het volgende drama zich voordoet.

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio