©  Bert De Deken

Juf Diane is een week na haar pensioen alweer aan de slag omdat haar opvolgster in quarantaine zit door corona. 

Juf Diane is een week na haar pensioen alweer aan de slag omdat haar opvolgster in quarantaine zit door corona. ©  Bert De Deken

1 / 2
thumbnail:  
thumbnail: Juf Diane is een week na haar pensioen alweer aan de slag omdat haar opvolgster in quarantaine zit door corona. 

Kleuterleidster valt week na haar pensioen in voor besmette opvolgster: “Diane is geen gouden, maar een diamanten juf”

Herentals -

Het zal je maar overkomen: eind december word je uitgezwaaid om van je welverdiend pensioen te vieren en begin januari ben je alweer aan de slag. En het mooiste van al is: juf Diane van kleuterschool De Koulaak in Herentals is er heel erg blij mee. “Ik blijf het een voorrecht vinden om met kinderen te werken. Daarom heb ik de directie laten weten dat ik altijd bereid ben om in te springen”, glundert ze. En die directie maakt daar dankbaar gebruik van.

Bieke Lathouwers,

“Om het kleuterschooltje van juf Diane te vinden, moet je achteraan op de parking van JBC zijn”, gidsen we de fotograaf. Hij komt via Koulaak en Drijvelden en signaleert de schijnbaar verloren gelopen octopus die een school aanduidt.

Geen school te zien? Jawel, hoor. Een heel klein, maar supergezellig wijkschooltje met alleen kleuters en peuters. Een klas met 2,5- en 3-jarigen en een klas met 4- en 5-jarigen.

Voor de foto mag het mondmasker even af en toont de glimlach van juf Diane  hoe blij ze is om weer op school te zijn. 

Voor de foto mag het mondmasker even af en toont de glimlach van juf Diane hoe blij ze is om weer op school te zijn. ©  Bert De Deken

Sinds 1995 verwelkomt juf Diane alle instappertjes en neemt ze de allerkleinsten onder haar hoede. Dat doet ze tot eind 2021. De kerstvakantie luidt haar welverdiend pensioen in. Collega juf Machteld neemt het klasje vanaf dan van haar over. Tot corona roet in het eten werpt.

“Dat wens je natuurlijk niemand toe”, zegt juf Diane. “Zeker niet zo’n fijne collega als juf Machteld. Maar eerlijk: stiekem ben ik wel blij dat ik mag terugkomen. Ik was nog niet helemaal klaar om met pensioen te gaan, denk ik.”

Ze zegt het met de glimlach, maar houdt zich hoe dan ook ter beschikking. “Ik had vooraf laten weten dat ze me altijd mochten bellen als ze een vervanger zochten. Dat dat zo snel zou gebeuren, had ik natuurlijk niet verwacht. In december met pensioen en in januari alweer aan de slag.”

De kinderen van kleuterschool De Koulaak tijdens de turnles.  

De kinderen van kleuterschool De Koulaak tijdens de turnles.  © Bert De Deken 

Win-winsituatie

Dat de directie haar zo snel alweer zou inschakelen, heeft niet alleen met corona, maar ook met het lerarentekort te maken. “Volgens mij is het een win-win”, denkt juf Diane. “Ik ben blij dat ik toch nog tussen mijn kindjes werk en de directie moet niet naarstig op zoek naar iemand nieuw. Ik weet hoe moeilijk het is om vervangers te vinden en in de hoofdschool zijn er nog twee collega’s uitgevallen door corona.”

De klas van juf Diane is helemaal aangekleed in het thema winter. Ook juf Veronique en haar kindjes komen eens kijken.  

De klas van juf Diane is helemaal aangekleed in het thema winter. Ook juf Veronique en haar kindjes komen eens kijken.  ©  Bert De Deken

De kinderen kennen juf Machteld allemaal al goed, want zij was de afgelopen maanden op vrijdag present om de viervijfde van juf Diane op te vullen. Juf Machteld is duidelijk welkom, maar toch zijn de ukjes ook allemaal heel blij dat juf Diane er toch nog is. Zij dragen haar op handen.

“Het is heel leuk bij juf Diane in de klas”, vertelt poppemie Marie enthousiast. “Zij mag altijd blijven komen.”

Esmee is het daar helemaal mee is. “Ze is een heel lieve juf”, lacht ze terwijl ze klaspop Jules plat knuffelt.

Hecht team

Niet alleen de kinderen, ook de collega’s en de directrice plaatsen juf Diane op een piëdestal. Al spreken ze niet echt van een terugkeer. “Ze is niet weggeweest, hé”, lachen haar collega’s. “Omdat we met zo weinig zijn, vormen we een heel hechte groep. Naast een fantastische, zorgzame collega is Diane een echte vriendin. Ze staat altijd voor ons klaar, zelfs buiten de uren”, reageren juf Eva en juf Veronique. Zij vormen samen met Diane, Machteld en middagmoeke juf Poekie Team De Koulaak.

Carina Geyselings, directrice van de overkoepelende school De Vesten, kan dat alleen maar beamen. “Juf Diane is geen gouden, maar een diamanten juf en dat meen ik uit de grond van mijn hart. Het feit dat ze nu alweer paraat staat, apprecieer ik enorm. Dat is erg bewonderenswaardig. Ik denk dat er weinig sectoren zijn waar mensen spontaan aanbieden om een week na hun pensioen alweer op post te zijn. En laat ons eerlijk zijn: het was een welgekomen geschenk, want de nood is hoog. Er komen helemaal geen sollicitaties binnen, het lerarentekort is echt acuut.”

 

 ©  Bert De Deken

Dat heeft juf Diane eveneens opgemerkt. Nochtans zijn er wel voldoende mensen met een hart voor kinderen volgens haar. Mensen die hun kennis willen doorgeven. Ze vreest dat de planlast en de administratie velen afschrikken.

“De lat ligt heel hoog tegenwoordig”, weet de juf. “Tegenwoordig moeten de kleuters al bijna kunnen lezen voor ze naar het eerste gaan. Dat maakt het niet eenvoudig.”

Passie

Waarom Diane van zichzelf vindt dat ze niet helemaal klaar is om met pensioen te gaan? “Voor mij is het een voorrecht om met kinderen te mogen werken. Het is een eer dat ik dat zo lang heb mogen doen. Ik ben in De Koulaak begonnen in 1980. Daarna heb ik in verschillende scholen gestaan omdat ik niet vastbenoemd was, maar sinds 1995 ben ik opnieuw hier aan de slag. Dat ik mijn carrière mocht eindigen waar ze begon, maakt de cirkel mooi rond. Doordat we zo een klein schooltje zijn, is onze band zeer hecht. Met de collega’s en de kinderen”, vertelt de juf die al ‘haar’ kinderen nog kent en supertrots is dat ze nu zelfs kinderen van ‘haar’ kinderen op school heeft.

“Ik heb zeker wel mijn bezigheden, maar ik ga hen gewoon ontzettend hard missen. Dit is meer dan mijn job, het is echt een deel van mijn leven.”

 

 ©  Bert De Deken

De passie blijft branden. Aan andere plannen heeft Diane nochtans geen gebrek. “Ik heb vier kinderen, vijf kleinkinderen. Met hen wil ik uiteraard veel tijd doorbrengen. Verder denk ik er aan om vrijwilligerswerk te gaan doen in een rusthuis. Mijn vader heeft de twee laatste jaren van zijn leven in Aquamarijn gewoond en heeft daar een geweldige tijd gehad. Hoe ze daar voor hem gezorgd hebben, vond ik fantastisch. Daar heb ik ook een beetje mijn hart verloren. En ik hoop weer tijd te vinden om muziek te maken. Vroeger zong ik onder andere in trouwmissen en zo. Dat was heel fijn om te doen, dus wie weet, we zien wel.”

Dat wordt een drukke agenda, tussen de vervangingen in het onderwijs door dan.

Vastgoed

Jobs in de regio