©  RR

Borja fietst elke dag van Schoten naar Mechelen en terug: “Ik heb nu veel minder stress dan toen ik met de auto ging”

Een van de vele Antwerpse werknemers die de auto op stal lieten ten voordele van de fiets, is Borja Wouters uit Schoten. Hij werkt in Mechelen en zit elke werkdag meer dan twee uur op de fiets. “Sindsdien voel ik me een stuk frisser en heb ik veel minder stress.”

Patrick Vincent

Ongeveer drie kwartier deed Borja Wouters erover met de auto, van zijn voordeur in hartje Schoten tot op de parking van Procter & Gamble in Mechelen. Als er geen files waren, tenminste. En die waren er steeds meer. “Ik was ze zo moe, ik werd er slechtgezind van”, zegt de 44-jarige ploegbaas. “Zelfs als ik op vrijdag na de vroege shift naar huis reed, stonden de E19 en de Ring al vast. Ik kon er niet meer tegen. En het werd steeds erger. De stress van de onzekerheid ook. Op de duur vertrok ik al om 12u om op tijd te zijn voor de late shift, die om 14u begon.”

In juni 2020 zette Borja de stap. Hij kocht een speedpedelec. “Die was duur, maar via het werk kreeg ik een korting op de aankoop van de fiets en de accessoires”, zegt hij. “In mijn achterhoofd speelde ook al de toekomstige hinder van de Oosterweelwerken. Die stress wilde ik niet meer. En het werd meteen een stuk rustiger in mijn hoofd. Een zware dag op het werk kan ik nu letterlijk wegfietsen. Wanneer ik thuiskom, is alles al gefilterd. Vroeger viel ik na een vroege shift al in de namiddag in slaap. Nu neem ik een douche en kan ik nog makkelijk mee tot een uur of negen ’s avonds. Ik blijf veel langer fris.”

LEES OOK. Bijna 1 op de 2 Antwerpse pendelaars gebruikt minstens deels de fiets: “Duidelijk verschil tussen Antwerpen en Brussel”

Financieel interessant

Vanuit Schoten rijdt Borja via de Hoogmolenbrug en de Bosuil dwars door Deurne richting Antwerpse Ring. Daar neemt hij het Ringfietspad en in Berchem slaat hij linksaf op de lange fietsostrade naast de spoorweg tot in Mechelen-Nekkerspoel. Van daar gaat het dwars door Mechelen-centrum tot aan de Hombeeksesteenweg, waar Procter & Gamble ligt, naast de E19. Het is 35 kilometer op de kop af. Borja krijgt een fietsvergoeding van 23 cent per kilometer, wat in een gewone maand neerkomt op 320 à 330 euro. Tegelijk spaart hij elke maand 150 euro voor diesel uit. “Na anderhalf jaar heb ik de kosten van die dure fiets er al uit”, zegt hij.

Borja’s dagelijkse woon-werktraject.  

Borja’s dagelijkse woon-werktraject.  ©  rr

Borja doet het ook voor de gezondheid. “In het heenrijden zet ik de elektrische versnelling in de laagste stand, zodat ik zelf nog goed kan meetrappen. Dan kom ik niet boven 32 kilometer per uur en doe ik er ongeveer een uur en een kwartier over. Op de terugweg maak ik het mezelf iets makkelijker en rijd ik 40 per uur. Dan ben ik al na een uurtje thuis. In anderhalf jaar ben ik 15 kilo kwijtgeraakt. Alleen door dat fietsen, want ik snoep zelfs meer dan ervoor. Van fietsen krijg je honger.”

Betere fietsinfrastructuur

Onderweg kent hij ondertussen elk putje, elke drempel in de weg en ziet hij de infrastructuur continu verbeteren. “Het valt op hoeveel er in dat anderhalve jaar veranderd is”, zegt hij. “Tussen Berchem en Mortsel hebben ze ondertussen het drukke fietspad ontdubbeld. En op veel oversteekplaatsen hebben de veiligheid voor de fietsers verbeterd. En ‘s nachts heb ik overal goede verlichting. Ik moet nergens door het pikdonker rijden, zelfs niet tussen de weiden van Kontich en Duffel.” Want ja, als hij de vroege shift heeft, moet hij al rond 4u op zijn fiets zitten.

En ja, soms is dat met tegenzin. “Maar na een kwartiertje is dat weg”, zegt de vader van twee tienerzonen. “Regen en vrieskou boeien me niet. Alleen als het stormt of als de wegen er extra glad bijliggen, neem ik nog eens de auto. Maar 98% van mijn woonwerkverkeer doe ik met de fiets.”

 

 ©  RR

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio