Meester Wim bij de kraan die straks zijn klas op de hoek van het schoolgebouw zal slopen. — © Marc Peeters
Afscheid van basisschool en jeugdcentrum: “We zaten hier meer dan thuis”
Honderden inwoners van Vorselaar hebben zondag een laatste bezoek gebracht aan de gemeentelijke basisschool en het jeugdcentrum in de Cardijnlaan. Straks gaat de school gedeeltelijk en het jeugdcentrum helemaal tegen de vlakte om plaats te maken voor een nieuw project waarin kinderen en jongeren centraal staan. Wie dat wou, kon als aandenken een baksteen mee naar huis nemen, vers gekapt uit het muurtje naast de inkom
De af te breken gebouwen zijn ondertussen helemaal ontruimd. Op enkele oude banken, sokkels van kasten en een handvol stoelen na. “Hier heb ik een flink stuk van mijn leven doorgebracht”, zegt ‘meester Wim’ Van Soom van het zesde leerjaar. “Het oudste gebouw van de school dateert uit 1937. Mijn moeder heeft hier nog lesgegeven. Als kleuter mocht ik wel eens meekomen.”
“Daarna heb ik hier zelf basisonderwijs genoten. Na mijn lerarenopleiding ben ik teruggekeerd en heb er ondertussen een veertigtal schooljaren opzitten. Ik heb de vorige renovatie meegemaakt en hoop nu nog de opening van de nieuwbouw en de renovatie van de huidige kleuterschool mee te kunnen beleven.”
Een laatste maal wandelen door de gang. — © Marc Peeters
Meester Wim wordt voortdurend aangeklampt door oud-leerlingen. “Sommigen hadden klasfoto’s bij van destijds. Er zijn veel herinneringen naar boven gekomen”, zegt hij. Bezoekers lopen af en aan. Een koffiekoekje maakt het finale afscheid wat minder zwaar. Een poging om een steen in de zijgevel van het schoolgebouw - met daarop de tekst ‘Wie wil worden, moet willen werken’ - te recupereren, is helaas mislukt. De steen is doormidden gebroken en ligt wat troosteloos tegen het gebouw.
De steen met spreuk is helaas niet ongeschonden gebleven. — © Marc Peeters
Stenen staan ook centraal in het aanpalende jeugdhuis. Wie dat wou, kon als aandenken een baksteen mee naar huis nemen, vers gekapt uit het muurtje naast de inkom. Mathias, Astrid en Marthe gingen op de uitnodiging in. “We hebben allemaal een verleden bij de Chiro: eerst als lid, daarna bij de leiding. We hebben vele uren en dagen doorgebracht in en om dit gebouw. De steen kan een fysieke herinnering zijn. Waar die precies gaat terechtkomen, zal de toekomst uitwijzen.”
Kobe, Astrid, Marthe en Mathias nemen een stukje jeugdhuis mee naar huis. — © Marc Peeters
In de centrale ruimte van het jeugdhuis proberen Anouk, Floor, Sanne en Veerle een allerlaatste originele selfie te maken, terwijl de volgende generatie zich afvraagt wat die mama’s van plan zijn. “We zaten hier meer dan thuis. Hier mocht ook veel meer”, vertellen de dames. “Dit is een stukje jeugd dat verdwijnt, maar gelukkig komt er iets nieuws in de plaats.”
Gebogen boven de smartphone proberen vier vriendinnen een laatste leuke foto te maken in het jeugdcentrum. — © Marc Peeters
Voor de jeugdvereniging is er tijdelijke opvang geregeld. “De Chiro kan gebruikmaken van een woning in de Lepelstraat, maar ook van de turnzaal van de school die overeind blijft”, weet schepen Kobe Vercauteren (ActieV). “Ook voor de andere gebruikers van het jeugdcentrum zijn alternatieven uitgewerkt.”
