De uitvaartstoet voor de door een misdrijf omgekomen 14-jarige trok zaterdagochtend van manege Elza Hoeve, waar Esmee bijna dagelijks kwam, naar de begraafplaats Rhijnhof. De optocht ging eerst langs de Vlietweg, een schilderachtige kronkelstraat langs de rand van de stad, waar het is alsof je in een boerendorp bent. Omstanders waren stil, alleen het geluid van de hoeven weerklonk.

Ook het paard dat Esmee zelf verzorgde en het paard van haar moeder liepen mee, terwijl de honderden toeschouwers langs de kant een traantje wegpinkten. Voorzichtig legden ze hun bloemen in de achterbak van de pick-up van de manegehouder. Het waren er zo veel dat de bak uitpuilde. Ook de volgauto’s waren behangen met witte bloemen, alsof het om een bruiloft ging.

“Niet te begrijpen”

“Voor die kinderen is het niet te begrijpen wat er is gebeurd”, zegt Janneke. Zij woont in de buurt van de plek waar op oudejaarsdag het lichaam naast een boom werd gevonden in het parkje. “Het lijkt door al die paarden iets moois, maar het is natuurlijk iets afschuwelijks.”

Sommige ruiters in de optocht droegen een jasje van Tabula Rasa Horsetraining. “Onbeschreven blad”, vertaalde een vader voor zijn dochter die vroeg wat dat betekent. “Dat betekent dat iemand nog alles kan worden wat-ie wil.” Esmee had als droom om bij de bereden politie te werken, zei een politiewoordvoerder eerder. Daarom was de politie sterk vertegenwoordigd bij de optocht. “Het is mooi, los van de trieste gebeurtenissen uiteraard, dat dit mogelijk is”, zei de woordvoerder.

Verdachte

Voor de dood van Esmee is een 32-jarige verdachte aangehouden, volgens de politie een bekende van het jonge slachtoffer. De hechtenis van de Leidse sportleraar werd maandag met twee weken verlengd nadat hij was voorgeleid aan de rechter-commissaris. Hij wordt verdacht van moord dan wel doodslag, en ontucht.

“Niet te geloven dat we hier staan voor een moordslachtoffertje”, zeggen wielrenners Bram en Frido. Ze kennen Esmee niet maar zijn toevallig de stoet tegengekomen en hebben de fietsen in de berm gegooid. “Ouders denken altijd: de kans dat mij dit overkomt, is een op een miljoen. En dan gebeurt het toch.”

In Rhijnhof passeerde een stroom foto’s aan de treurende vrienden en familie voorbij. Esmee die een ijsje eet, in de achtbaan, in een bootje, in badpak op een glanzend paard, bij Madame Tussauds en te paard, steeds maar opnieuw te paard. “Helaas was de wereld niet zo mooi als we dachten’’, klonk het tijdens een toespraak. “Draaf nu maar op het ritme van de wind tussen de sterren en de maan.’’