Pastoor Alvi Vasquez, hier voor de pastorie van Sint-Cordula in de Verbertstraat, heeft  een eigen Chiro-uniform en trekt dat nog geregeld aan. 

Pastoor Alvi Vasquez, hier voor de pastorie van Sint-Cordula in de Verbertstraat, heeft een eigen Chiro-uniform en trekt dat nog geregeld aan. © JAA

Alvi Vasquez: uitbundige Colombiaanse pastoor in Chiro-uniform

Schoten -

Een zalmroze broek met daarop een al even opvallend blauw hemd dat fel afsteekt tegen de grijze lucht. Op de neus een designbril en de haren netjes gekapt. Alvi Vasquez (51) komt niet bepaald voor de dag als de meeste andere pastoors die we kennen. Maar de parochianen van Sint-Cordula kunnen er maar beter aan wennen want de goedlachse Colombiaanse priester werd aangesteld als nieuwe herder voor Schoten en is zo de opvolger van de in 2020 overleden Flor Stes.

Hoe lang woon je al in Schoten?

Alvi Vasquez: Begin december ben ik verhuisd van Zandhoven, waar ik enkele jaren actief ben geweest in de lokale pastorale eenheid, naar Schoten. Ik woon nu in de pastorie van Sint-Filippus. Deze pastorie van Sint-Cordula kon op korte termijn niet bewoonbaar gemaakt worden, maar hier heb ik wel m’n bureau. Het is de bedoeling dat de pastorie een open huis wordt waar iedereen op visite kan komen voor een koffie en open gesprek.

Je bent opgegroeid in Colombia. Vertel eens over je roots?

Mijn ouders hadden een kleine boerderij met koffieplantage in Villarica, een dorp honderd kilometer ten zuiden van de hoofdstad Bogota. Ik ben de jongste van vier kinderen. Papa leeft jammer genoeg niet meer. Hij werd twaalf jaar geleden vermoord door guerrillastrijders. Twee van de vier daders werden veroordeeld, maar de precieze omstandigheden van de moord werden nooit opgehelderd. Op het moment van de tragische dood van vader, woonde ik al in Spanje. Ik ben toen terug naar Colombia gekeerd om moeder bij te staan.

Pastoor Alvi neemt ondanks zijn jeugdige geest en speels karakter de taak als pastoor heel ernstig.

Pastoor Alvi neemt ondanks zijn jeugdige geest en speels karakter de taak als pastoor heel ernstig. © JAA

Waarom was je naar Spanje getrokken?

Om te studeren. Aan de universiteit van Barcelona behaalde ik eerst een diploma toerisme en later nog masters in sociaal beleid en quality control management. Via mijn tante, bij wie ik verbleef in Barcelona, raakte ik betrokken bij het christelijk geïnspireerd jeugdwerk. Na gesprekken met een plaatselijk priester heb ik mezelf ingeschreven aan het grootseminarie, met nieuwe diploma’s theologie en filosofie als resultaat. Mijn roeping is ingegeven door dat engagement voor de Chiro. In 1997 ben ik tot priester gewijd waarna ik als pasbenoemd pastoor naar een kleine dorp in de heuvels van Catalonië werd gezonden. Werken met jongeren is altijd mijn grote drijfveer gebleven. Ik was dan ook heel gelukkig toen paus Johannes Paulus II me benoemde tot proost van Chiro Internationaal.

Chiro-uniform

En hoe ben je in ons land terechtgekomen? 

Als proost was ik al geregeld op bezoek geweest in Antwerpen waar zich de hoofdzetel bevindt van de internationale Chirobeweging. Ik leerde er vicaris Wim Selderslaghs kennen. Hij stelde me voor om naar Vlaanderen te komen. Mijn parochie in het Catalaanse bergdorp Vall Fosca was toch te klein geworden. In 2015 ben ik na een gesprek met bisschop Johan Bonny in Zandhoven begonnen als pastoor. De laatste tijd klikte het daar niet meer met de andere leden van het pastoraal team. Na vergeefse pogingen om verandering tot stand te brengen, ben ik tot het besef gekomen, dat dit geen zin had. Eerder toevallig werd me dan Schoten toegewezen als nieuwe werkplaats.

Pastoor Alvi op de dansvloer: salsa dansend met een lid van Okra Sint-Corduila.

Pastoor Alvi op de dansvloer: salsa dansend met een lid van Okra Sint-Corduila. © Guido Van Leemputten.

Wat zijn je eerste indrukken van Schoten?

Heel goed. Ik ben volop bezig met mijn kennismakingsronde. Bij de meeste Chiro’s, waarvan Schoten er heel wat heeft, en de KSA ben ik al langsgeweest. De scouts mogen me zeker ook verwachten. Eerder toevallig belandde ik ook op een vrolijke bijeenkomst van de Okra-senioren. Dat was ook een mooi moment. Ik heb er zelfs gedanst. Schoten bevalt me. Wat drukker dan Zandhoven wel. Vooral de oudere mensen lijken een ietwat ander dialect te spreken.

De kleren maken de priester, maar geen zwarte of grijze outfit voor jou blijkbaar en evenmin een kruisje of andere zichtbaar teken van geloof. Een statement?

Het is gewoon wie ik ben. Ik draag m’n albe (priesterkleed) alleen tijdens eucharistievieringen. Wanneer er veel jongeren in de kerk zitten, durf ik zelfs m’n Chiro-uniform – ook dat heb ik nog – aan te trekken met daarboven alleen een stola. Ik mag dan de vijftig voorbij zijn, ik voel me nog een kind in gedachten en erg verbonden met de jeugd van vandaag. Wanneer ze iets organiseren, mogen ze me altijd uitnodigen.

Volgende zomer zou je graag met dertig jongeren naar je geboortedorp Villarica in Colombia trekken met een bijzondere missie. Vertel?

Ik ben er drie jaar geleden ook geweest met jongeren van Zandhoven, Schilde en omliggende dorpen. Nu willen we een nieuwe solidariteitsreis organiseren om aandacht te vragen voor het plaatselijk en hooggelegen regenwoud. Dat dreigt aangetast te worden voor olieontginning. Door een film te maken over dit onbekend stuk natuur, hoop ik dat er meer respect zal ontstaan voor dat regenwoud en dat die plannen nog verijdeld kunnen worden. Voorts hopen we de plaatselijke bevolking wat meer bewust te maken van het belang van duurzaamheid en ecologie. Half juli wil ik graag vertrekken.

Pastoo Alvi voor wat nu ook ‘zijn’ Sint-Cordula is.

Pastoo Alvi voor wat nu ook ‘zijn’ Sint-Cordula is. © JAA

Je voorganger pastoor Flor Stes was vaak op pad met de fiets en dronk graag trappist. Wat zijn jouw voorkeuren?

Ik fiets ook graag, elektrisch. Ik lust zeker een biertje, maar misschien liever witte wijn. Mijn lievelingsgerecht is de Belgische klassieker witloof in de oven met hespenrolletjes. Koffie heb ik als Colombiaan ironisch genoeg pas in België leren waarderen. Dat komt omdat ik alles wat met koffie te maken heeft, vroeger associeerde met de ‘werkstraf’ die mijn ouders me oplegden toen ik het als jonge snaak weer eens had uitgehangen. Ik moest dan op de plantage allerlei klussen opknappen en kreeg zo een afkeer van koffie. Maar op een vergadering van Chiro Internationaal werd me onverwacht een kop koffie voorgeschoteld om en sindsdien drink ik het zelf ook graag.

Pastoor Alvi Vasquez, alvi02@gmail.com, Verbertstraat 23, Schoten, 03-658.45.75, stcordula.schoten@telenet.be
Pastoor Alvi voor de Sint-Cordulakerk, in de fleurige kleding waarin hij graag rondloopt 

Pastoor Alvi voor de Sint-Cordulakerk, in de fleurige kleding waarin hij graag rondloopt © JAA

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio