Wout van Aert na tweede titel van Sportman van het Jaar: “Aangename verrassing dat ik Bashir Abdi kan kloppen”

Ok, het was een millimetersprint die hij won tegenover marathonman Bashir Abdi maar Wout van Aert volgt zichzelf op als Sportman van het Jaar. Twee-op-een-rij, dat is geleden van Philippe Gilbert in 2009. “Ik dacht vorig jaar: dit is once in a lifetime. Ik dacht dat 2020 niet te evenaren was. Blijkbaar wel.” Op naar 2022. “Ik wil graag inzetten op de groene trui in de Tour.”

Hans Jacobs, Marc VermeirenBron: BELGA

Bashir Abdi had het al vooraf in de mot: hij noemde niet zichzelf maar wel Wout van Aert topfavoriet voor de prestigieuze eindejaarstrofee. Omdat er geen tekeningetje bijhoeft wat de veelwinnaar-op-de-fiets voor elkaar had gekregen. Omdat het voor een atleet – wel de moeder aller sporten op de Olympische Spelen maar in België minder populair dan Koning Wielrennen – niet zo vanzelfsprekend is. Hij had gelijk: langeafstandsloper Vincent Rousseau, in 1993, blijft de laatste atleet die de trofee van Sportman van het Jaar, op zijn schouw mocht zetten. Al is het respect van Van Aert voor Bashir minstens even groot. Want dat Abdi iets had gepresteerd wat in België redelijk ongezien is.

De veelheid en verscheidenheid van Van Aert gaven voor de stemgerechtigen (sportjournalisten en ex-laureaten) de doorslag boven een uitzonderlijk Europees record en olympisch brons op de marathon en de historische wereldtitel/Europees zilver/olympisch brons van Matthias Casse.

Van zeges in Tirreno-Adriatico of Gent-Wevelgem of de Amstel Gold Race; over een unieke triptiek in de Ronde van Frankrijk – zowel een bergrit over de Ventoux, als een tijdrit als de sprint op de Champs-Elysées; tot olympisch vicekampioen in het hinterland van Tokio en de vice-wereldtitel in de tijdrit op het WK in België. “Als ik moet kiezen, dan blijft die rit over de Ventoux het meest bij, dat is mijn mooiste zege totnogtoe.”

Van Aert hoefde zondagavond niet strak in het pak. Hij kon het Sportgala niet bijwonen want zit momenteel op stage met de wegploeg van Jumbo-Visma in Spanje. “Deze trofee doet iets, vorig jaar al was dit de enige die iets langer op de keukentafel heeft gestaan”, zo laat hij vanuit Spanje weten. “Ik weet niet of dit voorzien was met de ploeg, maar ik wil hier wel op klinken met een glaasje champagne (lacht). Ik had wel een vermoeden dat het zo close zou zijn, dacht wel dat het tussen mij en Bashir zou gaan. Dat ik win, zeker met zulke tegenstanders als Bashir en Matthias, maakt het des te mooier. Alle respect voor hun prestaties ook. Ik dacht dat 2020 niet te evenaren zou zijn, dat deze trofee once in a lifetime zou zijn.”

 

 ©  BELGA

Groene trui

Aan wie hij deze trofee opdraagt? “Wel, 2020 was een dieptepunt in de beleving voor sporters, bijna alles zonder publiek. In 2021 hebben we hun steun weer wat mogen voelen: in Malaucène waren zoveel Belgen tijdens de Tour, op het WK in Leuven… Ik draag deze trofee op aan hen, ik vind dat belangrijk in deze tijden. Wij hebben niet enkel supersterke sportmannen maar ook de beste supporters ter wereld.”

Nog even geduld en Van Aert is weer aan te moedigen, vanaf 26 december in het veld. Nog enkele dagen is hij in Spanje. “Hier, in de buurt van Girona, ben ik vooral om het wegseizoen voor te bereiden, met de hele wegploeg, inclusief de nieuwe jongens. De plannen worden hier besproken.”

Staat al met groen omcirkeld: de Ronde van Frankrijk 2022. “Die groene trui is iets waarvoor ik wil gaan, ja.” Het is slechts één van de doelen, jaar na jaar na jaar. Of hij ooit die druk voelt dat het na een superjaar alweer het volgende wonderjaar wordt verwacht? “Jazeker, en af en toe is dat niet makkelijk. Het belangrijkst is om jezelf doelen te stellen en andere mensen dat niet in mijn plaats te laten doen. Dan is het ook makkelijker om mezelf af te schermen van de druk van buitenaf.”

 

 ©  BELGA

Bashir Abdi: “Plezier dat ik ben uitgegroeid tot publiekslieveling”

Het scheelde luttele 21 puntjes tussen hem en Wout van Aert. En wat opvalt: Bashir Abdi, tweede in de rangschikking van Sportman van het Jaar, werd meer dan Wout van Aert op de eerste plaats.

Bashir: “Ik gun het Wout van harte, en had het ook Matthias gegund. Het doet wel plezier dat ik een beetje ben uitgegroeid tot een publiekslieveling.” Bashir vertrekt in januari naar of Ethiopië of Kenia, afhankelijk van de situatie in Ethiopië. In maart loopt hij zijn eerste halve marathon van het seizoen, in Gent. Normaal volgt een voorjaarsmarathon, het hoogtepunt is het WK in Eugene. “De bronzen kleur van de Olympische Spelen kan misschien een ander kleurtje worden.”

 

 ©  BELGA

Mathias Casse: “Een judoka heeft olympisch goud nodig”

Casse wijst op het verschil in media-aandacht. “Judo haalt nu eenmaal minder de kranten en de televisie. Bovendien moest ik het natuurlijk ook opnemen tegen twee toppers. Ik heb dit jaar gedaan wat ik kon. Door die schouderblessure en corona moet ik tevreden zijn met brons, maar het grote doel is dus nog niet bereikt. In Parijs 2024 wil ik dat olympisch goud.”

Casse is wel de eerste judoka sinds Van de Walle in 1988 die het podium van het Sportgala haalt. “En wat leuk is, ik maak elk jaar vooruitgang in dit referendum. In 2019 stond ik voor het eerst op de longlist en nu ben ik al nummer drie.”

2024 ligt nog een eind weg. Wat mag 2022 brengen? “EK en WK, met tussendoor toernooien als de Grand Slams die als meetmomenten dienen. Ik kijk er al naar uit om op het WK mijn wereldtitel te verdedigen.”

Dat het Sportgala in Schelle is neergestreken, bood een aardige bonus aan Casse, die woont in het aanpalende Hemiksem. Voor de autoritjes van en naar het evenement draafde mama op als chauffeur. Maandagochtend vertrekt hij met zijn vriendin Grace naar de Amerikaanse hoofdstad Washington DC voor een kersttripje. Het Sportgala was het eerste publieke optreden van het koppel. “In die stad wonen de ouders van Grace, die half Hongaars, half Amerikaans is. We blijven tot de 26ste in de States. Vanaf de 27ste gaat het dan weer volle bak op training.”

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio