© ATV

Als de spelletjes van Sinterklaas niet meer compleet zijn, biedt het Speelstukkenasiel soelaas

Wommelgem -

Sinterklaas brengt dit jaar vooral dobbel-, kaart- en bordspellen, althans volgens bol.com. In Wommelgem beginnen al twee ogen te blinken. Want daar runt Kim Wagemans (43) haar Speelstukkenasiel, in een hoek in haar huis, in laatjes, vakjes en potjes. Wie een pion, schaakstuk, fiches of munten mist, kan hier gratis worden geholpen. Kleuterjuffen, knutselaars en kinderen uit de buurt vinden vlot de weg naar Kims ‘winkeltje’. “Uiteindelijk gaat het mij vooral om ouderwets contact.”

Sylvia Mariën
Het begon allemaal met één dobbelsteen, die een verzameling werd, en later een asiel. 

Het begon allemaal met één dobbelsteen, die een verzameling werd, en later een asiel. © Dirk Kerstens

Kim is van het nostalgische type, altijd al geweest. “Ik hou van oude spelen, volkscultuur, dingetjes om te koesteren, oude snoepwinkels en huisvlijt. Ik kan met een fijn gevoel terugkijken naar hoe we bij mijn grootmoeder vroeger de knopen sorteerden, samen babbelend aan een tafel, om ze aan het eind van de dag toch weer gewoon samen in de knopenpot te gooien. Dat sorteren was het middel, niet het doel. Het doel was het goede oude gewoon samenzijn.”

Toen Kim een jaar of tien geleden een dobbelsteen met cijfers cadeau kreeg van een vriendin, werd een zaadje geplant. “Ik geef les aan analfabeten, en die steen was handig om daarbij te gebruiken. Maar hij was ook het begin van een fascinatie, een manier om een oude letterbak op te vullen ook. Ik deelde eens een oproep in de Facebookgroep ‘Ranst geeft om mekaar’, en de bal ging aan het rollen. Mensen met dobbelstenen te veel, wisten mij te vinden.”

Oud ladekastje

Omdat Kim ook gezelschapsspelletjes gebruikte in haar les, en met de komst van zoon Francis (nu 9) er een nieuw speelveld open kwam te liggen, breidde haar verzameling algauw in de breedte uit. Er kwamen fiches, pionnen, schaakstukken, damschijven, munten en dominostenen bij. Ze maakte een hoek vrij in haar keuken met een oud ladekastje dat nog van in het atelier van de grootvader van haar man had gestaan. “De behoefte kwam om te delen, en zo is mijn ‘winkeltje’ organisch gegroeid”, zegt Kim.

Eerst noemde ze ’t haar ‘Speelwinkeltje’ maar omdat het een hobby is en Kim alles gratis weggeeft of soms ruilt, werd het, veel toepasselijker, het ‘Speelstukkenasiel’, heel lokaal bij haar in Wommelgem, maar intussen ook op Facebook te vinden. “Zo laten mensen mij soms weten dat ze naar iets specifieks op zoek zijn, en dan hou ik dat ook in mijn achterhoofd. Ik ben ook een soort personal shopper (lacht).”

Kim ontdekte dit zelfgemaakte winterganzenbord op de achterkant van een oude affiche. 

Kim ontdekte dit zelfgemaakte winterganzenbord op de achterkant van een oude affiche. © Dirk Kerstens

Donaties

Een oud kastje met kleine laatjes uit het atelier van grootvader, komt goed van pas. 

Een oud kastje met kleine laatjes uit het atelier van grootvader, komt goed van pas. © Dirk Kerstens

Kim heeft het vooral van donaties uit de buitenschoolse opvang, waar altijd wel onderdeeltjes uit de lucht lijken te vallen. En ze gaat ook graag op zoek in kringwinkels. Ik koop er ook geregeld iets dat ik dan wat duurder probeer door te verkopen, om zo mijn winkeltje gratis te houden. Een must voor Kim. “Anders komt er op een of andere manier toch weer stress van. Nu ben ik soms een maand dicht, en in andere periodes krijg ik de ene vraag na de andere.”

Die vragen komen voornamelijk van mensen die een spel weer compleet willen maken, van hobbyisten die zelf spelletjes bedenken en vervaardigen, van kleuterjuffen met een idee voor knutselwerkjes, of van knutselaars die met de stukken wat anders doen – Scrabbleletters voor een naambordje bijvoorbeeld. “De populairste stukken? “Fischer-Price-kassamunten, Rummikubblokjes, Uno- en Cluedokaarten en pionnen”, zegt Kim. “Grote aantallen weggeven doe ik niet, het moet een winkeltje blijven.”

Haar Speelstukkenasiel houdt ze graag klein en fijn. “Maar misschien wil iemand in een andere gemeente met iets gelijkaardigs beginnen?” En of ze nu eigenlijk zelf graag gezelschapsspelletjes speelt. “Ja hoor, elke avond na het eten, met mijn man en Francis. Hij maakt ook zelf al spelletjes met dingen die hij vindt en aan de sint vraagt hij ook weer een spel. Ja, het zit hier in de genen.”

 

 © Dirk Kerstens

Vastgoed

Jobs in de regio