Op zijn 99ste verjaardag sneed Hautman zijn taart aan op het feest dat heemkring Het Goor voor hem had georganiseerd. Achter hem applaudisseren Irène Decoster en voorzitter Bert Verbeke. 

Op zijn 99ste verjaardag sneed Hautman zijn taart aan op het feest dat heemkring Het Goor voor hem had georganiseerd. Achter hem applaudisseren Irène Decoster en voorzitter Bert Verbeke. © Elke Lamens

Met Adolf Hautman (102) verliest Brecht allerlaatste oud-strijder: “Afscheid van levend erfgoed”

Sint-Job -

Adolf Hautman (102) was de laatste sterkhouder van de Brechtse oud-strijders. Zaterdag moest de gemeente afscheidnemen van hem. Hij is rustig ingeslapen. “Sint-Job verliest een monument”, meent voorzitter Bert Verbeke van heemkring Het Goor. Hautman was een van de stichters in 1966.

Afgelopen jaar, in mei en juni, moest Brecht al afscheidnemen van oud-strijder Jos Van Herck (102) en Frans Van Looveren (100). 2021 gaat zo de geschiedenis in als het jaar waarin Brecht de drie laatste oud-strijders van de Tweede Wereldoorlog verloor.

Hautman was nochtans een kranige man. Hij woonde tot een halfjaar geleden nog zelfstandig, maar verhuisde dan naar woonzorgcentrum De Kleine Kasteeltjes. De oud-strijder is maar liefst twaalf keer gedecoreerd. De twaalfde was een medaille van het Vergulde Kruis, die hij op zijn honderdste verjaardag kreeg van de Vereniging van de Oud-strijders.

Schepenen Frans Van Looveren en Daan de Veuster (allebie CD&V) overhandigden Adolf Hautman de foto van het koningspaar  op zijn honderdste verjaardag.

Schepenen Frans Van Looveren en Daan de Veuster (allebie CD&V) overhandigden Adolf Hautman de foto van het koningspaar op zijn honderdste verjaardag. © Elke Lamens

Krijgsgevangen

Hij was veertig jaar militair en gelegerd op Polygon in Brasschaat. Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam hij de wapens op, maar raakte hij krijgsgevangen. “Na vijf jaar in een krijgsgevangenkamp in Dortmund werden we in 1945 bevrijd door de Engelsen”, vertelde hij in een interview naar aanleiding van zijn 99ste verjaardag. Daarvoor kreeg hij ook een ereteken.

Andere eretekens zijn: militair strijder 1940-1945, herinneringsmedaille 1940-1945 en NVI Mechelen 1919-1947. Het eerste militaire ereteken eerste klasse dateert van 1947. Daarna volgden nog een militair ereteken van tweede klasse (1951), een gouden medaille in de Orde van Leopold II (1955), Gouden Palmen in de Koonorde (1960), Kruis van Ridder in de Orde van Leopold II (1965), Kruis van Ridder in de Kroonorde (1970) en Kruis van Ridder in de Leopoldsorde (1974).

Op zijn honderdste verjaardag werden alle medailles en eretekens van Adolf Hautman eens uitgestald.

Op zijn honderdste verjaardag werden alle medailles en eretekens van Adolf Hautman eens uitgestald. © Elke Lamens

Eens militair...

Na de oorlog, in 1945, vestigde Adolf Hautman zich in Sint-Job, niet ver van Brasschaat. Hij is daar de rest van zijn leven gebleven en hield zich met de mooiere kanten van het leven bezig. Zo richtte hij in 1966 mee heemkundige kring Het Goor op.

“Zaterdag verloor de Sint-Jobse heemkundige kring Het Goor een monument, hij was levend patrimonium”, meent huidig voorzitter Verbeke. “Ik leerde Adolf kennen in 2011, bij de expo 500 jaar kerk Heilige-Man Job. Mijn voorganger, Jef Lowagie, porde mij aan om hem op te volgen en zo leerde ik Adolf nog beter kennen. Hij stond aan de wieg van de kring en was heel actief in het intussen ter ziele gegane cultuurcentrum De Reynaert met Hugo Heus en schrijver Valère Depauw als grote bezielers. Hij was jarenlang commissaris van de heemkundige kring en keek jaarlijks de rekeningen na. Hij deed dat erg gewetensvol, tot op de centiemen moesten de financiën correct zijn”, herinnert hij zich nog levendig.

Voorzitter Bert Verbeke van Het Goor omschreef Adolf Hautman eerder al als ‘levend patrimonium’.

Voorzitter Bert Verbeke van Het Goor omschreef Adolf Hautman eerder al als ‘levend patrimonium’. © RR

De vrouw van wijlen Jef Lowagie, Irène, die hem leerde kennen in de Vlaamse Vriendenkring, bevestigt dat: “Hij volbracht die taak heel secuur, maar dat was met alles wat hij deed. Eens militair, altijd militair, wat hem niet belette om veel plezier te maken en te genieten van menig Pale-Aleke. Adolf was een goede vriend, rechtdoorzee. Je was altijd welkom bij hem thuis, wat ik de laatste jaren niet genoeg heb gedaan vind ik, maar gelukkig kon hij rekenen op zijn twee zonen. Dat hij ruste in vrede!”

“Wij putten troost uit het feit hij een mooi lang leven heeft gehad”, reageert Frank Hautman, een van de twee zonen van Adolf. “Tot april van dit jaar woonde hij nog zelfstandig, maar belandde dan in het ziekenhuis. Twee maanden geleden kreeg hij nog een pacemaker en had hij nog enkele mooie weken. Elke dag vroeg hij aan het verplegend personeel om met hem het stappen te oefenen. Hij hoopte nog terug naar huis te kunnen. Zaterdag moest hij echter de strijd staken. Hij is uiteindelijk rustig ingeslapen.”

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio