© Archief ATV

Bekende spoedarts Luc Beaucourt (73) overleden aan huidkanker

Luc Beaucourt is overleden aan gevolgen van huidkanker, zo bevestigt een familielid. De spoedarts die altijd bekend zal staan voor zijn campagnes tegen de weekendongevallen en zijn medische hulpmissies bij rampen, werd 73.

Sylvia Mariën

Luc Beaucourt was niet de man die terugblikt, zo gaf hij zelf aan in een interview op zijn zeventigste verjaardag. “Ik heb nergens spijt van in mijn carrière”, zei hij, “ik zou alles op dezelfde manier doen.” Altijd vooruitkijken, ook toen hij geconfronteerd werd met een serieuze huidkanker, waarvoor hij behandeld werd. Twee jaar geleden vertelde hij daarover nog: “Ik heb vastgesteld: hoe meer je bij dokters komt, hoe meer ze vinden, en dan kom je in een straatje terecht… Ik wil voor mijn laatste jaren uit de handen van artsen blijven, we zien wel hoe het loopt.”

Recent bleek dat de kanker was uitgezaaid, en vrijdag is Luc Beaucourt overleden, zo bevestigt een familielid.

Luc Beaucourt groeide op in Sint-Amandsberg, bij Gent. Als student geneeskunde kwam hij in Antwerpen terecht, en hier is hij blijven plakken.

Vanaf 1983 was Beaucourt diensthoofd van de spoedgevallen in het UZ Antwerpen. Daar had hij het idee om een mobiele urgentiegroep (mug) de baan op te sturen bij medische noodgevallen, wat in 1985 in verwezenlijkt werd. Hij was ook de man achter het medisch interventieplan voor Antwerpen.

Weekendongevallen en buitenlandse missies

In de jaren negentig trok hij vanuit zijn ervaring persoonlijk ten strijde tegen de weekendongevallen, met 8.000 schoolvoordrachten waarin hij confronterende beelden toonde. Daarover zei hij in 2019 nog: “Als ik op het terrein kwam, had ik altijd een klein cameraatje bij, en maakte ik een foto van de reële situatie. De hardste beelden kwamen in mijn selectie terecht, ik had drie carrousels van telkens tachtig dia’s. Toen ik daarmee begon, ben ik in de media zeer zwaar aangevallen door gedragstherapeuten die vonden dat wat ik deed, niet kon. Maar ik stel vast dat twintig jaar later toch meer en meer ‘shockcampagnes’ opduiken, denk maar aan de foto’s op pakjes sigaretten.” Onder impuls van Beaucourt kende de provincie Antwerpen in 1994 haar eerste WODCA-acties.

Vanaf dat jaar werd Beaucourt ook de man van de buitenlandse missies, na een aardbeving in India. Er zouden er nog vele volgen, waarvan hij Haïti, na de aardbeving, zijn lastigste noemde: “De duizenden doden en gewonden die de eerste dagen overal lagen, en de totale anarchie in het land maakten de missie extra moeilijk.”

In de politiek

Vanaf 1999 tastte Beaucourt ook de politiek af. In 2000 werd hij gemeenteraadslid in Kontich, voor de toenmalige CVP. Later kwam hij nog op voor de VLD, en in 2009 stapte hij over naar LDD van Dedecker. Dat jaar noemde hij het zwaarste uit zijn leven.“Eerst is mijn vader overleden, daarna maak ik een fout en krijg ik de pers over me heen.” Beaucourt werd betrapt met 174 km/uur op de E34 in Lille. “Ik wil dit jaar snel vergeten”, zei hij.

 

 ©  Jimmy Kets

Na zijn ervaring bij het volgens hem geldverslindende B-Fast, richtte Beaucourt in 2008 V-Med op. Zo kwam hij in Myanmar terecht, waar hij wel vijftig keer zowel professioneel als toeristisch terugkeerde, en er “verliefd” op werd.

“Mentor die veel kansen gaf”

In 2013 ging Beaucourt in het UZA met pensioen. Daar werkte hij nauw samen met verpleegkundige Davy Crols, die ook meermaals mee op missie trok. “Als een blanke pit in een ruwe bolster, zo zal ik mij Luc altijd herinneren. Een doener, iemand die niet hield van het bureaucratisch systeem in de zorg, maar enorm van er écht staan voor mensen, hen helpen. Luc is als een vader voor mij geweest, een mentor die zijn medewerkers zoveel kansen gaf. Hij was een gesloten mens, liep niet met zijn emoties te koop. Hij was iemand die niet veel woorden nodig had, wij hadden aan een blik genoeg. Nooit stond hij boven ons, maar naast ons, ook al had hij mede dankzij zijn indrukwekkend postuur, natuurlijk gezag. Een uniek mens.”

De jongste jaren was Beaucourt onder meer nog actief voor de reisbijstand van VAB. Daar onthoudt Maarten Matienko vooral zijn gedrevenheid. “Hij sprong onmiddellijk in de bres, wat er ook gebeurde. Vele Belgen is hij gaan helpen in het buitenland, of ze nu in sneeuwlawines vast zaten of ernstig ziek werden. Kritisch, altijd bezig, voeten op de grond, een enorme meerwaarde voor effectieve oplossingen, dat was Luc Beaucourt.”