© Nattida-Jayne Kanyachalao

ALLEMAAL ANTWERPEN. “Een huis hebben we niet. We zouden daar toch nooit zijn”

Elke weekdag plukken onze reporter en fotograaf een toevallige voorbijganger van straat voor een fijn gesprek. Want iedereen heeft een verhaal. En zeker in Antwerpen. Vandaag: Melissa Vanwassenhoven (31).

Rebecca Van Remoortere

“Ik ben geboren op de kermis en ben er ingerold via mijn ouders. Ik heb verpleegkunde gestudeerd en een diploma gehaald, maar daarna heb ik toch beslist om verder te gaan in de kermiswereld. Mijn man en ik hebben een botsautokraam. Het kermisleven gaat vaak over van generatie op generatie.”

“Ik heb een zoontje van acht jaar en hij is helemaal vrij om te kiezen of hij ook in dit leven stapt. Hij is wel zot van kermis en geraakt het voorlopig niet beu. Als hij niet in de botsauto’s zit, zit hij wel binnen kermissen te bouwen met zijn Lego.”

“Mijn zoon is tijdens de week bij de grootouders. Ik ben blij dat we het zo kunnen oplossen, want bij de grootouders blijven is leuker dan op internaat gaan. Kermiskinderen gaan meestal op internaat. Hij is ook graag thuis bij ons natuurlijk, maar dat kan niet altijd. We zijn in een jaar ongeveer negen maanden aan het reizen met de kermis en ik baat ook nog een ijspiste uit.”

“Een vast huis hebben we niet. We leven in ons huis op wielen op de kermis. Een huis zou een hele grote investering zijn en als je er toch niet kunt zijn en er niet van kunt genieten, is dat niet de moeite. We zijn niet anders gewend.”

CITTA

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio